Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne
'Munnie schreef:Leuke discussie. Ik heb een terug stap van een stang naar een trensje moeten maken en dit was zeker niet makkelijk. Dus ik zal nooit snel naar een ander bit grijpen puur omdat ik weet dat de terug stap heel moeilijk was bij mijn paard.
Lusitana schreef:Dan is de mate van controle ook veel belangrijker, vergis je daar niet in. Een B en L parcours is opgesteld in grote vloeiende lijnen en op afstanden van een gewone galop. In hogere parcoursen wordt het meer passen en meten en wenden.

Lusitana schreef:Ja en dat is nou ook weer zo apart van die gebroken pelham. Want die is echt gruwelijker dan een ongebroken. Ik snap echt niet hoe die keuze is ontstaan, en dat ga ik ook vragen.
Lusitana schreef:Munnie schreef:Leuke discussie. Ik heb een terug stap van een stang naar een trensje moeten maken en dit was zeker niet makkelijk. Dus ik zal nooit snel naar een ander bit grijpen puur omdat ik weet dat de terug stap heel moeilijk was bij mijn paard.
Als dit paard toevallig je Iberische paard is, wil ik wel even wat toevoegen. Voor hen zijn trensjes vaak niet zo ideaal, in elk geval gebroken niet. Hun mond is klein en het verhemelte is laag. Een bustrens is bv te dik in hun mond en de punt steekt in het verhemelte als je druk op de teugels hebt. Ze worden juist met stangen gereden omdat deze het beste "voegen" en passen bij hun natuurlijke hoofdhouding en de rijstijl van geen druk op het bit en hele lichte, korte teugelhulpen.
De overgang van stang naar een gebroken bit is groter dan van stang naar ongebroken (en daar mag je wel mee starten).
Overigens had je dus ook tijdelijk zo'n tussenvorm als een kimblewick(Thiedemann) kunnen gebruiken, of een kaptoom of halster erbij met teugels eraan en dan dus ook via de neus hulpen geven. Maar ook dat is natuurlijk even een off topicverhaal, maar een misschien kan een ander die met hetzelfde zit (overstap van een op stang gereden paard naar gewone trens) daar wat mee.