Zoals sommigen misschien wel weten, rijd ik een kwpn-er van 1.70. Een schat van een paard, wel vrij dominant, maar na wat grondwerk is dat er (naar mij toe in ieder geval) uit. Met rijden gaat het eigenlijk ook heel goed, ik mag niet klagen. Van een paard waarbij de ontspanning ver te zoeken was, is ze nu een paard dat fijn ontspannen en met stelling haar rondjes kan hobbelen. Buiten is ze ook geweldig, wat wil een mens nog meer?
Maar nu komt het. Sinds een week of 2 is ze begonnen met bokken onder het zadel. En niet zomaar bokken, nee, echt vreugdebokken. Het begon laag, maar bouwde zich steeds verder uit. Ik heb er nu al 3 keer bijna naast gelegen, maar bijna is net niet, toch? Dat bokken vind ik op zich niet zo'n probleem, ik drijf haar extra voorwaarts, rijd veel figuren en overgangen om haar aan het werk te houden, en daar komen we wel doorheen. Er is alleen één maar.
Ik merkte vandaag dat ze begonnen is met haar hoofd in de lucht te gooien als ze hem peert, of als ze bokt. Niet consequent en altijd, maar toch. Ze deed dit al een tijdje heel sporadisch, maar niet zo erg dat ik er een martingaal op wilde hangen. Ik ben sowieso niet zo voor het aanhangen van hulpteugels, maar in dit geval, zou het misschien een uitkomst kunnen zijn. Ze gooit haar hoofd in de lucht, en rent dan weg. Of ze gooit haar hoofd in de lucht, en bokt dan eens even stevig. Op dat moment heb ik dus niets meer te zeggen.
Maar nu mijn vraag: zou het nut hebben om haar een martingaal om te hangen? Alleen zodat ze dat hoofdgooien afleert. Of in ieder geval niet verder ontwikkelt. Het is geen last van haar tanden/rug, die zijn in orde. Het is echt om op dat moment even helemaal het contact kwijt te zijn, en even te kunnen rouzen.
Ik hoop dat jullie mijn dilemma snappen, en mij hier misschien in kunnen helpen. Vragen mogen natuurlijk gewoon gesteld worden
)