Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne
8nnemiek schreef:Ik ken het probleem wel. Mijn belg die reageert ook pas heel laat op het bit.
Je kan proberen om via grondwerk en longeren op commando te leren stilstaan. Ho = ho, en anders terug zetten en opnieuw proberen. Maar mij is het nooit gelukt om mijn belg echt zo gevoelig te krijgen als mijn tinker, hij lijkt er gewoon te lomp voor![]()
Een ander bit zou je voor buitenritten prima kunnen gebruiken, als noodrem.. maar ik zou dan wel een bit pakken met dubbele teugel, zodat je normaal op het zachte bit rijdt, en alleen in noodgevallen de hefboomwerking erbij pakt. Een ongebroken pelham is daar bijvoorbeeld goed geschikt voor.
Ongebroken bitten zonder hefboomwerking zijn niet harder dan gebroken bitten, ze werken alleen iets anders in op de lagen en de tong.
Maar probeer vooral ook in de bak te blijven oefenen met tempowisselingen en stilstaan, en dan niet stil staan door te trekken maar zo veel mogelijk op stem en zit. Wat kan helpen is op een volte zetten totdat het tempo gedaald is en dan de volte weer groter maken.
En uiteraard goed belonen
daar hoef ik maar 1 keer goed op de zit aan te geven dat ze moet stoppen en madam staat stil



Koper schreef:Mijn ervaring met koudbloeden is dat ze heel goed kunnen leren halthouden op de ademhaling, zit en spierspanning van de ruiter, als ze daartoe maar in staat zijn omdat ze fatsoenlijk zijn gegymnastiseerd en zichzelf kúnnen dragen.
En ook dat ze alleen maar harder gaan rennen en de onderhals in de strijd gooien bij een scherper bit.
Amanda schreef:Koper schreef:Mijn ervaring met koudbloeden is dat ze heel goed kunnen leren halthouden op de ademhaling, zit en spierspanning van de ruiter, als ze daartoe maar in staat zijn omdat ze fatsoenlijk zijn gegymnastiseerd en zichzelf kúnnen dragen.
En ook dat ze alleen maar harder gaan rennen en de onderhals in de strijd gooien bij een scherper bit.
Mijn ervaring is een andere. Dat als ze ergens ernstig enthousiast over zijn of iets spannend vinden, de rem gewoon zoek is. Ook al is deze prima bevestigd in de bak.
Ik rijd mijn haflinger in de bak op een snaffle, mijn bekken kantelen of zelfs hakken iets uitdrukken is al voldoende om hem vanuit galop stil te laten staan.
Buiten de bak gaat dit 95% van de tijd ook gewoon goed.
Tót hij de spanning wat te ver op laat bouwen, vergeet te ademen of iets gewoon ineens heel spannend is. Dan pakt hij het bit vast en buldozert met zijn hoofd omhoog de kant op die hij wil. Aangezien veiligheid voorop staat heb ik er voor gekozen om buiten met shanks te rijden. Zowel snaffle als shanks zijn Billy Allen, dus in zijn mond voelt het precies hetzelfde.
Maar als hij besluit te gaan, kan ik door de hefboomwerking hem tegenhouden. Hij kan zijn hoofd minder makkelijk omhoog brengen omdat hij druk achter zijn oren krijgt en hij kan het bit niet vastpakken.
Die 5% dat hij besluit te gaan, kan ik hem stoppen. En dat zorgt voor veel meer rust, snellere actie en een veiligere situatie, waardoor we toch fijn buiten kunnen rijden.
Ik heb buiten ook een snaffle geprobeerd en dat resulteerde in discussies waarbij hij dondersgoed wist dat ik niets te vertellen had. Met shanks is hij deze 1x met geklier tegen gekomen en daarna was het klieren klaar. Nu is het alleen nog de spanning waar hij last van heeft en als ik op tijd ben stap ik af en kalmeer ik hem zo. Maar als hij sneller is dan ik, heb ik wel een noodrem.
Let wel: een bit met scharen is niet geschikt om constant contact met de mond te hebben. Ik rij zelf western en dus met weinig/geen contact. Lange teugel en pas aanhalen wanneer het nodig is kan dus goed, maar gee constant contact. Beter kun je dan een bit nemen waarbij je ook nog trensringen hebt, zoals een pelham of een pessoa.
Verder ben ik het wel eens dat je je paard wel moet trainen. Rennen komt naast gedrag ook vaak voort uit onbalans. En onbalans kun je trainen door hem sterker te maken. Dit kan ook buiten en hoeft echt niet altijd in de bak.
Airnt schreef:@koper
als ik het over aanleunging heb dan bedoel ik dat niet bepaald in positieve zin... of liever als ik over het gebrek aan 'aanleuning' spreek dan vind ik dat een goeie zaak....
Ik geloof dat je aangenomen hebt dat ik dat als negatief bedoeld had.
maar als je met een spade bit (uiterste) in aanleunging wil rijden dan ben je verkeerd bezig, dat kunnen we toch eens zijn? je moet een bit gebruiken waarvoor ie is bedoeld, en dus bedoelde ik te zeggen dat men in western nogal voorzichtig omgaat met de teugels, dus dat je hun equipment wel in hun context moet worden gezien.
en ja, ik wordt moe van het hokjesdenken in bitkunde. een ongebrokenmondstuk... wat jij wilt, ik heb het onderscheid tussen mondstuk en scharen vrij duidelijk willen maken. jouw probleem ligt waarschijnlijk bij mijn gebruik van het woord 'meeste' ::: wat jij wilt.
ik weet niet waar klassieke oogkleppen op slaat, kun je dat nader uitleggen?
Ik probeer alleen te helpen.
ik heb californische vaquero lessen gehad... 'normaal western... al jaren terug... reining paarden gereden... cutting paarden... bosal, bitloos, hoofdstelloos en ik werk geregeld met westernruiters...
mijn menthor was ook ooit western europees kampioen ofzo...
vaquero, vaquera, WE, reining, cutting, polo, renaissance, barok, klassiek, engels vossenjacht, allemaal uitgeprobeerd. hoezo?
Volgens mij veronderstel jij een instelling die niet bij mij leeft.
en ik snap niet dat we dit gelijk op de persoon moeten spelen.