Ik heb hem geadopteerd omdat ik hem kende van vroeger op de manège, voor mij is hij door iemand anders geadopteerd, iemand die gewoon met hem omging zoals hij gewend was. Gewoon elke dag zadelen, bit erin en rijden. Na een paar maanden hebben ze hem moeten terughalen want ze konden er totaal niks meer mee, hij was levensgevaarlijk ...
Ik doe heel veel andere dingen met hem, grondwerk (kende hij niet, gewoon de basis al niet), lange lijnen (kende hij ook niet), het bos in (longeren niet, dat gaat niet goed, hij moet zoveel mogelijk rechte lijnen en niet constant een klein cirkeltje).. Ik merk dat hij heel erg kan genieten van het bos, hij luisterd dan prima, maar zet er wel een stap in en die kan ik vanop de grond niet (lang) volgen. Ik wil hem gewoon de kans geven het bos in te gaan zonder dat ik steeds "hoo, rustig, ik kan niet volgen" moet zeggen tegen hem
Hij heeft nu éénmaal een hoog basistempo blijkbaar. Maar hem het leven geven zoals hij had, inclusief zwaar bit wil ik niet. Alles wat we nu doe berust op vertrouwen, en dat zou ik graag zo houden ... Ik heb hem gisteren gewoon langs een opstapje geparkeerd, terwijl ik dit nog nooit met hem geoefend had (immers was ik eigenlijk van plan om op hem te rijden), en dat deed hij gewoon, omdat hij niks kwaads van mij verwacht. Als ik dan gewoon een zwaar bit erin ga hangen en erop kruip en rijd .. ik weet het niet .. het voelt niet goed .. en gezien de vorige ervaring van adoptant reageert hij daar blijkbaar toch niet zo super op, voelt hij zich toch niet veiliger daardoor maar is het eerder iets zoals Vilar zegt, ik denk dat hij het op dat gebied een beetje gehad heeft en zich goed bewust is van z'n eigen krachten .. en ik wil niet met hem vechten ...
Ik heb al een serieus pad met hem bewandeld hoor, in het begin zag hij me liever niet komen dan wel .. dus het is niet dat ik zomaar van de ene op de andere dag op hem gesprongen ben en niks voorbereid heb ofzo. Wist alleen niet dat hij zo stroef kon reageren, maar heel gek is dat natuurlijk ook niet... Denk wel dat er een mogelijkheid zit om dat beter te krijgen
). Daar zijn wel jaren overheen gegaan, maar het kan!
Ik hou het voorlopig op nieuwe dingen, ik ga volgende keer het touwhalster proberen en zien hoe hij daarop reageert, als dit hetzelfde is of beter dan nu met de sidepull dan blijf ik zo werken, het is gewoon ook allemaal wennen en dan zie ik wel. Als hij daar slechter op reageert ga ik misschien toch eens kijken wat hij met bit doet, maar dat zie ik dan wel weer, want eerlijk gezegd druist dat volledig in tegen mijn gevoel/idee ... En dan niet omdat het een bit is, want daar heb ik geen problemen mee. Maar ik denk als ik hem opzadel en ook nog eens een bit in z'n mond duw dat hij iets heeft van *zucht* ... Het lijkt me echt sterk dat hij gaat denken "jippie, een bit, nu voel ik me goed" .. Voor zover ik hem ken en kan inschatten (wat toch wel redelijk is gezien ik hem op de manège heb gekend en nu al een hele tijd elke dag ermee bezig ben).
Zo heb ik inderdaad bij mijn andere pony ook even gereden, héél eventjes. Had hoofdstel ingedaan omdat ik onzeker was (waren wat dingen gebeurd toen ik met touwhalster reed) maar ik denk dat ik het een half uur volgehouden heb, toen werd het mij weer duidelijk waarom ik zonder bit was gaan rijden ...
). Maar de nadruk blijft liggen op rust en leuke dingen, als hij rare dingen gaat doen waardoor het voor mij duidelijk is dat hij het niet (meer) leuk vindt dan doen we het ook niet meer