Wat er zo tegen de slof is, is dat het heel krachtig inwerkt op vier punten, naar beneden en naar achteren aan beide kanten van de mond. Daarbij heb je nog je gewone teugels. Dus ZES kracht. Terwijl paardrijden niet over kracht zou moeten gaan.
De martingaal zelf werkt niet in op de paardenmond en dat is het grote verschil. Daarbij, door het naar de borst dwingen van het hoofd kun je problemen elders in het paard opwekken en bokken uitlokken. een martingaal is er op zich niet om het hoofd naar beneden te dwingen maar er voor te zorgen dat het bit op de laggen blijft werken als het hoofd omhoog gaat, dat is een wezelijk verschil van werking.
Wel heb je absoluut gelijk dat de zijwaartse werking beperkt is en dat dit bij sommige paarden heel veel uitmaakt.
Het is een verschil van inwerking. Bij het openen van de teugel, dus zijwaarts brengen van de hand, breng je het paard voorwaarts in een bocht. Het gewicht is op de binnenkant.
Bij het naar achteren werken van een teugel, zoals bij een martingaal, breng je het paard over de andere schouder. Het gewicht is aan de buitenkant. De gewichtsverplaatsing is dus tegenovergesteld. Dit kan in draaien idd tegenwerken, maar niet als de draai in de lucht plaats vind ipv pas voor pas.
Het is dus een weten hoe te werken met welke hulpmiddelen.
Waar het vooral om gaat is dat er geen bezwaar is ALS het het probleem oplost. Maar vaak is dit niet het geval, men kan alleen het probleem te lijf met de slofteugel en het probleem is blijvend en verergerd vaak. Anders kon je ondertussen ook wel op je baldadige pony zonder slofteugel naar buiten.
Het is ook belangrijk om te weten dat het de ruiter is die de slofteugel nodig heeft, niet het paard.
De ruiter waant zich veiliger en is daarom meer ontsapnnen en effectiever dan een ruiter die angstig/onzeker is.
Dit is veel vaker de "veiligheid" dan het werkelijke gebruik ervan. Want nogmaals een paard kan ook met de kin op de borst idioot doen, bokken en op hol slaan.... dat hij dat niet doet is meestal te danken aan het feit dat de ruiter kalmer is met slofteugel dan zonder...
Maar het zou fijn zijn als de ruiter een punt bereikt dat hij dat idee van veiligheid door slofteugel niet nodig heeft.
Kijk naar het los laten lopen van een hond. Je kunt hem wel zijn hele leven aan een lijn houden, maar je kunt hem ook gewoon leren bij je te bloijven of terug te komen als je roept en dan is er geen lijn nodig...
Je hebt dus ook honden die vreselijk trekken aan de lijn. De lijn is dan een oorzaak en geen oplossing van een probleem.
Men gaat dan rukken en op ander manieren kracht uit oefenen om te proberen weer terug te komen aan normaal aan de lijn lopen....
Dit zie je ook bij slofteugels.
Het is uiteindelijk vaak een kwestie van vertrouwen, en dát mankeert best vaak bij ruiters.
Maar nogmaals, ik zeg ook dat elk individueel geval individueel beoordeeld moet worden.
Maar men mag best vraagtekens zetten bij het gebruik "voor de veiligheid".
Ik denk dat topic starter best wat heeft aan voorbeelden die hier voorbij komen, ipv dat het een welles nietes discussie wordt die we al zo vaak voorbij hebben zien komen. Dat heeft geen zin een tegenstander wordt geen voorstander en een voorstander wordt geen tegenstander. Het beste wat we kunnen doen is motiveren zodat ieder een eigen mening kan vormen.
En je kunt je afvragen waarom paarden in de eerste plaats baldadig zijn of naar huis willen....
Te weinig werk, teveel werk, te weinig respect voor de ruiter, te voorspelbaar rondje?
Het kan handig zijn om de oorzaak weg te nemen ipv alle energie te laten exploderen op een buitenrit.
Dit even als algemene tip.
(naderhand typefouten verwijderd)
peerd schrikt zich de klere als je eens een keer met een pelham inkomt
. Op die manier kon ik haar naar boven begrenzen (iets waar ik mij overigens ook aan irriteer bij sommige is dat het gebruik van een slof NIET gelijk staat met een paard met zijn kin op zijn borst