W_W schreef:Mijn 4 jarige merrie heeft een redelijk laaghangend rooster (laag gehemelte). Ze heeft een klein hoofd, een kleine mond en dus weinig ruimte.
Ik heb nu een dubbel gebroken watertrens van 18mm.
Graag niet de tip bitloos, lijkt me super, maar je mag er niet mee starten dus is het voor ons niet geschikt.
Alvast bedankt!
Als paarden tandenwisselen (tot een jaar of 5) kunnen ze last hebben van een "hangend rooster". Dan is het gehemelte wat gezwollen en gevoelig. Dan zullen ze ook moeite hebben met een bit. Mijn paard heb ik bitloos gereden tot na het wisselen maar hij heeft ook een heel gevoelig en klein mondje. Bijna geen plek voor een bit. Ik heb een vrij dun, dubbel gebroken bit. Hij reageert daar goed op. Een zachte hand is natuurlijk een eerste vereiste. Belangrijker dan het bit eigenlijk. Maar let op bij een dubbel gebroken bit en een klein (en smal) mondje. Dit bit heeft twee gewrichtjes die bij het sturen naar links of rechts, al vrij snel richting of over de lagen schuiven. Daarom is het belangrijk dat je een dubbel gebroken bit goed aanmeet. De bitringen moeten vlak tegen de mondhoeken liggen. NIET een vinger speling, links en rechts. Probeer maar eens op te meten hoeveel ruimte er zit in de onderkaak tussen de lagen, links en rechts. Daarover zul je verbaasd zijn.
De Myler bitten vind ik ondingen. Die hebben een boogje met een rollend stukje. Nou dat boogje is niet prettig (wordt in het gehemelte getrokken) en dat rollend stukje vind ik helemaal niet erg anatomisch. Ook dat bit trek je een beetje naar links of rechts in de mond bij het sturen. Kun je je voorstellen waar dat rollend stukje dan in prikt. Juist in het gehemelte. Ik blijf erbij dat de dubbel gebroken bitjes het fijnste zijn. Als ik jou verhaal zo lees, denk ik dat 18 mm wel vrij dik is. Kan zijn mond nog dicht? Of heeft hij zo'n dun tongetje. Een dik bit is niet perse zachter. Welke dikte je ook kiest. Dik of dun, het blijft bot op staal. Je rijdt het paard immers op de lagen. Er zit slechts een velletje tussen. Alleen wanneer hij zijn hoofd gestrekt naar voren steekt, dan heb je hem op zijn mondhoeken... Proberen ze weleens als ze pijn hebben op de lagen maar daarvoor heb je dan weer martingalen. Die voorkomen dat de paarden zich aan de pijn kunnen onttrekken. Of slofteugels of andere hulpmiddelen in het mishandelen van je paard. Sorry hoor, maar ik wordt af en toe een beetje misselijk van hoe mensen met paarden omgaan. Paarden zijn dan hun grote liefde maar ondertussen hebben ze geen benul wat ze hun paarden aandoen. Niet jij hoor..