Mijn paardje is hartstikke netjes opgevoed en rij ik normaal met een boogje in de teugel puur op zit , been , stem en wat neckreining. Maar het diertje heeft een knronkel in de kop en kan zomaar ineens vanuit het niets flippen. Dat is al enorm verbeterd maar feit blijft dat ze al 7 was en vanaf haar vijfde al minstens 5 eigenaren heeft gehad , en bepaalde trekjes die gaan er nooit meer helemaal uit ben ik bang. Ze kan een jaar lang superbraaf en gezellig en dapper zijn , en dan ineens compleet flippen van niks. je geeft zelf de kronkel al aan. Als je je paard dus wel volledig zou kunnen vertrouwen (daar bedoel ik mee dat je een kronkel dus niet hoeft te verwachten) , zou je dan nog steeds per se met een scherpe omtoming willen rijden?
Er bestaat geen paard op de wereld dat je volledig kunt vertrouwen , en al komt het maar 1 keer in 20 jaar voor dat het dier ineens raar reageert om 1 of andere reden : het is wel zo fijn dat je dan een noodrem hebt. Ik zie het gewoon als een autogordel zeg maar , je hebt er eigenlijk geen last van , maar hij IS er wel als je hem ooit een keer nodig hebt. Ik stap er ook regelmatig zo zonder zadel op met het eerste de beste halstertje met een touw , maar dat doe ik alleen voor een rustig rondje.Dan heb je mensen die denken dat dat vergelijkbaar is met hun goedzak die even een keertje oppervlakkig schrikt , en dat hooguit 3-tje dan aanzien voor de 5 die ik bedoel , en er dus niks meer van snappen. Of mensen die denken dat ik in 1 en 2 al zit te trekken en sjorren. Maar zo werkt het niet.
Je wil gewoon zo ontspannen en zacht mogelijk rijden maar wel iets achter de hand hebben , echt een noodrem.ok mee eens. Maar ik vind dus dat de noodrem per ruiter + paard verschilt. Mijn nood rem is de teugels goedvastpakken, terwijl die bij jou misschien al op vastpakken + trekken zit? (voorbeeld he, niet op een persoon gericht)
Dit is dus zo'n typische reactie van een 3-tje , normale schrikjes of drammetjes waar veel ruiters al van flippen , daar pak ik m'n teugels amper voor op hoor. Ik heb het niet over een 3-tje , ik heb het over een 5-je. Dus echt in de meest ernstige categorie "aan de kletter". En "trekken" is zoals gezegd even een wat extreme verwoording om het duidelijk te maken , want het komt natuurlijk neer op "tegenhouden" , maar dat legt het wat minder beeldend uit.Je wil alleen een duidelijke prikkel achter de hand hebben voor het geval het een keer nodig is. En dat is echt geen pijn , dat willen mensen ook maar niet snappen. Als een paard helemaal in beslag genomen wordt door iets engs (bijvoorbeeld) dan voelt hij nog maar weinig dingen , er dringt niet zoveel meer tot hem door op dat moment. Beest vergeet gewoon dat je erop zit 
haha ok. ze vergeten je misschien even, maar daarom mag je wel laten weten dat je er nog zit. praten aaien ophoudingen aansporen weet ik wat je allemaal door kan geven dat je er nog op zit! Hoef je toch niet perse gelijk iets scherps voor te hebben? Dat is weer maar net HOE je paard beleerd is
"zacht" of "hard" (op de pinken of op zware handen)
Wederom heb je het hier over een 3-tje , vind het ook een beetje aso eigenlijk dat je nu insinueert dat ik al trekkend en sleurend de aandacht wil trekken en mijn paardje zo beleerd heb. Bij een 3-tje helpen allerlei andere dingen maar bij een 5-je dan VOELT een paard dat echt niet meer hoor , dan kun je met geruststellen niks meer maar zul je er eerst voor moeten zorgen dat 'ie blijft staan en weer naar een 4-tje terugzakt zodat je weer "contact" krijgt en dan komen de normale dingen weer door. Zoals ik duidelijk schreef : ze is supergoed opgevoed en op superlichte hulpen te rijden , maar soms nemen de instincten het van de opvoeding over. En dat kan jaren wegblijven maar dan ineens weer de kop opsteken. Bij Rena zeker , maar in principe bij elk paard. Je neemt alleen maar je verantwoordelijkheid als je rekening houdt met situaties waarbij dingen anders gaan dan normaal.En met een wat scherpere optoming kun je hem daar even aan herinnerenIk snap je beredenering, maar blijf bij mijn idee: maar net hoe je em beleerd hebt. En dat beleren, begint bij de TS
NU, aangezien ze
NU van bit naar bitloos gaat!
Met elke nieuwe optoming kun je opniew starten met nieuwe afspraken maken , is een ideaal moment. En het mooiste is het dan ook als je er duidelijk mee kunt zijn ! Weet je dat je een paard hebt dat nog wel eens de grens wil verleggen , dan is het wel zo fijn als je even duidelijk kunt zijn.
Dat is ook een kwestie van opvoeden , grenzen stellen. En dat gaat makkelijker als je iets achter de hand hebt dat indruk maakt.
Je maakt je afspraken op basis van respect en vertrouwen en eerlijke omgang , maar net als een prima opgevoed kind kan een paard ook wel eens dwarsliggen en dan is het fijn als je nog iets achter de hand hebt om even duidelijk de grens aan te geven. Beter 1 keer duidelijk zijn en het is over , dan blijven prutsen. En bvb.met een side-pull heb je gewoon meer kans dat het paard de eerste de beste rit meteen al leert dat hij erdoorheen kan lopen. Nogmaals , beleren is 1 ding , maar je kunt altijd in een situatie komen waarin het verstand "uit" gaat , en het instinct "aan" gaat. En laten de afspraken met de ruiter nu net voor 99% in het verstand zitten
Vergelijk het met een wekker of brandalarm of sirene , die zijn wat scherper van geluid omdat je zachte dingen niet hoort als je diep in slaap bent , maar die scherpere dingen dringen wel tot je door. Maar het doet geen PIJN ! 
Deze vergelijking klopt niet helemaal he. Een wekker doet zowieso geen pijn, dat hoor je alleen, en sirene hoor je dus harder, dus nee doet nog steeds geen pijn.
Een druk op de neus VOELT je paard, en het is maar net hoe je je paard beleerd hebt. Als jij je paard op de pinken beleerd, hoef je op "niveau 3-5" echt maar heel weinig te doen, want dan weet je paard al dat het menes is.
Dus lichte druk voelt je paard al, maar ineens een ruk aan de teugels omdat op "niveau 3-5" zit is dus gewoon PIJN.
Zelfde verhaal , zie hierboven. Blijkbaar heb je nog nooit een echte 5 meegemaakt want dan is een paard gewoonweg even niet voor reden vatbaar.
En PIJN werkt dan ook echt niet hoor , het is helemaal geen pijn. Het is een duidelijke prikkel zoals een scherp geluid , een kind even stevig vastpakken bij het armpje , iemand even op de schouder tikken....gewoon een signaal dat nog wèl doorkomt als je gedachten elders zijn en je zintuigen "uit" staan.En ik wil dan behalve een goede noodrem voor die enkele noodsituatie of weer eens een keertje proberen het grensje te verleggen ook nog dat de optoming onder normale dagelijkse omstandigheden juist heel erg vriendelijk is en heel veel vrijheid geeft. Daarom heb ik liefst de CRB , die heeft dat alles in zich.
Een hackamore blijft toch een heel wiebelig ijzerwerkje zo om dat koppie heen , een CRB is lekker simpel de ruimte heeft een Sidepull, bosal, CBR allemaal. Daarom is het bitloos. Aansnoerzaken zijn wel bitloos, maar vriendelijker?
Hackamore vind ik ook niet zo vriendelijk, doch kan een Sidepull bij een strenge ruiter veel scherper zijn dan een hackamore in vriendelijke handen.
Daar hebben we het toch helemaal niet over 
Dat zijn altijd van die flauwe vergelijkingen waar niemand iets aan heeft Het is ook maar dat je een enkele keer even heel duidelijk , eerlijk en consequent in kunt grijpen om erger te voorkomen. Je grijpt even in , niks aan de hand verder , en het is weer goed en je kunt weer gezellig met dat boogje in je teugel verder.
Zou je op dat moment een minder scherpe optoming hebben gehad dan blijf je langer "vechten" en raak je alleen maar allebei gefrustreerd...
terwijl het paard met die scherpere optoming meteen weer weet waar die aan toe is , z'n schouders ophaalt en weer gezellig verder loopt.
Het escaleert niet per paard verschillend. Ik rijd paarden die nergens om geven en zo inderdaad reageren. Maar er zijn er ook die juist HARDER terug gaan doen, dus geef jij een ruk? Krijg je een steiger of een sprong terug ! zo van: -ben jij bedonderd! mij zo te behandelen??-
Hier maak je er dus ook zelf weer een heel ander verhaal van. Ik heb het niet over lomp afstraffen , maar gewoon eerlijk , duidelijk en consequent zijn. Juist die vechters die een sterk gevoel van recht en onrecht hebben , zullen dit heel goed pikken omdat ze gewoon begrijpen dat het terecht is , en weten waar ze aan toe zijn. Ze weten dat ze rustig moeten lopen , gaan toch vol in draf aanzetten , je trekt de rem een beetje aan , ze komen weer terug en je laat de rem weer los , en ze weten het : okee ik mag dus echt niet gaan rennen. Hoef je dan verder niet meer om te vechten en ze hoeven niet te blijven duwen en proberen : je bent gewoon consequent. Een paard is niks anders dan ons wat dat betreft hoor , als jij graag iets wil maar het mag niet , dan overweeg je zelf ook of het de moeite waard is om de regels te breken. Krijg je amper tegenwerking / consequenties dan kun je het gerust doen. Wordt je direct duidelijk tegengehouden dan leg je je er makkelijker bij neer dat het gewoon niet mag.
Daarbij geldt natuurlijk wel dat je er eerlijk mee omgaat en ook eerlijk bent in je omgang met het paard , dat hoort er wel bij. Maar dat is logisch
Het blijft natuurlijk gewoon uitproberen bij welke soort druk het paard zich het makkelijkst overgeeft kan het daar niet genoeg mee eens zijn en blijf dat onthouden!!
ohja en: ik ben het niet eens met het stukje als je paard met Sidepull zn hoofd de lucht in gooit dat je em dan niet meer hebt.
ik heb bit en bitloos gereden (en nog steeds bit en bitloos verschilt per paard)
en heb in beide gevallen een paard gehad dat kop in de lucht gooide. Bij de een ben ik uit de bocht gevlogen in de bak (met bit)
en bij de ander trok ik zn hoofd op zij dmv de teugels aan de ZIJ kant van mn hoofdstel: de sidepull.
Nee dat is lekker handig als je op de openbare weg rijdt , je paard opzij sleuren zo onder een auto of in de sloot
Dat deugt dus niet , je moet kunnen REMMEN. En dat doe je op de meest natuurlijke / voor het paard begrijpelijke manier : door het koppie naar je toe te trekken. En dat gaat bij een side-pull dus niet meer als die kop in de lucht gaat want je hebt dan geen "trekkracht" naar benden / naar je toe meer dus het paard kan fladderen waar die wil als je geen 20 meter rechts of links van je hebt waar je hem naartoe kunt sturen.Bosal / touwhalster is
misschien NOG handiger omdat hij onderaan zit maar toch: hoe meer druk paard van onder krijgt hoe harder hij er tegen in kan gaan he.
Net als dat als je je paard zn hoofd omlaag wilt brengen je vaak beter bovenop zn hoofd kunt drukken, en loslaten zodat hij verder naar beneden gaat, ipv aan zn hoofd gaan hangen: zal hij alleen maar tegendruk geven en zn hoofd dus omhoog houden. Paard geeft vanzelfsprekend (voor hen dan) tegendruk. dus dan ben je weer nergens met je teugels aan de onderkant van het hoofd zodra het paard zijn hoofd in de lucht steekt.
maar wat ik ook maar wil zeggen : gaatie dan gaatie (zie mijn vb MET bit in bak)
Dat is nu juist de clou 
: met de teugels onder het hoofd geef je een neerwaartse druk op de neusrug.
Tegendruk geven kan altijd dus dat streep je tegen elkaar weg , maar je moet gewoon ten alle tijden de neus omlaag kunnen krijgen om ongelukken te voorkomen.
Gaat 'ie dan gaat 'ie : aha je kent dus toch een 5-je , en net vertelde je nog dat je bijkans met een pinkje het dier kon houden dan ?
Dat is dus wat ik bedoel : voor 'ie GAAT heb je nog een seconde de tijd om in te grijpen , door hem bvb. om te trekken de andere kant op , maar daarvoor zul je wel een optoming nodig hebben die stevig in kan komen anders komt het signaal al niet meer aan bij het dier op dat moment Leuk onderwerp trouwens hoor.
en ik val niemand aan, ik zeg maar zo: jou paard is jou paard, en jou handen zijn jou handen.
mijn noodrem is heel anders dan die van mijn buurvrouw.... snapje
Test het gewoon op je paard, en kijk waar die het beste op reageert. Ervaringen zijn natuurlijk altijd wel prettig!
Mijn ervaring is :
Sidepull top
Bosal gaat wel maar wat onduidelijk.
Geplaatst 
.
.
