Om een lang verhaal kort te houden..ik heb mijn paard afgelopen weekend verhuisd. Zo kan ik iedere dag naar hem toe en wat meer met hem doen. Heb lang gezocht..prima, rustige locatie, hij staat iedere dag buiten, 's nachts op stal. Goede voeromstandigheden..noem maar op!
Dus in principe top zo!
Mijn paard draait zo op het oog goed mee. Hij staat bij andere, rustige paarden, die niet lelijk tegen hem doen. Hij graast mee, eet hooi dat er ook ligt..op stal eet hij prima...
Voor een buitenstaander gaat het helemaal ok..maar ik merk de onrust in hem. Hij roept, staat niet stil tijdens poetsen, is erg kijkerig..verwacht ieder moment zijn oude kuddegenootjes te zien, trekt dan van de stress zijn buik in. Kortom...hij mist zijn oude kuddetje enorm!
Eerlijk gezegd word ik hier knap verdrietig van. Iedereen om me heen zegt, dat ik het tijd moet geven... en misschien is dat ook zo.
Het valt ook niet mee voor hem...vanaf veulen in dezelfde kudde gestaan....
Ik heb afgesproken dat, als het echt niet lukt, hij teruggaat naar zijn oude kudde.. Want een ongelukkig paard ... geen haar op mijn hoofd!!!
Heeft iemand tips? Wat zijn jullie ervaringen?
Zo makkelijk als hij altijd is geweest... Vandaar dat ik me bezorgd maak...