Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Yess schreef:Denk ook angst. Eerst moet het op en afstappen geen probleem meer zijn. Stilstaan is stilstaan, en geen concessies doen. Dus net zolang proberen tot je erop kan, en zelfde met eraf. Je hoeft niet lijdzaam af te wachten tot ze stil wil staan, je mag best wel ophoudingen maken, maar eerst moet dat goed zijn voordat je gaat rijden, anders heb je al spanning voordat je ook maar begonnen bent.
Eigenlijk, als je dan zit, ga je er weer af en doe je het nog een keer. Het liefst in je eentje, zonder hulp, zodat ze echt op jou moet letten.
petitparis schreef:kan je nagaan hoe en wie haar zadelmak gemaakt heeft?
Hoe is de huisvesting?
ik weet enkele paarden die bij het opzadelen ook niet willen blijven stilstaan, bijna tegen de grond gaan liggen het opleggen van een longeersingel, proberen te bijten bij aansingelen of stampen bij het pakken van de singel, wild met hun hoofdzwaaien of rondjes rennen van zodra je aanstalte maakt om opstijgen.
Bijna allemaal hebben ze een rugprobleem of een slecht passend zadel gehad en de mijne maagklachten.
Dus verifiëer goed of je zadel goed past,zelfs als past het goed de associatie met de pijn van een slechtpassend zadel blijft zeer lang hangen. In het geval van maagklachten gaat het extreme gedrag er wel redelijk snel af van zodra je de klachten behandeld
Verder stond er op mijn vorige stal een merrie, die 1 maand is "spoedtraining" gestaan had, wegens zadelmak gemaakt, 2veulens gehad en ondertussen niks meer mee gedaan.
Dit paard liet niemand toe op te stijgen, je kon aan het zadel gaan hangen, zelfs half opstappen (over het zadel gaan hangen met 2 benen aan 1 kant). ik weet alleen niet meer of ze reageerde van zodra je je been over de rug zwaaide of wanneer je rechtop ging zitten, maar alleszins op 1 van deze 2 acties vertrok ze als een gek al bokkend tot je eraf was en daarna stond ze je gewoon aan te gapen. Dit paard was van nature dominant en had blijkbaar last van haar eierstokken (extreme hengstigheid en erg gevoelig aan de lenden) en kon zich er niet mee verzoenen ('s nachts) op stal te staan. Ook al oogde ze heel rustig (als ze niet hengstig was tenminst).
Eigenaars zijn van stal veranderd naar en NH-stalling, waar het paard in een kudde terrecht kwam en 24/7 buiten bleef met onbeperkt ruwvoer. Paard deed erg z'n best tijdens het grondwerk en was al snel een lammetje onder het zadel en kon ook bitloos gereden worden (wat ondenkbaar was in de periode dat ik ze het eerst zag). Door mok, moest ze terug enkele dagen/weken op stal en toen werd ze terug "moeilijk" te rijden, weliswaar niet zo extreem als eerst, maar terug lastig doen bij het opstijgen, onderuit willen lopen, moeilijk te houden, bokkerig,...
RianneH schreef:Ik zou ook zeggen dat het een stukje angst en het missen van vertrouwen in jou is. Dat is soms lastig zelf te kunnen geven op het juiste moment en toch consequent te blijven.
Maar buiten het karakter om, wat zijn de verdere omstandigheden? Misschien wordt dit gedrag wel versterkt door haar leefomstandigheden. Hoe vaak en hoe lang per dag komt ze eruit? Welk en hoeveel voer krijgt ze? Krijgt ze voldoende ruwvoer? Heb je haar geschoren? Enz enz.
Probeer ook eerst de omstandigheden zo ontspannen mogelijk te maken, voordat je iets kan doen aan het gedrag.
GenteDiMare schreef:Dus niet wachten tot wanneer ze stilstaat, maar echt wel consequent vragen om stil te staan. Er dan opkruipen wanneer ze stilstaat en dan als beloning er terug afgaan en dit opnieuw herhalen? Begrijp ik het zo goed?
Wanneer ik wil opstijgen, eigenlijk wanneer ik al naar haar toe stap in de richting van haar buik begint ze al rondom mij te draaien, op die manier wordt het onmogelijk om op te stappen.
Ze is dan ook erg gespannen: staart hard geklemd tussen haar billen, nekspieren gespannen, hoofd hoog in de lucht en neusgaten open.
Yess schreef:GenteDiMare schreef:Dus niet wachten tot wanneer ze stilstaat, maar echt wel consequent vragen om stil te staan. Er dan opkruipen wanneer ze stilstaat en dan als beloning er terug afgaan en dit opnieuw herhalen? Begrijp ik het zo goed?
Wanneer ik wil opstijgen, eigenlijk wanneer ik al naar haar toe stap in de richting van haar buik begint ze al rondom mij te draaien, op die manier wordt het onmogelijk om op te stappen.
Ze is dan ook erg gespannen: staart hard geklemd tussen haar billen, nekspieren gespannen, hoofd hoog in de lucht en neusgaten open.
Ik leg altijd m n hand op de kont, soort van geruststelling en aankondiging dat er wat gaat gebeuren. En dan pas voet in de beugel wanneer ie stilstaat. Als ze dan weer gaan draaien, net zo lang meehuppen tot ie weer stilstaat. Ondertussen wel met stem en teugels zeggen dat ie stil moet staan (niet trekken, maar wel duidelijk tegenhouden) Desnoods duurt het de eerste x lang, wordt steeds beter. vereist wat handigheid en snelheid, maar daar word je ook steeds sneller in. Als je er dan opzit weer wachten tot ze ontspant, (misschien helpt overal aanraken goed?) en dan er weer af. Spant ze zich, weer wachten op ontspanning. Dan het spelletje weer opnieuw. Klinkt heel erg als terug naar af, maar als je begin goed is, komt de rest ook wel.
petitparis schreef:Veel succes met de zoektocht naar een nieuwe stalling.
en verder zoveel mogelijk aan het vertrouwen werken, grondwerk (zonde de clicker als die echt zo'n extreme reacties uitlokt) en schriktraining.
Ook proberen dat nu ze zo weinig beweging krijgt afwisseling te voorzien. Ik doe dressuur normaal gezien nooit meer dan 2x na elkaar met m'n paard. Nu kan ik door de koude niet gaan wandelen of op de galopbaan trainen. ook al gaat mijn paard dagelijks op de weide, ik merk aan haar dat ze de binnenpiste niet leuk vind en nood heeft om gewoon even lekker door te galopperen. De vooruitgang in het dressurmatige werk is stilaan aan't veranderen in achteruitgang en op dit moment wijt ik het vnl aan gebrek aan motivatie door het meer eentonige pistewerk.
Dus wanneer is jou paard meer beginnen terugvallen in haar gedrag, enkele weken nadat ze opgestald werd?

GenteDiMare schreef:Volgens mij voelt ze zich vooral opgesloten nu en is mijn eerste prioriteit een stal zoeken waar ze meer naar buiten kan en met andere paarden kan spelen. Wat denken jullie?
GenteDiMare schreef:Wanneer ik wil opstijgen, eigenlijk wanneer ik al naar haar toe stap in de richting van haar buik begint ze al rondom mij te draaien, op die manier wordt het onmogelijk om op te stappen.
Ze is dan ook erg gespannen: staart hard geklemd tussen haar billen, nekspieren gespannen, hoofd hoog in de lucht en neusgaten open.
RianneH schreef:Kan je misschien wat meer vertellen over de verdere leefomstandigheden?
Hoeveel en welk voer krijgt ze? Hoe vaak en hoe komt ze uit haar stal?
Welke werk verricht je met haar?
Enz.
Pas dan kunnen wij een echt duidelijk beeld krijgen welke dingen je nog meer aan kan pakken.
Daarnaast moet je wel opletten dat als je een osteopaat/fysio laat komen, je ook de training aan zal moeten passen. Zorg ook dat je daar goede begeleiding in kan krijgen, anders werk je alsnog je paard tegen.
Ook is grondwerk niet alleen een clickertraing. Ook gehoorzaamheidstraining is grondwerk. Kijk kritisch naar je eigen houding wanneer je wat van haar vraagt op de grond en beloon met je stem. Herhaal dat net zo vaak totdat ze het netjes doet. Doet ze het niet (door spanning, angst, dominantie of wat dan ook) mag je best eens optreden. Bij een angstig paard zou ik niet zo snel boos worden, maar wel heel consequent terug zetten en weer op nieuw beginnen met die opdracht. En dat kan alleen al stilstaan zijn wanneer jij stil staat.

GenteDiMare schreef:Ze staat gestald op een privepension.
Ze krijgt 2 keer per dag voer ik denk een mengeling van pavo of lannoo.
En 2 keer per dag een portie voordroog.
Daar staat ze nu al sinds half november steeds in haar stal.
Ze staat daar sinds mei (sinds ik haar gekocht heb)
Ze heeft tot oktober in de stallen gestaan waar ze met haar hoofd buiten kon kijken, maar sinds half oktober heb ik besloten om ze binnen op stal te zetten, omdat ze altijd last had van haar ogen door de wind.
Wanneer het weer het toeliet, ging ze de weide op, samen met andere paarden van het pension.
Sinds november kan dit niet meer door het slechte weer (regen, sneeuw...)
Ik ga gemiddeld 5 keer per week naar haar toe.
Ondertussen is dit soms wat minder door het slechte weer, grootouder die op sterven ligt en examens op school.
Ik reed 1 keer per week op haar, maar sinds half december heb ik ze niet meer bereden.
Van juni tot augustus trainde ze iemand aan de dubbele longe en kreeg ik van die meneer ook 1 keer per week les.
Van augustus tot september ben ik begonnen met les te krijgen met clickertraining, wat dus een negatief effect had op haar.
Van september tot november kwam er 1 keer per week een trainer B op haar rijden.
Ze staat de laatste tijd dus gewoon stil in haar stal, tot mijn grote spijt.
Ze moet namelijk gelongeerd worden eer ik ze kan berijden maar dit lukt niet omdat de longecirkel onder water staat sinds half november ongeveer. Daardoor kan ik ook niks meer van grondwerk of dergelijke doen.
Wat ik nu wel nog doe is eens wandelen aan de hand, haar borstelen, heel af en toe longeren met een pessoa in de binnenpiste (dit mag namelijk eigenlijk niet dus moet het stiekem doen)
[
]