(en een stuk vriendelijker dan een 'gewone' waterford). Paard dat ik nu heb werd eerst gereden met een gewone waterfordtrens. De vorige ruiter reed met vrij veel druk over de sprong, met als gevolg dat zij na elke sprong verwachtte in haar mond te worden gerukt. Na de sprong begon zij dus te bokken. Met de vorige ruiter zat ze in een cirkeltje, hij rukte haar hoofd omhoog na de sprong om te voorkomen dat ze zou bokken en zij wilde juist bokken om van die druk af te komen. Ze had ook in haar linkermondhoek een lichtkleurige plek ter grootte van een stuiver (beschadiging tgv dat bit).
Nu wordt ze gereden met een dubbelgebroken trens met een rollertje in het midden. De verkleurde plek is verdwenen en het bokken na de sprong doet ze ook niet meer. (*klopt af*
)