Alleen als er om een bit tip gevraagd wordt, is het meteen bitloos. Daar doelde ik op.
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Calimero_ schreef:Ja inderdaad, maar dat is bokt!


Anne_GTI schreef:geen notenkraker effect en je kan eenzijding inwerken wat ik een pluspunt vind.
Calimero_ schreef:Voor mijzelf heb ik al de keuze gemaakt dat ik met bit wil rijden.
Dus ik heb niks aan commentaar waar mensen zeggen dat ik zonder bit moet rijden.
Citaat:Een paard wisselt tussen zijn derde en zesde jaar zijn melkgebit in voor het blijvende gebit; dit wisselen gaat van voren naar achteren. Langzaam maar zeker lossen de wortels van de melktanden en -kiezen op bij het doorkomen van de nieuwe. Soms blijven die melkkiezen als "doppen" op de nieuwe zitten. Dat geeft een paard overlast.
Rond 2-jarige leeftijd beginnen de wortels van de permanente derde en vierde premolaren zich te ontwikkelen en begint het bot van de onderkaak zich aan 't hervormen en bereidt zich voor op de tandverlenging. Het bot over deze wortels is vrij dun en de wortels kunnen gemakkelijk worden beschadigd. Tijdens het ontwikkelen van de wortels kunnen tevens bulten ontstaan, voelbaar als bobbels onder de kaak, ook wel eruption bumps genoemd. Dit maakt het hele gebied in de onderkaak enorm gevoelig.
Permanente, volwassen tanden beginnen de tijdelijke melktanden te vervangen wanneer het paard ongeveer 2,5 jaar is. De twee binnenste snijtanden (nrs. 1) zijn volledig doorgekomen op de leeftijd van 3 jaar. De tweede set binnenste snijtanden (nrs. 2) verschijnt bij circa 3,5 jaar en is volledig doorgekomen op 4-jarige leeftijd.
De hoeksnijtanden (nrs. 3) komen door op de leeftijd van 4,5 jaar en zijn volledig doorgekomen bij 5 jaar.
Hengsten, ruinen en soms ook merries ontwikkelen rond hun vierde en vijfde jaar in iedere kaakhelft (zowel boven als onder) de vier haaktanden (nrs. 4), ook wel de hengsten- of ruinentanden genoemd. Het doorkomen van die hengstentanden kan net zo pijnlijk zijn als het doorkomen van de eerste tandjes bij baby's. Soms blijven ze steken onder het tandvlees, wat zelfs voor ontstekingen kan zorgen en zal het gespannen vlees door een dierenarts moeten worden opengesneden.
Wanneer het paard goed en wel 5 jaar is, heeft het een volledig gebit met 36 tot 40 permanente elementen (de 40 zijn inclusief de 4 hengstentanden).
Mootje schreef:Weet je zeker dat het aan het bit ligt? Ik heb ook een jong onrustig paard en zijn onrustige mond komt met name door het niet actief op het been zijn.
Met het ene bit is het wel erger dan het andere bit, maar bij mij was de oplossing toch echt van achter naar voren rijden en consequent zijn met de beenhulpen. Nu ben ik negen maanden verder en kruipt hij er nagenoeg niet meer achter, kleppert hij niet meer en heb ik 'wat' in mijn handen.
Is het paard ook onrustig met het bit in zonder dat je er op zit (met longeren of gewoon als je er naast staat)?
JoviBan schreef:Calimero_ schreef:Voor mijzelf heb ik al de keuze gemaakt dat ik met bit wil rijden.
Dus ik heb niks aan commentaar waar mensen zeggen dat ik zonder bit moet rijden.
Je 'moet' niks, het was ook geen 'commentaar', maar een goedbedoeld advies tav je pony.
De link die ik gaf, heb je niet gelezen, dus hier dan even de quote over het wisselen (waar je pony nu mee bezig is):Citaat:Een paard wisselt tussen zijn derde en zesde jaar zijn melkgebit in voor het blijvende gebit; dit wisselen gaat van voren naar achteren. Langzaam maar zeker lossen de wortels van de melktanden en -kiezen op bij het doorkomen van de nieuwe. Soms blijven die melkkiezen als "doppen" op de nieuwe zitten. Dat geeft een paard overlast.
Rond 2-jarige leeftijd beginnen de wortels van de permanente derde en vierde premolaren zich te ontwikkelen en begint het bot van de onderkaak zich aan 't hervormen en bereidt zich voor op de tandverlenging. Het bot over deze wortels is vrij dun en de wortels kunnen gemakkelijk worden beschadigd. Tijdens het ontwikkelen van de wortels kunnen tevens bulten ontstaan, voelbaar als bobbels onder de kaak, ook wel eruption bumps genoemd. Dit maakt het hele gebied in de onderkaak enorm gevoelig.
Permanente, volwassen tanden beginnen de tijdelijke melktanden te vervangen wanneer het paard ongeveer 2,5 jaar is. De twee binnenste snijtanden (nrs. 1) zijn volledig doorgekomen op de leeftijd van 3 jaar. De tweede set binnenste snijtanden (nrs. 2) verschijnt bij circa 3,5 jaar en is volledig doorgekomen op 4-jarige leeftijd.
De hoeksnijtanden (nrs. 3) komen door op de leeftijd van 4,5 jaar en zijn volledig doorgekomen bij 5 jaar.
Hengsten, ruinen en soms ook merries ontwikkelen rond hun vierde en vijfde jaar in iedere kaakhelft (zowel boven als onder) de vier haaktanden (nrs. 4), ook wel de hengsten- of ruinentanden genoemd. Het doorkomen van die hengstentanden kan net zo pijnlijk zijn als het doorkomen van de eerste tandjes bij baby's. Soms blijven ze steken onder het tandvlees, wat zelfs voor ontstekingen kan zorgen en zal het gespannen vlees door een dierenarts moeten worden opengesneden.
Wanneer het paard goed en wel 5 jaar is, heeft het een volledig gebit met 36 tot 40 permanente elementen (de 40 zijn inclusief de 4 hengstentanden).

petitparis schreef:als de wolfstanden zaterdag pas verwijderd zijn, dan moet je het zowieso nog even tijd geven. Je merrie moet eerst beseffen dat het bit geen pijn meer gaat veroorzaken door tegen de wolfstanden te "tikken" of op de gevoelige "wonden" te drukken.
verder went het enen paard sneller aan een bit dan een ander, ik weet zelfs paarden die 2 jaar in training zijn en nog steeds protesteren op het bit, goed aan het werk alles ok even rustig stappen en beginnen hoofdschudden, mond opensperren, tong buiten gooien,...
elke paardenmond is anders en het ene paard reageert fijn op een ander bit. Een enkelgebroken bit hoeft niet scherper of strenger te zijn dan een dubbelgebroken, net zoals een dikker bit in een kleine mond niet bepaald vriendelijker is dan een dunner...
als je toch het liefst bij dubbelgebroken blijft zou je nog kunnen spelen met het tussenstukje of overstappen naar een myeler of robart bit.
Mijn merrie "accepteert" geen enkelgebroken bit (ze doet het wel, maar ontspant niet makkelijk en zoekt zelf geen contact met je hand), maar gooit haar tong over een dubbelgebroken robart trens en zet zich met momenten vast op een "dikkere" dubbelgebroken trens met bol tussenstuk, maar loopt super fijn op een dunne trens met ovaal tussenstuk...
femmefatale1 schreef:Mijn jonkie reageerde ook heel erg heftig op het bit.
Ik had er een dubbelgebroken kneveltrens in, maar nog wilde hij het niet aannemen en bij de kleinste ophouding trok hij em eruit aan de voorkant.
Nu heb ik er een ongebroken kneveltrens inhangen, maar dan in appelvariant.
De onrust is uit zijn lijf en gaat het bit steeds beter aannemen.
Toevallig afgelopen maandag toch weer even het dubbelgebroken bit geprobeerd, maar hij dook er gelijk weer achter.
Op een gegeven moment durfde hij nieteens meer voorwaarts te gaan, dus heb gelijk terug gewisseld naar het appelbit wat gelijk weer rust gaf..
Overigens heeft hij geen gebitsproblemen, maar schijnbaar een heel gevoelig bekkie..
Calimero_ schreef:Zaterdag is ze naar de tandarts geweest. Deze heeft haar wolfstanden eruit gehaald en een dop eraf gehaald.
En van de voortanden kunnen ze toch geen last hebben? Daar zit het bit niet?
JoviBan schreef:Calimero_ schreef:Zaterdag is ze naar de tandarts geweest. Deze heeft haar wolfstanden eruit gehaald en een dop eraf gehaald.
En van de voortanden kunnen ze toch geen last hebben? Daar zit het bit niet?
Afgelopen zaterdag?
En je hebt afgelopen maandag (gisteren) dit topic geopend.
En nu verwacht je dat meteen alles oké is?![]()
Allereerst hebben de wolfstanden in combinatie met het bit veel pijn opgeleverd, want die zijn nu eenmaal enorm gevoelig.
De wolfstanden zijn trouwens geen voortanden, maar zitten tegen de voorste kiezen aan, precies op de plek waar ook het bit ligt.
(Waarom heb je die link nou niet even aangeklikt die ik eerder gaf. Daar staan illustraties van het gebit en daar zie je dus ook waar de wolfstandjes zitten.)
Maar goed, de wolfstandjes zijn er dus uit.
Dat betekent:
a.) dat het daar nog steeds enorm gevoelig/pijnlijk is; bedenk maar hoe het bij jezelf voelt wanneer er een tand of kies getrokken is, pijnlijk dus!
b.) dat je pony nog steeds in de "veronderstelling" is dat het bit haar pijn doet op die plekken, dus anticipeert ze nog steeds op de manier van "dat wil ik niet, dat gaat me pijn doen"
Ik zou nu minstens een week wachten met een bit in doen, en daarna kijken hoe het gaat.
Vreemd trouwens dat je TA dat niet geadviseerd heeft.
Wanneer je na een week het bit weer in wilt doen, hou er dan rekening mee dat je pony tot nu toe pijn heeft gehad van het bit, en dat die ervaring dus in haar systeem zit. Je zult dus veel geduld en begrip moeten hebben.