Ik denk dat die van mij een jaar of 3/3,5 was toen ze voor het eerste en bit in kreeg.
Ik had volgens mij als eerste een enkel gebroken om hem gewoon eens in te doen maar dit ging eigenlijk niet volgens mij(is alweer even geleden). Toen heb ik een dubbelgebroken happy mouth gekocht. Pakte ze goed aan maar die heeft ze de eerste keer al stuk gebeten dus dat was jammer, daarna heb ik een dubbel gebroken bitje gehad van HH durf zo niet te zeggen welke precies was. Daar is ze ook mee ingereden maar ze heeft altijd moeite blijven houden met het metaal. Als het eenmaal in zat was ze nog vrij druk bezig met het bit maar voor het inzat was gewoon erg vervelend waren keren bij dat ik echt onwijs lang heb staan prullen. Uiteindelijk was ik dat zat, in het begin denk je nog ze moet wennen en zal steeds beter gaan. Ze heeft 1x teugels kapot getrokken omdat ze bit niet in wilden en nog een keer een hoofdstel naar de filistijnen. Daar voelde ik me natuurlijk niet prettig bij om haar steeds te dwingen en in plaats van dat het beter werd, werd het steeds lastiger en ben ik bitloos verder gaan hobbelen. En nu sinds een paar maand heb ik een ongebroken happy mouth en dit gaat heel erg goed, pakte ze direct goed aan en loopt er erg rustig mee.
Het is een beetje lang verhaal maar het is echt een kwestie van proberen wat je paard fijn vindt. Denk dat het voor mij en mijn paard wel duidelijk is dat metaal gewoon niet werkt. Ze had ook altijd vanaf het begin de neiging om als je het bit uit wilde doen dat ze het tussen de tanden pakte en niet meer los liet. Dit doet ze met het happy mouth bit ook niet meer. Daarnaast denk ik voor haar dat ze de rust in de mond ook prettiger vind dan de dubbelgebroken happy mouth die ik eerder geprobeerd heb.
Dus mocht ik nu nogmaals een paard er aan laten wennen zou ik gaan voor happy mouth het enige nadeel vindt ik dat ze vrij dik zijn en ik liever een dunner bit hebben maar goed je kan nu eenmaal niet alles hebben.
Geplaatst 
