Vanmiddag zijn wij (alle twee de eigenaars van dit account) een stukje wezen fietsen voor paardenbezigheden. Op de terugweg naar huis kwamen we langs een weitje met daarin een Friese merrie met veulen. Het veulen leek wat ouder, dus we zagen geen reden om ze niet te aaien. Toen we afstapten en Hilde het veulen aan haar hand liet ruiken, beet het veulen daarin. De merrie beet niet en was erg vriendelijk in de omgang. Het veulen bleef bijten dus Hilde gaf hem een tikje over zijn neus. Hij deens achteruit, en telkens als hij weer beet, deens hij direct achteruit. Hij wist dus precies dat hij dit niet kon maken, maar bleef het doen. We keken naar zijn oren als hij terug kwam en ook als hij achteruit deens, maar ze bleven hetzelfde: naar voren en nieuwsgierig. Het veulen zelf bleef ook nieuwsgierig en bleef terugkomen. We hebben hem nog verschillende tikken gegeven, maar achteraf denken we dat dit niet het goede was: het is wel het paard van iemand die we niet kennen. Wat vinden jullie? En waarom doet dit veulen het?
Groetjes, Nicky en Hilde.

