Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-02-11 04:41

Bestaan ze nog?

Geplaatst door de TopicStarter : 13-02-11 04:41

Ik ben zooo benieuwd of ze nog bestaan. Paarden die echt 100% bomproof zijn.

Ik heb inmiddels 12 paarden gehad. Van hengsten, merries tot ruinen. Ben tot Z gekomen in de dressuur en veel jonge paarden gekocht, ingereden en weer verkocht. Die 12 waren dus dressuurpaarden maar tussendoor wel eens een paard gekocht voor een ontspannen buitenrit. Daarvoor heb ik een voorkeur voor Barrokkepaarden als de Fries en Andalusiër, maar ook de Shire. Ik wilde dan een paard dat zelfstandig naar buiten kon omdat ik niet afhankelijk wilde zijn van een mede ruiter. Via Marktplaats verschillende paarden gekocht en na een tijdje weer verkocht. Sommigen kreeg ik niet eens van het erf! Maar.... waren toch volledig verkeersmak en kuikenmak! Maar niet bij mij. Nu weet ik dus dat het aan mij ligt (zoals altijd ligt het aan de ruiter). Ik kan een prima proefje rijden in een ring maar in de bossen gaat er steeds iets mis. Mijn Shire doet het prima buiten, nergens bang van! Maar.... ik moet haar er steeds van overtuigen dat IK de baas ben en dus bepaal HOE LANG de rit duurt (dus dat ze niet uit zich zelf de route bepaald).

Mijn vraag is dus: bestaat het paard nog dat NIET onzeker wordt van een onzekere ruiter tijdens een bosrit. Ik ben duidelijk de storende factor in een omgeving die niet omheind is door witte hekjes. Paarden spiegelen en reageren op de ruiter, maar bestaan er nog paarden die dat overstijgen en de ruiter kunnen vergeven en begeleiden???

**Geplaatst**: 13-02-11 04:59

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 04:59

Of ze voor 0% reageren op de onzekere ruiter, weet ik niet. Lijkt mij bijna onmogelijk.
Maar ik denk dat een goed opgevoedde manege pony/paard toch wel het meest geschikt is, ivm de ervaring van en met onzekere ruiters.

Het hangt er ook van af denk ik, wat de vorm van onzekerheid is. Wat doe jij in je onzekerheid?

**Geplaatst**: 13-02-11 08:34

Geplaatst: 13-02-11 08:34

Mijn vraag is dus: bestaat het paard nog dat NIET onzeker wordt van een onzekere ruiter tijdens een bosrit. Ik ben duidelijk de storende factor in een omgeving die niet omheind is door witte hekjes. Paarden spiegelen en reageren op de ruiter, maar bestaan er nog paarden die dat overstijgen en de ruiter kunnen vergeven en begeleiden???

Dat is dus het gevaar van veel combinaties. Een bomproef paard is met een onzeker ruiter zeker niet betrouwbaar. Daarentegen een minder vertrouwd paard in het verkeer kan door een zekere ruiter vaak wel probleemloos door het verkeer gaan, bij voorkeur natuurlijk met een andere vertrouwde combi.

**Geplaatst**: 13-02-11 08:47

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 08:47

Ik ben er ook mee eens dat de combi moet "kloppen " !
Mijn paard is bijna bomproof , het ligt er helemaal aan hoe ik me op die dag voel . En of ik al van te voren in mijn hoofd heb bedacht of er iets eng gaat worden tijdens de rit . Meestal heb ik dat niet en meestal gaan alle ritten prima ( ik rijd ook buiten de witte hekjes ) maar als ik mijn dag niet heb of zelfs als ik ergens onzeker of geirriteerd ben over iets wat over heel iets anders gaat .... dan gaan er dingen mis tijdens de buitenrit .

Ik herken het type paard , mijn paard is ook zo ... dat ze haar eigen routes bedenkt om zo snel mogelijk weer thuis te zijn oid , maar ik heb me aangeleerd om iedere keer een andere route te rijden zodat het onvoorspelbaar wordt . Als het een voorspelbare route is dan weet ik al op welke punten zij gaat bedenken dat ze een kortere weg wil nemen , dit doe ik dus niet ... ook om daar zelf niet in mijn hoofd al mee bezig te zijn . Of ik rijd een route andersom oid ... ik varieer heel erg veel en dat gaat heel erg goed !

Ik hoop dat je hier wat aan hebt , heel veel succes en buitenrijplezier !

**Geplaatst**: 13-02-11 08:49

Geplaatst: 13-02-11 08:49

Mijn 1e paard was echt bomproof

voordat hij van mij was reed er een dame 2x per week op die stopte met rijden omdat ik hem had gekocht,ze vond het een goed moment om te stoppen met rijden.Ze was inmiddels 90 geworden

Met dit paard kon ik overal heen,de Jordaan in...Leidseplein...hij was er altijd voor mij.Deinsde voor weinig zaken terug...wapperend afzetlint wat door de wind volledig om zijn lichaam werd geblazen....laag handende vlaggetjes,het deed hem allemaal niets.
Was ook het enige paard wat ik zonder zadel en met halster en touw durfde te rijden in het Vondelpark.

Hij zorgde ervoor dat ik vertrouwen kreeg en daar heb ik nu nog steeds profijt van

Hij was mijn grote vriend,mijn leermeester.

Toch moet je met deze paarden ook zeker rekening houden dat ze kunnen schrikken,is en blijft altijd een vluchtdier tenslotte.

**Geplaatst**: 13-02-11 08:50

Geplaatst: 13-02-11 08:50

Ik lees hier ook even mee, ik heb hier ook erg last van.
Mijn paard is met mijn bijrijdster wel verkeersmak, en bij mij dus niet..
Ik heb zelf nogal issues met verkeer.

**Geplaatst**: 13-02-11 09:04

Geplaatst: 13-02-11 09:04

Ja, leuke theorien allemaal, maar niemand die dan handvaten aan kan reiken hoe zoiets te verbeteren.
De enige oplossing: zoek een lesgeefmens dat ECHT iets te melden heeft. Ja, ik weet het, die zijn er nauwelijks, maar ik heb er eentje en die kent er ook wel weer enkele.

Maar een troost: ja, die paarden betsaan nog. Sterker, ik HEB zo'n paard. Uit verhalen, o.a. hier op Bokt, blijkt het soort van in haar afstamming ingebakken te zijn.

**Geplaatst**: 13-02-11 09:17

Geplaatst: 13-02-11 09:17

Het is ongelooflijk maar waar...

Mijn vijf jarige Holsteiner is zo verschrikkelijk cool in z'n hoofd! Die kijkt nergens van op, wat je ook met hem doet.
Eergister na het springen ook.. Hij geniet van het springen, en is dan een grote bom. Daarna zet je een kleine meid erop om uit te stappen zonder zadel, en het is een schaap! Wel een schaap van 1m77, maar toch!
Buiten reageert hij nergens op. Niet op trekkers, treinen en vrachtwagens. Voordeel als zijn paddock en weides aan de weg liggen vanaf zijn vierde maand.

Ook gaat hij om de week zo'n beetje mee naar zee. Dan moet hij minimaal 3,5 uur lopen. 1,5u strand en 2u duinen. Hij blijft gaan! En meestal ben ik op zondag op het strand. Dan barst het van de mensen, honden, vliegers, kitesurfers en die karretjes met een zeil er op. Prachtig vind hij het.

Het is gewoon een heel rustig karakter. Werkwillig en 100 % betrouwbaar.

Hij zal een onzekere ruiter niet uitproberen. Hij zal doen wat hij moet doen op een goede manier.
Ik denk dat hij voor onzekere mensen een ideaal paard is! (als een onzeker mens op deze kolos durft te stappen..)

**Geplaatst**: 13-02-11 09:19

Geplaatst: 13-02-11 09:19

Ik heb ze wel gekent, en dat waren alle haflingers. Die werden altijd ingezet voor de onzekere ruiter maar kwamen altijd helemaal gerust van hun paard af aan het eind. Daarom wilde ik een haflinger, "alsof elke haflinger die garanatie kon geven". Ik ken iemand e die geeft Yoga te paard. Nog nooit gezien maar daarbij denk ik wel altijd dat dat veel zou schelen. als je zelf aanvoelt wanneer je spanning hebt dat je oefeningen kunt doen met bijvoorbeeld je ademhaling dat het minder word.

Ik moet zelf altijd als ik naar het bos ga langs een coniferen heg waaronder een gat is gemaakt tegen de gaas en daar wacht 8 van de 10 keer een herder op je. Je ziet hem ijna niet omdat het donker is en altijd gaat hij pas af als je echt recht voor hem loopt, dus hij wacht het echt af. Das het moment dat ik ALTIJD schrik, maar gelukkig weet mijn pony nu beter en die geeft er niks om. Ik laat dan ook express de teugels in een boogje zodat ik niet elke keer die spanning doorgeef.

**Geplaatst**: 13-02-11 10:07

Geplaatst: 13-02-11 10:07

Ook ik ben de gelukkige eigenaar van een 100 % bomproef paard

(KWPN, v. Rubiquil)
Onze oudste dochter is er op naar haar galafeest geweest in een galajurk in dameszit, tussen de limousines en brullende motoren maar ze gaaf geen kik!
(overigens rijdt onze oudste dochter geen paard!)
Bovendien heb ik het meegemaakt dat de mesthoop naast de rijbak door de loonwerker met een grijper op een laadwagen met een draaiende tractor werd geladen, maar ze keek er niet eens naar

**Geplaatst**: 13-02-11 10:20

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 10:20

Ik ken genoeg paarden die boomproef zijn. (Lekker met losse/lange teugel op buitenrit!)
Wat je kan doen, is naar een verhuurbedrijf, en vragen of ze een bomproef paard te koop hebben staan, en of jij die mag uitproberen?

Ik heb zelf op Ameland strandritten begeleid, op een jonge pony van 5 jaar. En ook helemaal alleen was ze bomproef. Ze vond het erg leuk, en nieuwe rondjes vond ze ook fantastisch!
In een groep was ze ook braaf, maar je voelde wel dat ze dan anders was. Schrok er een paard, schrok zij ook even.

Deze pony was erg braaf, en ook mijn maatje. Ik denk dat dat ook erg belangrijk is, wederzijds vertrouwen.

**Geplaatst**: 13-02-11 10:30

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 10:30

Mijn merrie word er buiten niet onzeker van of onder de indruk als er iemand op zit die dat wel is. Binnen is het een ander verhaal, maar buiten is ze echt 200% betrouwbaar. Hier in de maistijd enzo scheuren die boeren langs je heen met grote trekkers, het interesseert haar niks. Toen ze nog in pension stond ben ik met haar wel is naar huis gereden met haar. Hup door het dorp heen, onder het viaduct waar net een trein overheen kwam.. ze geeft er niks om

.
Nee mijn merrie zou daar niet anders van worden, dus ze bestaan wel

!

**Geplaatst**: 13-02-11 10:39

Geplaatst: 13-02-11 10:39

Yoga te paard , dat lijkt me heerlijk zeg !

Mijn paard is ook echt bomproof , ik gebruik haar ook als therapiepaard en niks is haar te dol .... rolstoelen , schuddende kindjes op haar rug , epileptische aanvallen ... trekkers , vrachtauto 's ... ik rijd haar bitloos ook tijdens de buitenrit . Maar ik herken dat als ik zelf onzeker in mijn vel zit dat Yentle ook onzekerder wordt . En soms gebeurt dat , vaak niet bewust maar zie ik achteraf wat er met mij aan de hand was !

ikke ; ik wilde alleen even laten weten dat de topicstarter daar niet alleen in staat , tuurlijk zou ik ook zeggen zoek een fijne instructrice ... iemand die ook met je mee gaat op de buitenrit en je ter plekke advies en tips geeft in bepaalde situaties ... z'on lesgeefmens heb ik namelijk ook

!!

**Geplaatst**: 13-02-11 13:00

Geplaatst: 13-02-11 13:00

jazulke pony's en paarden zijn er wel,
'vroegah' als kind 2 pony's meegemaakt waar we als kinderen / jongeren zo opstapten en wegreden, we dachten eigenlijk nergens aan, sowieso niet aan dat een pony eventueel bang of dwars kon worden.
ik was niet zelfverzekerd, maar vertrouwde op de pony en alles ging goed.
waren doodgewone pony's, de ene een welsh merrie die meestal met veulen stond, en waar we soms ineens zomaar mee gingen rijden, best wel pittige pony gewoon, en niet oud of iets,
andere een heel lieve oude new forest merrie, we ontdekten dat ze het oké vond als je erop ging, we knoopten touwen aan het halster om mee te sturen en hoppa.

andere kids uit de buurt maakten het nog wel bonter, met zn twee op een verzorg fjord, waarvan niemand wist of hij wel beleerd was, en dan zo de bossen in, op de rug van een verzorgpony klimmen om te zien wat er gebeurde, gebeurde er niks raars dan 'zal hij wel beleerd zijn', vervolgens ermee langs de wegen en door het bos.. gebeurde eigenlijk nooit wat raars onderweg.

ik denk dat het er bij jou aan kan liggen dat een nieuw aangekocht paard eerst moet wennen aan zijn nieuwe omgeving bij jou,
helemaal braaf bij een bijvoorbeeld eerste eigenaar is wat anders dan ook gelijk helemaal braaf zijn bij een nieuwe eigenaar op een nieuwe stal/wei.
het kan dus tijd kosten.
alleen is het lastig omdat je niet weet of dat ene paard na verloop van tijd ook bij jou braaf zal zijn, daarvoor zal je een half jaar of langer geduld moeten hebben en het zou sneu zijn als hij bij jou ook later niet braaf blijkt te zijn.
dat is het lastige denk ik...

misschien zelf proberen een beetje no-nonsence met het paard om te gaan, zoals ik schreef in mijn jeugd vertrouwde ik gewoon op de pony, en dat komt zonder dat je het dan op dat moment zelf doorhebt op de poy over als ...'oké blijkbaar kan dit allemaal, dan zal het wel goed zijn',
en ongemerkt ben je dan toch de leider.

later als je ouder wordt ga je meer over dingen nadenken en met voorbedachte rade handelen en vooraf angsten hebben van wat als, en vooraf alvast handelen voor het geval dat... enz.
en dat geeft onzekerheid richting het paard.

het is een lastige visieuse cirkel om uit te komen, know all about it..
het paard langer kennen, het paard de tijd geven vertrouwd te raken met zijn omgeving, en een goede band opbouwen zijn gewoon belangrijk.
maar ja zoals ik al zei, het is wel een gok of je het juiste paard hebt en tijd investeerd in het juiste paard, of je met dat individuele paard al dan niet gaat bereiken wat je voor ogen hebt.

misschien leer je een paard in de buurt kennen die helemaal leuk is, en kan je hem eerst bijrijden en later overnemen, dan weet je een stuk beter wat je aan het paard gaat hebben.
kost wel wat geduld.
en verder is het ook een stukje mazzel hebben.

en heel eventueel zou het ook zo kunnen zijn dat er op jou stal 'iets' is waar paarden zich niet lekker door voelen, wat precies weet ik niet, maar ze zijn soms op de ene stal veel relaxeder dan op de andere stal.

Laatst bijgewerkt door Marigold op 13-02-11 13:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 13-02-11 13:03

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 13:03

Ik had een verzorgpaard die echt 100% bomproof was..
Maar wat wil je... als jaarling ging die al mee op buitenritten met zijn mams...
Die heeft alles op die manier geleerd...
Durfde ik een kind op te zetten...

Misschien komt het omdat je zelf wat onzeker bent...
Je moet een paard wel vertrouwen, en het paard jou ook...

**Geplaatst**: 13-02-11 13:07

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 13:07

Nou nooit 100% denk ik. Mijn pony's zijn veel gewend en groot verkeer komt langs denderen, straaljagers enz..
Dan ineens schrikt er eentje van een berg takken tijdens een buitenrit die er eerder (blijkbaar) nooit lag. Het zijn altijd die gekke dingen waardoor ze nooit 100% mak zijn.

**Geplaatst**: 13-02-11 13:09

Geplaatst: 13-02-11 13:09

Ik denk dat zoals al eerder hier voorbij kwam,
je paard is een spiegel, op het moment dat jij al denkt o jeej zometeen gaat hij dat doen? dan gebeurt het 9 v/d 10x ook,
hetzelfde verhaal heb je dat met honden (zie cesar dog whisperer)

wij mensen geven onbewust onze gedachtes door, wat ook te zien of te ruiken valt voor dieren door middel van lichaamshouding.
Dus als jij ergens zeker van bent dat iets níet eng is, en je paard vertrouwt je, dan loopt je paard er zo doorheen, puur omdat hij of zij jouw vertrouwt.

Doet me denken aan mijn oude bijrijd paard, ze eigenaren hebben haar nooit een brug over zien gaan, want bij hun draaide altijd al om als ze alleen al een brug zag. (Met de gedachte ook, ze gaat er toch niet overheen?!)
Met als gevolg dat ik na 2 buitenritten iedere brug kon pakken die ik wilde, puur het paard het vertrouwen geven dat ze het kán!
dit is natuurlijk niet alleen bij bruggen toepasbaar, maar met een hele buitenrit.

**Geplaatst**: 13-02-11 13:17

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 13:17

Ja ze bestaan, maar het zijn van die once in a lifetime beesten geloof ik...
Bij mijn vorige verzorgadres (helaas door verhuizing etc moeten stoppen) stond een shet van een jaar of 5. Op en dag was mijn nichtje mee, en ik ging wel eens wandelen/een paar keer lange lijnen gedaan, dus ik dacht hé lief nichtje wil je er niet op rijden? Kind op poown gezet, poown van het leuk. (Was zomaar een kwartiertje) de week erop een buitenritje gedaan, hulpen van de week ervoor waren in 5 min bevestigd, draven etc en ook voorop lopen (ik liep met een andere pony aan de hand) deed ze.
De week erop wagen erachter gehangen (inrijden bitloos gedaan, dus dit ook maar, oogkleppen och waarom zou je) en naar buiten gegaan met de groep. Pony happy, wij happy. Ik ging later af en toe op zondag met haar mennen, ze keek nergenst naar op of om, was niet van haar stuk te krijgen. Zag ze iets engs (een keer gebeurd), dan zei ik och dat is niks en dan liep ze zo weer door. Echt alsof je met een mens bezig bent haha. Die kon je ook los laten staan met poetsen, terwijl ze zoiets eigenlijk nooit echt aangeleerd had. Echt met alles, gewoon doen en dan werkte het. Zo'n soort paard gun ik je echt TS! (Alleen dan wel wat groter denk ik.

)

**Geplaatst**: 13-02-11 13:20

Geplaatst: 13-02-11 13:20

Hier is er een. Misschien maakt ze haar naam als Gentle Giant ook wel waar. Ze vindt het namelijk heerlijk om buiten te rijden. Het enige waar ze bij welke ruiter dan ook ooit van zal schrikken, is een reflectorpaaltje waar ze al 10 keer langs is gelopen. Dan gaat ze ook alleen maar stil staan, of haar hoofd schuin dragen. Ze zal nooit onzeker worden van onzekere ruiters. Ja, als ze er geen zin in heeft (wat niet vaak voor komt) dan probeert ze natuurlijk wel of ze de kortste weg naar huis mag, maar lopen we de afslag voorbij is er niets aan de hand. Ze heeft tot nu toe 1 keer bij een beginnende (onzekere) ruiter een rustig galopje getrokken, omdat ze er zin in had, maar alles zonder spanning. Overigens is ze ook mee geweest naar schriktraining. Als ze iets er raar uit vindt zien, dan draait ze dr ogen/hoofd weg en gaat ze of stil staan of loopt rustig weg. Kostte even wat overtuiging, maar rare dingen doet ze eigenlijk nooit. Ze loopt met iedereen uit het dorp buitenritten, ze loopt mee met de "pony"-ritjes op evenementen en er gebeurt echt helemaal niets.
Er is bij haar ooit eens een zadel op haar rug gelegd en daarmee was het inrijden eigenlijk gebeurt. Een bak is voor haar een ramp, dus laat ik haar lekker buiten rijden. Ik denk dat het vaak grotendeels ook karakter van het paard is. Want onze andere shire kan ik prima in de bak aan het werk zetten, maar die kiest buiten ook de kortste en vooral snelste weg naar huis. Maar eigenlijk schrikt die ook nergens van...

**Geplaatst**: 13-02-11 13:33

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 13:33

Ik had ook een pony! Als die je vertrouwt, dan ging ze door het vuur voor je! Ook al vond jij alles eng! Ze nam je overal mee heen! en dat geeft jezelf dan ook wel weer vertrouwen!

**Geplaatst**: 13-02-11 13:37

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 13:37

Ik heb een bijrijdpaardje die helemaal 110% bomproof is!!
Het is een arabier en heeft wel lekker veel pit, daar bedoel ik mee dat ze lekker voorwaarts is en het heeerlijk vind om buiten te rijden maar ze zal er nooit vandoor gaan ofzo! en zelfs als ze ergens van schrikt dan kijkt ze ernaar en loopt gewoon verder.
Dus jah, ik vind dat ze er nog zijn

**Geplaatst**: 13-02-11 14:24

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 13-02-11 14:24

dat noemen we in de volksmond een goed manege paard toch?

Denk dat het bij die paarden niet alleen te maken heeft met bang zijn maar ook met uittesten.
Waarom zouden ze luisteren naar iemand die duidelijk niet de leiding neemt, dan kan je beter je eigen plan trekken.
Mijn eigen paard is toch echt 100% bomproof, hij zou ook niet schrikken maar misbruik maken van de situatie door te dribbelen of eens een lekker galopje in te zetten

**Geplaatst**: 13-02-11 14:27

Geplaatst: 13-02-11 14:27

ja, paard reageert op jouw spanning, maar ik heb wel eens op een merrie gezeten die niet van mij was en echt nergens naar keek, ik was helemaal verbaasd, liep overal langs, de gekste dingen, deed haar niks. Relaxed

.

**Geplaatst**: 13-02-11 14:30

Geplaatst: 13-02-11 14:30

mijn paarden zijn niet 100% bomproof hoor,en dat hoeft ook niet...zolang ze maar voor rede vatbaar zijn en geen waas voor hun ogen krijgen.
Maar dat er bij TS tussen 12 paarden geen geschikte zat zet mij wel te denken...dan zal het voor het grootste gedeelte echt bij jezelf liggen....maar dat wist je ook al.
Misschien een afgekeurd politiepaard?

**Geplaatst**: 13-02-11 14:32

Geplaatst: 13-02-11 14:32

Een onzekere ruiter zal dit vroeger of later altijd op het paard overbrengen helaas. Zelfs goede manege paarden kun je als onzekere ruiter vaak niet in je eentje buiten rijden terwijl dit met een ander samen wel helemaal goed gaat.
Het kan maanden goed gaan, maar als jij onzeker blijft zal het paard op den duur gebruik van maken, en terecht natuurlijk.
Een echt mega cool paard dat nergens van op kijkt en ook niet op de ruiter reageert zijn vaak helaas ook de paarden die ook niet graag moe worden en ik denk dat dit wellicht ook niet echt klikt als je wedstrijdpaarden gewend bent.

Nomineer dit bericht ×