De vader zegt het al
Met een kind van Jazz blijf je altijd bij de les...Nu is zij tijdens mijn dressuur wedstrijden echt bang voor de raarste dingen klap deuren bijvoorbeeld...
Volgens mij denkt mijn paard dat dit soort dode elementen tijdens mijn proef tot leven komen want ze gaat er dus echt niet langs...
Zeg maar dag met je dressuur proefje...
In het begin er langs rijden is ook geen optie tenzij je dit een half uur mag doen...
Mijn eerste proef is altijd zwaar klote...
De tweede beter...
En een derde proef is er helaas niet.
Is dit een kwestie van wennen? Vaak meenemen naar vreemd terrein e.d? Of zijn er andere manieren om dit soort "schrikkerige paardjes" een normaal proefje te laten lopen?