Ik ben op zoek gegaan naar een ander bit toen mijn paard maar op zijn bit blééf hangen. Er bleek van alles fysieks aan hem te mankeren, en ook aan mijn rijden. Dat wist ik, en toch ben ik een ander bit gaan zoeken.
Voordat ik hem had had hij een enkelgebroken watertrens, die te dik en te smal (11,5 cm ipv 12,5 cm) voor hem was. Nou háát ik watertrenzen, en mijn paard heeft helemaal niet genoeg ruimte in z'n mond voor enkelgebroken bitten, dus hopla een dubbelgebroken kneveltrens erin. Dat werkte niet, werd een dubbelgebroken bustrens en dat werkte ook niet. Te veel gewiebel in z'n mond.
Toen een bit met ongebroken mondstuk, een kimblewick. Daar kon hij niet goed mee slikken en hij ging er alleen maar heel hard van rennen (achteraf bleek hij een trauma aan zijn schedel te hebben, druk achter z'n oren is zeg maar niet zo handig met dit paard)
Ook nog verschillende bitloze optomingen geprobeerd maar daar voelde ik me niet zeker bij.
En uiteindelijk uitgekomen bij dunne, dubbelgebroken maar niet-wiebelende bitten. Billy allen was het niet, te stug. Dus ik rijd met mylers. Meteen de eerste keer had ik al een heel ander paard. En hier gaat 't super mee.