Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Is notenkraker effect, niet zo fijn dus.MelanieB schreef:Enkelgebroken...Is notenkraker effect, niet zo fijn dus.
Ik gebruik een Myler, mooie dikte, niet te dun, anatomisch gevormd en de zijkanten kunnen onafhankelijk van elkaar bewegen. Erg fijn bit, heb m al zeker 7 jaar.
Vriendelijkste bit is een ongebroken bitje, die ligt het meest stil in de mond.
Me to
tinkerfunss schreef:dun werkt scherper, dik werkt vriendelijker.
Een dik bitje is meteen een mond vol, en zeker bij paarden met een smalle mondholte zit dat continu in de weg. Een dun bitje is comfortabeler, mits de ruiter niet in de mond zit. Een te dik bit (wat dus wel van het paard afhankelijk is) hindert ook nog meer bij de ademhaling dan een fijner bitje in een vriendelijke ruiterhand. MLoeser schreef:tinkerfunss schreef:dun werkt scherper, dik werkt vriendelijker.Een dik bitje is meteen een mond vol, en zeker bij paarden met een smalle mondholte zit dat continu in de weg. Een dun bitje is comfortabeler, mits de ruiter niet in de mond zit. Een te dik bit (wat dus wel van het paard afhankelijk is) hindert ook nog meer bij de ademhaling dan een fijner bitje in een vriendelijke ruiterhand.
Een enkel gebroken bitje is helemaal niet zo vriendelijk als men doet beweren. Niet alleen heeft het een notenkraker effect op de lagen, maar tegelijkertijd prikt hij in het verhemelte.
Het stilst ligt een ongebroken bit (trens, geen stang! alleen zonder hefboomwerking), sommige paarden accepteren dat echter niet. Dan is een dubbelgebroken bit mijn tweede keuze.
Wat je dus uit deze argumentatie kan opmaken is, is dat het fijnste bitje afhankelijk is van je paard en je eigen handen. Sowieso zou ik iemand met een slechte zit of ruwe handen in eerste instantie dan ook liever bitloos leren rijden voordat ik er een bit in hang.
. Ik heb het idee dat veel paarden toch ook een persoonlijke voorkeur hebben niet alleen dat het goed past maar ook wat betreft waar de druk terecht komt of hoe stil het bit is lijken sommige paarden een voorkeur te hebben. 