fargo schreef:Ik denk het wel dat ze een dier kunnen missen, misschien niet heel bewust als wij, maar toch. Mijn paard heeft vanaf zijn 3e jaar in onze kudde gestaan met een paard van een vriend van ons. Dat paard is ongeveer 2 weken geleden overleden aan koliek. Mijn paard stond vroeger bij hem in de gang, een paar boxen verder. Als hij bij ons LOS op de spuitplaats staat dan neemt ie nog wel eens een runnetje en dan rent hij het oude gangpad in en gaat dan even bij zijn oude kameraadjes kijken maar ook bij Jos. Vorig weekend rende hij het oude gangetje in zo door naar het einde naar de lege stal van Jos. Ik rende er achteraan en hij heeft toen echt staan kijken en ruiken en naar mij lopen kijken - er klopt hier iets niet. Ik heb hem toen verteld dat Jos overleden is en niet meer terug komt.
Toen mijn vorige eigen paard overleed, riep dat zelfde paard jonge paard van mij regelmatig om mijn overleden paard als ik alleen ipv met mijn paard de stal in kwam lopen. Hij was ook degene die op het erf rond ging kijken en echt stil ging staan en luchten op ging snuiven en aan de kleine restjes mest van mijn overleden paard ging ruiken. Hij was echt op zoek.
Ik denk dat een dier inderdaad heimwee kan hebben, of hun maatje kunnen missen. Mijn merrie heeft in Utrecht gestaan ivm kreupelheid, binnen 24 uur was ze 50 kilo kwijt. Ze wou niet eten, helemaal niks. Heb haar mee genomen met vakantie met een ander vriendje, wou ook haast niet eten. Haar vriendinnetje heeft 2 weken in Delta, en 1 week in Utrecht gestaan. Ze was helemaal down, at wel d'r eten maar was niet d'r zelf totdat haar vriendinnetje weer terug was.
Een paard voelt veel meer dan wij denken......
Daar ben ik elke keer weer verbaast over!