Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne
Huertecilla schreef:garny95 schreef:En er moet veel meer kennis gedeeld worden, in dit topic waren voor mij wel weer wat eyeopeners.
Wel, er ´moet´ helemaal niets hoor. Vragen staat vrij, antwoorden nog vrijerderder (bb)![]()
Ook in dit topic heb je kunnen lezen dat het ´normaal´ is dat de boodschapper persoonlijk aangevallen wordt als de boodschap niet goed valt.
Dat ík op Bokt stukjes van wat ik doe deel en me door Bandida heb laten overtuigen (ere wie ere toekomt) de inhoud van mijn site te schrijven is uit dankbaarheid aan de vele generaties schrijvers die hun kennis door hun boeken aan mij hebben doorgegeven.
Wat MOET is de wil hebben om te leren. Heb je die niet, dan is de stap van nul naar één, naar ´bewuste onvaardigheid´ niet mogelijk. Dat ligt bij niemand anders dan bij jezelf.
Fijn dat jij dingen geleerd heben voor degenen die hun best gedaan hebben om een inhoudelijke bijdrage te leveren ook erg goed dat je dat schrijft.
hc
Nu de meeste rook opgetrokken lijkt en helder is dat de buigkracht op de ruggengraat wervelschade veroorzaakt naar een minder ´onzichtbaar´ aspect wat heel terecht eerder al even genoemd is.
Er is een grenswaarde voor de druk op zacht weefsel waarbij het niet meer goed functioneert; schade oploopt.
Dat blijkt 109 gram per vierkante centimeter te zijn.
Het is verstandig om vanwege de dynamiek van het paardrijden ook bij erg goed passende gewichtsverdelende panelen op de paardenrug uit te gaan van een marge en ongeveer 60% aan te houden. Die 60% is een empirische waarde dus komt niet uit de lucht vallen.
Je komt dan op 65 gram per vierkante centimeter.
De meeste dressuurzadels zijn niet genereus in het dragende oppervlak en 900 vierkante centimeter is al heel wat.
Dit betekent dat een vaardige ruiter van 58,5 kilo het maximum is voor duurlast op dit zadel.
Let nu heel goed op; een elastische singel trekt aan het zadel, het naar beneden tegen de rug en dat is hetzelfde als gewicht óp dat zadel. De spankracht van een elastische singel moet ópgeteld worden bij het ruitergewicht, dus áfgetrokken van wat de ruiter maximaal zou mogen wegen. Een spankracht van 10 kilo is ploep 10 kilo minder ruiter! In het voorbeeld 48,5 kilo. Oeps... Enneh, onafhankelijk van welk paard dit betreft![]()
Een niet-elastische singel mag niet strak zitten en oefent dan geen kracht op de rug uit.
Meet voor je eigen beeldvorming de dragende onderzijde van jouw zadel eens op.
Als je een elastische singel gebruikt, probeer dan eens te bepalen hoe hoog de spankracht ongeveer is.
Let wel, dit is voor dúúrlast. Zacht weefsel herstelt zich relatief makkelijk van korte overbelasting dus hoewel het niet goéd is, is kortstondig overschrijden van de grenswaarde geen onherstelbaar probleem.
Je kan nu bedenken waarom bij trektochten een schijnbaar probleemloos zadel ´ineens´ drukplekken geeft.
Even voor de late instappers die het voorgaande allemaal niet willen lezen: dit gaat over het zachte weefsel. De belasting van de ruggengraat door het ruitergewicht staat hier helemaal los van!
hc
Sandrina schreef:Billy: dat is inderdaad die wiskundige uitleg van HC: dank daarvoor; ik heb het wéér overgelezen en ik snap er wéér niets van.![]()
Wat lovey_you zegt lijkt me aannemelijk: je weet nooit hoe strak je aansingelt met een elastische singel.
Ik zal HC eens pb-en dan hoor ik het wel OK?
Tis wel rekbaar trouwens maar niey vergelijkbaar met de singel die ik had.