Geplaatst Geen idee of het goed staat, anders mag het verplaatst worden
Ik ben in het bezit van een leuke, maar dominante merrie. Zelf ondervind ik weinig tot geen problemen met haar. Alles doet ze netjes, hoewel ze natuurlijk haar streken heeft. Ik heb haar nu ongeveer een jaar, er is mij verteld bij aankoopt dat ze braaf was bij de hoefsmid. Uit andere dingen blijkt dat ze dingen bewust hebben achtergehouden etc. Dus ik weet niet of het klopt.
In het begin was het bekappen erg lastig, ws omdat ze het niet gewend was. Ze sputterde tegen maar liet het wel toe. Het duurde wel altijd even maar het lukte wel. Na een paar keer ging het stukken beter. Heb veel met haar geoefend en anderen het ook laten doen zodat ze niet alleen het bij mij toe liet. Dit ging super, ik en anderen konden nu gemakkelijk haar hoeven krabben en op een bokje zetten. Er zijn in totaal 3 keren geweest dat ze het bij de smid perfect toe liet, dus zonder enig tegen sputteren.
Tot de vorige keer, ze was met haar voorbenen erg lastig. Dit was redelijk normaal want deed ze eerst ook. Veel steigeren en met de voorbenen slaan. Uiteindelijk ging dat heel goed en stond ze netjes stil.
Toen de achter benen (eerst 1 voor, daarna zelfde kant achter). In het begin liet ze het even toe. De smid kon goed de hoeven optillen en wat weg snijden. Dan lijkt het als of er een knop om gaat en ze laat het niet meer toe. We hebben toen zo ver mogelijk bekapt (was bijna klaar). En twee dagen erna het afgemaakt. Het afmaken was levensgevaarlijk, ze trapt gericht en het is duidelijk geen angst.
Vandaag weer. Voorbenen gingen perfect. Achter kon hij iets weg snijden en toen begon het drama. Gericht trappen, naar voren springen en dan trappen.
We hebben toen een touw om dr koot gedaan en de hoef opgetild met het touw. Ze begon weer te trappen en hebben met druk los laten en aannemen duidelijk gemaakt dat trappen geen zin had. Ik heb toen eerst haar hoef gepakt en dat ging heel goed. De smid eerst met het touw hij kon dr hoef even pakken. Maar zodra hij het mesje had begon ze weer vreselijk te slaan. Dit hebben we even volgehouden. Er was verder geen stress te zien, ook kon ik de hoef nog goed oppakken.
Het ging echt niet, elke keer als hij bukte trapte ze hem al. Gelukkig kan mijn smid goed aan de kant springen en heeft ze hem maar 1x geschampt.
Als ik tussen door de hoef probeerde te pakken trapte ze ook, maar door, door te vragen, kon ik hem makkelijk optillen. En zelfs met de vijl er overheen.
We hebben de afgelopen keren echt alles geprobeerd maar NIETS lijkt te helpen. Ik heb het idee dat mijn paard door heeft gekregen dat ze de smid kan "bewegen" en hier door dus zijn meerdere is. Ze is absoluut niet bang! Het is duidelijk dominantie.
Dit hebben we geprobeerd:
- Heel boos worden (stem)
- Heel boos worden (fysiek) denk niet gelijk dat we haar in elkaar hebben lopen meppen maar als zij trapt kreeg ze een mep. Werd het alleen maar erger van dus zijn daar snel mee gestopt!
- Geduldig zijn
- Negeren
- Praam
- Laten rennen van te voren
- Tussen door stappen
- Afleiding bieden (voer)
- Afleiding bieden (andere paarden in de buurt)
- Verschillende plekken op stal
- Andere volgorde bekappen
De hoefsmid kon vandaag echt bijna niets met haar hoeven. Achter is dus niet goed gedaan. Moet wel gebeuren dus ik ga de DA even bellen voor een verdovend middel zodat we nu iig haar helemaal kunnen bekappen. Maar elke keer verdoven is natuurlijk ook geen optie.
Dus ik vraag me af hoe ik dit kan doen, ik wil liever geen andere hoefsmid. Ik ben er namelijk bijna zeker van dat ze het bij elke hoefsmid doet!
Wie o wie heeft dé oplossing? Wat kan ik nog doen?
Het lastige is dat ze bij mij en mijn verzorgmeisjes alles helemaal toe laat. Dus ik kan haar het moeilijk leren als hij er niet is omdat ze het dan goed doet. Het is echt een dominantie probleem. Heeft iemand hier ervaring mee? Ik weet het niet meer, wil dat ze gewoon rustig is en die lieve man heel laat!
Alvast bedankt!
Dat is het zelfde als een paard ergens tegen aan schopt en dan vast komt te zitten, deze zal alles doen om los te komen. Ongeacht of het schadelijk is of niet... 
Ze zoekt steun bij mij en durft dan van alles. Als ze zonder mij is, en ze geen last van mijn spanning/emoties heeft, dan is ze meewerkend. 
