Ik merk dat als ik met bit rij, mijn paard de volgende dag droge velletjes aan haar mondhoeken heeft. Ik kan deze er gewoon af trekken. Het doet geen pijn en onder de velletjes is de huid mooi droog. Er zitten dus geen wondjes.
Als ik zonder bit rij, heeft ze hier geen last van, dus de oorzaak is zeker haar bit. Nu vroeg ik me af of dit aan het soort bit ligt, of dat het bit gewoon te klein is? Of misschien hangt het bit te hoog of te laag, waardoor er te veel wrijving is? Het is een koperen bitje. Misschien geeft een ander materiaal minder wrijving? Bij de vorige eigenaar werd ze gereden met een dubbel gebroken watertrens. Dit bit heb ik mee gekregen en ik rij er dus ook mee, in de veronderstelling dat het een goed bit is voor haar. Hoe kan ik zien of het bit te klein is voor dit paard? Het steekt aan beide kanten een kleine centimeter uit, maar de plaats waar de ringen door het bit gaan, zit behoorlijk dicht tegen haar mond. Ik kan me inbeelden dat er nu en dan iets geklemd kan raken door het ronddraaien van die ringen.
Ze loopt in ieder geval niet altijd even gemakkelijk op een bit. Ze is veel vlugger ontspannen te krijgen wanneer ik bitloos rij. Als ik met bit rij, duikt ze ook nu en dan naar beneden met haar hoofd, waardoor ze bijna de teugels uit mijn handen trekt. bitloos doet ze dit niet, dus er moet toch ergens iets verkeerd lopen met dat bit? Het is een redelijk dik bit. Kan ik op de een of andere manier zien of dit paard beter met een dunner bit gereden zou worden, of is dit gewoon iets wat ik moet uitproberen?
Misschien heb je het al geprobeerd, maar ik stel het toch even voor. Met een watertrens kan idd zo nu en dan een velletje van de mondhoek in of tegen de bnitring aan komen. Misschien is het een optie om een Dtrens, bustrens oid te proberen in dezelfde maat? Dan heb je iig geen last van de draaiende ringen. Succes
als hij er geen last van heeft als je bitloos rijd en als ie niet altijd lekker loopt op een bit lijkt het mij duidelijk dat je het beste bitloos kan rijden.
als het enkel aan dit type bit ligt, en kan verholpen worden met een ander bit, is er geen reden om volledig over te schakelen op bitloos. zelf rij ik het liefst bitloos, maar mijn paard heeft eenvoudigweg meer steun en duidelijkheid wanneer ik met bit rij. zijgangen snapt ze bijvoorbeeld niet wanneer ik bitloos rij. en die zijgangen heb ik nodig om haar soepel te krijgen en te houden.
ik heb nu een billy-allen trainingsbitje in bruikleen van een vriendin. deze heeft een soort D-ringen. ze loopt op zich al vlugger ontspannen met dit bit, en het lijkt ook duidelijker te zijn voor haar. nu enkel nog hopen dat ze geen last meer heeft van die velletjes, want op zich is dit bit wel beter dan die dubbelgebroken watertrens.
Top dat het met dit bit al een stuk beter gaat, mocht ze nou toch last van vellen krijgen kan je idd die bitringen nog proberen.
Daan_O
Berichten: 3356
Geregistreerd: 30-09-07
Woonplaats: Groene Hart
Geplaatst: 26-07-10 12:13
Toch zou ik gewoon bitloos blijven rijden. Je geeft aan dat je paard daar duidelijk beter mee ontspant, en dat is nou net wat heel erg belangrijk is! Wat ik lees lijkt mij duidelijk dat je paard het bit niet prettig vindt, luister naar haar.
Dat de zijgangen bitloos minder goed gaan betekent dat je waarschijnlijk toch teveel inwerkt met je hand. Probeer meer met je benen en zit te gaan rijden, dan is bitloos helemaal geen probleem
Koper
Berichten: 32571
Geregistreerd: 12-10-07
Woonplaats: ver van thuis
Geplaatst: 26-07-10 21:20
Bitten met vaste ringen ZIJN ook duidelijker voor een paard dan een watertrens. Ze wiebelen minder. Sommige paarden vinden dat fijn, andere worden er kregelig van. Een ongebroken kneveltrens is het stabielst, een dubbelgebroken watertrens is het rammeligst. Welk bit het prettigst is verschilt van paard tot paard.
Ik heb voor mijn paard verschillende bitten (verschillende ringen, mondstukken, diktes, zwaartes, materialen) geprobeerd en uiteindelijk ben ik uitgekomen bij een smalle bustrens, dubbelgebroken maar zonder gewiebel. Een mylertrens. Van een gewone dubbelgebroken bustrens wordt hij hangerig. Gewoon dubbelgebroken is te wiebelig, met een ongebroken mondstuk kan hij niet goed slikken en voor een enkelgebroken bit heeft hij niet genoeg ruimte. Terwijl ik een tijdje een paard heb gereden dat qua karakter, bouw en aanleg erg op het mijne lijkt, en dat het juist heel goed doet op een enkelgebroken bit. Voor mijn paard blijkt de myler de ideale oplossing. Ik heb denk ik zo'n 8 a 10 bitten geprobeerd.
Laatst bijgewerkt door Koper op 26-07-10 21:23, in het totaal 1 keer bewerkt
Wat je evt. ook nog kunt doen is een klein beetje vaseline in de mondhoeken smeren. Dan glijdt het bit wat gemakkelijker langs de mondhoek en zal je paard niet van die kleine losse velletjes krijgen.