Ik zit met het volgende en vroeg me af hoe jullie dit zouden aanpakken.
Mijn grote wens is, om een trailer te kunnen kopen voor mijn paardje.
Dit jaar is er proffesionele hulp bij geweest (is ook een heel gedoe geweest met ouders om dat voor elkaar te krijgen) bij het trailerprobleem van mijn paardje. Paar honderd euro armer, maar goed, trailerprobleem is opgelost aangezien we van gemiddeld 3 uur laden naar 3 minuten laden zijn gegaan.
Nu dat dus zo gegaan is, wil ik er natuurlijk ook wel gebruik van maken en er lekker met mijn paardje op uit trekken.
Eens ergens anders gaan rijden, naar leuke clinics, wat wedstrijdjes enz.
Maar dan komt het, ik mag van mijn ouders dus geen trailer kopen.
Pap vind het sowieso onzin (heeft totaal niks met paarden) en mam vind het eigenlijk wel makkelijk om altijd gebruik te maken van anderen. De trailer lenen van vrienden en maar vragen of hun willen rijden.
Dit doen ze wel, maar goed, ik wil ook niet afhankelijk zijn van andere om mijn planning te kunnen maken.
Elke keer als ik met mam praat over trailer, loopt het uit in ruzie, omdat mam het niet nodig vind.
Maar ik vind het gewoon zo sonde dat we het probleem hebben laten oplossen en nu nog nergens naartoe kunnen.
We kunnen ook niet blijven oefenen met het laden, omdat onze vrienden niet echt de trailer om de hoek hebben staan.
En daarbij, zelf rijden ze actief wedstrijden en dat gaat uiteraard gewoon voor.
Ik heb het nu een aantal maanden laten rusten en er gisteren weer eens rustig over begonnen.
Maar nee hoor, het eindigde weer in ruzie.
Terwijl mam een paar maanden geleden wel mee is gaan kijken bij een bedrijf voor een trailer.
Toen was het allemaal goed, maar heb ik besloten om nog even door te sparen voor wat luxere uitvoering.
Was toen allemaal prima en eind van het jaar zouden we kijken.
Nu eind van het jaar, begin je er over en is het weer onbegonnen werk.
Nu vraag ik me af, hoe zouden jullie dit aanpakken?
Maar laten voor wat het is of het toch nog proberen.
Ik vind het gewoon zo jammer dat we nu niks kunnen, terwijl mijn ouders altijd hebben aangegeven het ook wel leuk te vinden om met het paardje op stap te gaan als het trailerprobleem verholpen was.
Dus ik had graag jullie mening.
Ik heb niks aan antwoorden als je bent 22 dus kunt toch gewoon doen waar je zin in hebt.
Dat kan ik namelijk niet, want voor het trekken van de trailer ben ik gewoon afhankelijk van mijn ouders.
Ik heb geen e-rijbewijs en al had ik die, mijn auto vliegt rechtstreeks omhoog als ik daar een trailer achter zet, die is maar klein.
Dus ik kan ook niet een trailer gaan halen. En als ie dan al op stal stond, dan staat ie ook maar te staan, omdat ik er alleen toch niks mee kan. En het geld voor én een trailer, én een e-rijbewijs én een nieuwe auto heb ik nou eenmaal niet
Dus brand maar los zou ik zeggen....


