Mijn voorkeur gaat over het algemeen uit naar een hannoveraanse neusriem. Dit omdat deze het bit stabiliseert en het ver opensperren van de mond voorkomt zonder dat de neusriem daar strak voor hoeft te zitten.
Ook kan de hannoveraanse neusriem gebruikt worden als bitloos hoofdstel, doordat de twee ringetjes aan de zijkant als sidepull gebruikt kunnen worden. Wel moet de neusriem dan ook op de hoogte van een sidepull gehangen worden en met slechts 1 vinger ruimte vastgemaakt worden. Het is niet ideaal, doordat de neusriem niet gestabiliseerd is (en dus wat kan schuiven), maar het is zeer geschikt om mensen met een onrustige hand toch te laten rijden op een paard zonder deze in de mond storen.
De hannoveraanse neusriem moet voldoende hoog bevestigd worden. Hoe hoog dat is, is per paard verschillend. De juiste hoogte is daar waar hij het paard nog niet in de weg zit, maar zo hoog mogelijk (tot de overgang vaste naar zwevend neusbeen). Dit is hoger dan de meeste mensen een hannoveraanse neusriem doen. Des te hoger hij zit, des te losser hij kan zitten terwijl hij het bit nog steeds stabiliseert.
Ik combineer hem zelf het liefste met een dubbelgebroken kneveltrens. Pas als het paard op deze combinatie niet lekker loopt ga ik verder zoeken. Het plaatje is niet erg traditioneel, maar in mijn ogen combineert het al het goede (een andere mogelijkheid is de micklem bridle te combineren met een dubbelgebroken kneveltrens, dat is een soort uitgewerkte lage neusriem).
Deze foto is overigens na het rijden genomen, hij zakt helaas bovenop iets naar voren.
Geplaatst 
