Even een vraag, dan wel een discussiepunt. Want ik ben erg benieuwd naar ervaringen van anderen
Vorige week vrijdag is de zadelmaker langs geweest om mijn zadel ter plekke bij te vullen en wat andere zadels te passen. Merrie is na dracht sinds november 2013 weer onder het zadel (8 jr oud) en daarvoor op L niveau gereden. Rechtsachter is altijd haar moeilijke kant geweest, maar de afgelopen 3 weken was ze weer zo vooruit gegaan, dat ik het been super onder de massa kon rijden. Geen probleem zou je zeggen. Behalve dat ik het zadel na wilde laten kijken omdat ze me toch wat naar links trok en de vulling vorig jaar is vernieuwd en deze wat ingeklonken was.
Conclusie van de zadelmaker was dat mijn eigen zadel eigenlijk nog keurig lag, alleen iets bijgevuld moest worden. Dit is ter plekke gedaan en ik heb er ook gewoon mee gereden tijdens het consult. Doordat de merrie rechtsachter wat minder fijn ondertreedt, ook maar een leren anatomische singel geprobeerd (2 verschillende). Hier voelde ik echt verschil mee, want de merrie trok het achterbeen er veel meer onder en kwam ook wat mooier uit de schoft omhoog, waardoor de stap beter werd. Deze singel dus gekocht en mijn stübben neopreen singel in de kast gegooid.
Nu na 3 dg te hebben gereden met deze singel is de merrie onwijs aan het zeiken. Nu is het al een miep die op alle veranderingen heftig kan reageren, maar bokken of steigeren heeft ze nog nooit gedaan. Eergisteren met aangalopperen flipte ze totaal en heb ik een behoorlijke rodeo uitgezeten (lees: net een jong paard die voor het eerst gelongeerd wordt met zadel). Gisterenochtend de merrie gelongeerd met dezelfde singel en ondanks dat ze boos oogde, liep ze keurig. Rechtsachter weliswaar wat stijver, maar na 5 minuten nam ze die prima mee. Ik was dus van mening dat het gewenning is aan de druk op het borstbeen. Gisteravond een les van 30 min gereden en op 1 staakpoging niets aan de hand. Ze trekt wel wat scheef en wil uitzwaaien op beide zijden, maar dat wijt ik toch maar aan de verandering in het lichaam waar ze moeite mee heeft.
Vanmorgen echter weer opgestapt en ik ben niet veel verder gekomen dan stapoefeningen en wat kleine drafstukjes. Mevrouw nam haar achterbeen niet mee en was wederom ontzettend boos, wanneer ze rechtsom moest lopen. Een hoop gehuppel, knarsetanden en uitzwaaien. Nul komma nul ontspanning dus. Ze is overigens in stap wel prima te rijden en kan moeiteloos een travers stappen of andere buig-oefeningen doen, waarbij ze rechtsom wel hol moet worden.
Morgen doe ik de oude neopreen er weer omheen, om te kijken of dit het probleem oplost. Maar echt blij ben ik niet met de situatie. De training ging de laatste weken zo fijn, dat ik haar in april in de L2 of M1 mee wilde nemen en nu ben ik gewoon weer 10 stappen achteruit......
Wie heeft er ook met verandering van singel meegemaakt dat het paard zo heftig kan reageren? Die van mij vertoont nu echt lichamelijk ongemak. En wat is wijsheid? Doorrijden omdat de merrie moet leren omgaan met de nieuwe situatie en het lijf anders moet gaan gebruiken? Of singel aanpassen en de rust herstellen en op een later moment (wanneer het paard er lichamelijk klaar voor is) de singel weer gaan proberen?
Als aanvulling:
We hebben iedere week les, ik heb ervaring met meerdere paarden (zadelmak tot Z) en merrie is onlangs nog voor 'onderhoud' door de fysio gezien. Tandarts komt ook 1x per jaar.
Ben erg benieuwd naar ervaringen van Bokkers, waarvan het paard ook 'bijzonder' reageert met een anatomische singel!
