Geen extreem groot verschil qua bit toch?
De reden dat ik overstapte was simpel, haar huidige bit was te dik geworden (of haar mond wat smaller) en ik had het idee dat bij enige druk het bit heel afentoe in haar verhemelte schaarde.
Verschil in gedrag is extreem.
Voorheen duurde het ongeveer een halfuur om haar spieren goed los te rijden (ouderdom werd me gezegt) als het uberhaupt al ging... Ook de ontspanning kwam vaak pas na het zorgvuldig en helaas lange losrijden.
Ruggebruik was iets waar je constant bij moest opletten, je hele manier van rijden moest je er op aanpassen... (zo was het van te voren nooit te zeggen of je "veilig" kon gaan galoperen zonder iets op lange termijn te gaan beschadigen).
Nu met een dubbelgebroken trens is alles in één klap verleden tijd!, vrijwel direct laat ze nu los (natuurlijk wat langzamer dan een jong paard, maar dat verschil
), het was alsof ze voorheen gewoon blokkeerde om los te laten.En het beste is dat ze haar rug stukken minder wegdrukt, een probleem waar ik met verscheidene instructie al dik 2 jaar aan werk.
Zou iemand me dit kunnen verklaren/uitleggen?
Overigens, ze is vaak genoeg nagekeken op tanden, rug etc, nooit problemen gevonden op een klein haakje in haar gebit na (maar welk paard heeft dat nou niet).
ben het met aantal voorgangers eens