Denkt niemand meer van te voren na over de aanschaf van een paard/pony of hoe zit dat?
Lijkt me toch algemeen bekend dat een paard een kuddedier is en niet alleen hoort te staan? En als ik dan ook nog lees dat jonge guppy's hun tijd in hun uppie in de wei staan te verkommeren (lijkt me dat bv een jaarling in een wei die nauwelijks beweegt niet bepaald gelukkig is) dan wordt ik daar echt heel verdrietig (en boos) van.
Is dat nu dierenliefde? Sorry, maar ik vind het egoisme. Het persé willen hebben van een paard(je) zonder de consequenties te willen dragen en het beestje te geven wat het echt nodig heeft; gezelschap van een soortgenoot.
Ik begrijp best dat er uitzonderingen zijn in de zin van zeer asociale paarden of dekhengsten, die moeilijk met andere paarden samen gaan. Maar in de meeste gevallen die je hier in de topics tegen komt, gaat het om doodgewone paardjes, die moederziel alleen staan omdat de eigenaar geen zin/geen geld/geen tijd/ etc heeft om het dier dat te geven wat het het aller hardste nodig heeft; een soortgenoot.
Om nog maar te zwijgen over het feit dat zeker jonge paarden behoorlijk gestoord sociaal gedrag kunnen gaan vertonen, als ze als guppy alleen staan.
*moest even mijn frustraties kwijt*
)