Het grappige is dat wij juist ervaren bij al onze criollo’s dat de ruglift al voorkomt bij een simpel handgalopje (niet verzameld). Elke keer als ze de achterhand onderbrengen om de galopsprong te maken bolt de rug en schuift een niet passend naar voor tegen de schouder aan. Aangezien de paardjes dan niet verzameld zijn (en dus niet continu rond) schuift het zadel vervolgens na de sprong weer terug naar de originele plek en zo krijg je een golvende beweging van het zadel waardoor drukplekken en schuurplekken ontstaan of een zadel wat na de 1e galopsprong te ver naar voren ligt en niet meer terugglijd, met drukplekken tot gevolg. Nu hebben onze paarden weinig schouder, waardoor het schuiven zich wellicht wat eerder voordoet, Maar dan zouden dus bij een heleboel paarden wel niet passende zadels liggen, waar minder duidelijk zichtbaar is omdat de zadels minder snel schuiven (en bijvoorbeeld alleen drukken, of paarden de rug niet liften omdat daar geen ruimte voor is?) Overigens is dit geen conclusie, maar een gedachtegang.
Daarnaast ben ik het ook niet eens met de theorie dat tijdens een buitenrit de lift niet/weinig voorkomt, want welk paard wordt niet op zijn favoriete galoppad heet waarbij hij dus erg verzameld gaat lopen als hij nog niet mag of in een handgalopje moet lopen? Hierbij ga ik er even vanuit dat er gewoon kundige ruiters op zitten, paardjes normaal/goed getraind zijn en paarden de rug niet (standaard) wegdrukken. Daarbij maakt de bespiering ook niet uit, want bijvoorbeeld Loki kwam bij ons met weinig bespiering en de neiging om niet de juiste spieren te gebruiken. Maar toch lukte het hem om de rug te liften tijdens de galop (zonder gevraagde verzameling) en dan is/was hij echt geen andaatje of lusi die van nature erg makkelijk verzameld.
Met de twee westernzadels die ik nu heb liggen (eentje bij Loki gekregen en eentje in bruikleen) heb ik dezelfde ervaring als met Spaanse zadels. Met een mal kan ik kijken hoe het zadel in rust en met gelifte rug ligt op het paard en heb ik gekeken wat het effect is na kort rijden met dunne pad en lang rijden met dikke pad. (uiteraard heb ik ook gekeken naar de lengte van de zadels, afronding van de boom, bridgen en rocken) Overigens zijn beide zadels "gebruikt", dus leer soepel.
Het zadel wat ik bij Loki kreeg, lag goed op een rug in rust (volgens mal), maar schoof toch en je zag duidelijke schuifsporen en drukplekken in de schouder. Het zadel in bruikleen ligt goed met gelifte mal en waren er ook geen negatieve sporen te vinden na werk en een goede buitenrit (en kort werk met dun dekje) Daarbij kijken we ook naar symptomen naar rijgedrag van de paarden onder het zadel zoals niet/wel willen buigen, ect. Toevallig wilde Loki’s zadel goed past op de gelifte rug van één van onze andere paarden, zijn rijgedrag kennen we door en door (helaas ook met niet passend zadel) en onder Loki’s zadel loopt hij erg fijn en er zijn geen negatieve sporen terug te vinden na werk, buitenrit en met kort werk met dun dekje.
En ik ben echt geen opgeleide zadelpasser/bouwer. Maar heb na jaren zoektocht naar goede passende zadels wel ervaring opgebouwd met het zadelpassen en zien/voelen of zadels passen. En met mijn netelige kennis loop ik dus wel tegen vraagstukken aan bij de visie op het passen en passende westernzadels. Toevallig moet ik binnenkort bij Arthur’s langs en ben ik benieuwd naar zijn visie op bovenstaande. Maar toch vraag ik mij of het niet meer leeft bij westernruiters? Vooral omdat het toch meer een “gekozen” stroming is, anders dan bij engels waar de meeste beginnende ruiters zo inrollen op de manege.