Mn 1,5-jarige hengst heeft iets bedacht om mij te laten weten dat hij niet voldoende concentratie heeft voor stilstaan en zich laten poetsen; happen/bijten. Er zijn zat dagen dat hij keurig stilstaat en ik heerlijk kan tutten en doen, maar op sommige dagen (vooral met harde wind, fris enz enz) wil hij gewoon erg graag de bak in. Op die dagen uit hij dat door naar mij, maar eigenlijk naar alles binnen bereik te gaan happen. Ook het hek waarvoor ik hem meestal vastzet heeft al flink te lijden gehad onder zijn ongeduld

Voor jullie nou op je achterste benen staan; ik corrigeer wel degelijk. Een tik, een brul, vaak is een opgeheven vinger al meer dan zat... Waarop hij onmiddellijk weer ergens aan gaat staan vreten... En ja, heb m ook al eens een flinke mep voor zn sodemieter verkocht, want vind bijten en happen echt not done.
Maar ik zit gewoon met een aantal dingen;
- het is een jonge pony. Verwacht niet van hem dat hij zich keurig kan concentreren als ik eens rustig wil gaan tutten. Maar; slecht gedrag in reactie daarop wil ik óók weer niet hebben.
- hij probeert me iets te vertellen. Ok, zn manier waarop is nogal ongelukkig gekozen, maar het is óók weer niet fair om dat te negeren. Ik wil juist graag dat hij met me communiceert...
- hij ziet het naar mijn idee vaak ook als een spelletje.. Hij leert bizar snel, dus je maakt mij niet wijs dat ie intussen nog niet doorheeft dat happen niet mag
Vaak trekt ie zn hoofd ook al bij voorbaat weg in reactie op de tik die er meestal op volgt hihi. Dus die link ís er wel degelijk... Laatst stond hij los in de bak en rookte ik rustig een sigaretje, doe ik meestal eventjes, kan hij nog ff wat voor zichzelf gaan doen. Komt ie naar me toe, wil me in mn hand happen(ik voelde de tandjes serieus op mn hand) en komt onderweg eerst mn peuk tegen. Tsja, auw natuurlijk. Mn hart brak, serieus.. Maar ook eigen schuld; als ie rustig had komen snuffelen had hij zn neus niet gebrand. Ergens hoopte ik nog dat t misschien wel over zou zijn, dat ie voldoende geschrokken was om t nooooit meer te proberen.. Maar nee hoor. Forget it. Zó stoïcijns issie er dus in... Het is geen gemenigheid.. Als ie me al raakt schrikt hij er meestal zelf van.. Maar het is bloedirritant en vooral ongewenst gedrag. In de bak gebeurt het overigens nauwelijks, heb het idee dat hij dan vindt dat ie wel weer aandacht mag krijgen (stuur m áltijd weg als hij op zo'n manier naar me toe komt). Maar het bij het poetsen is duidelijk een communicatiemiddel... Moet ik dat nou afstraffen? Als hij zich zo gedraagt hou ik het poetsen doorgaans heel kort, ga dan ook niet meer van hem vragen terwijl hij al aangeeft dat ie er geen geduld voor heeft...
Overigens staat hij overdag gewoon lekker buiten en vertoont hij het gedrag als ik hem uit de paddock haal (waar hij de hele dag heeft kunnen spelen met andere jonge hengsten) maar ook als ik hem van stal haal als ik eens wat later ben... Dus daar ligt t iig niet aan...
Maar hoe ga ik met dit gedrag om? Wil het communiceren niet ontmoedigen, maar de manier waarop wel.. En hoe haal ik de lol uit het spelletje? Heb ''terugbijten'' (lip vastpakken enz enz) ook al geprobeerd... Hij blijft er gewoon erg veel lol in hebben... Ben er heel consequent in, sta het nooit toe. Gewoon snuffelen overigens wel, vind dat dat gewoon moet mogen.. Ken m gelukkig als mn broekzak dus ik zie t aan zn hoofd als ie wil gaan happen en een brul is dan ook meestal voldoende om hem van dat idee af te brengen. Maar ja, als ik zn benen af sta te boenen zie ik dat hoofd natuurlijk niet...
Hoop dat jullie een idee hebben om dit op te lossen/aan te pakken

Alvast bedankt voor het lezen van dit lang geworden verhaal en natuurlijk bij voorbaat grote dank voor jullie reacties!


Als ie lekker stilstaat wil ik nog wel ns een vlechtje proberen, maar krijg dan serieus 1 kans. Lukt t niet en wil ik het overnieuw doen, is zn geduld op en gaat ie klieren, heb t vlechten dus al tijden geleden opgegeven