Geplaatst vanavond op de westernles was ik zoals altijd weer kijken en toen kwam er een leuke discussie over bitten naar boven
Iemand ging oefenen met een shank bit, enkel gebroken en dun ,et korte scharen, toen vroeg ik of er ook gewone (zonder scharen) western snaffle's waren die dubbelgebroken zijn
Daarop kreeg ik dus het 'commentaar' van waarom zou je willen, is veel scherper....
Ik vertelde toen dus dat ik mijn jonge hafje op een dubbelgebroken bustrensje rijd omdat hij het dikkere enkel gebroken watertrensje veel minder goed aanpakte en het zelfs al naar vond als ik aankwam lopen
Daarop werd mij verteld dat het onzin was, ik hoefde zo minder te doen, dat was het
Ieder jong paard moest op een enkel gebroken watertrens te rijden zijn.....want hoe scherper het bit hoe slechter de ruiter....dus?
Even voor de duidelijkheid, ik hang Wodan echt geen ander bit in hij doet het op dat dubbelgebroken bustrensje super, maar klopt het nu wat ze zeggen?
In mijn ogen is een dikker bit niet altijd vriendelijker, ik vind dat je moet kijken naar de ruimte in de mond van het paard, en of het bit niet in het gehemelte endergelijke prikt, zulk soort overwegingen bracht mij bij het bit wat hij nu heeft
En de instructeur zou het wel aankijken tegen de tijd dat ik in de les kwam rijden
want ik ga namenlijk western lessen nemen met Wodan.Maar nu wil ik toch wel weten hoe en wat nu wel en niet klopt en hoe de westernruiters hierover denken?
Groetjes Loes en Wodan.....
Uitleggen dat gebroken bitten de mondhoeken naar elkaar duwen, en dat enkelgebroken bitten met de punt in het gehemelte kunnen prikken.. 
Kan niet dubbelklappen, dus niet de mondhoeken bij elkaar duwen of prikken in het gehemelte, maar de bitringen of shanks kunnen wel onafhankelijk van elkaar bewegen, en zo'n bit heeft wel nog wat tongvrijheid en wat beweging 
Kan me niet voorstellen dat een paard dan nog zijn mond goed dicht krijgt! 
maar dat kan imo niet de bedoeling zijn 
