Bokt.nl

CarlijnLizet schreef:

@ijssnuiver, het zou kunnen helpen om af te stappen maar je moet er wel rekening mee houden dat zo gauw je naast je paard staat, je veel minder over hem te zeggen hebt!

twinducklin schreef:

Een scherper bit gaat op de lange termijn waarschijnlijk geen oplossing zijn, je moet dan namelijk steeds scherper gaan om hetzelfde effect te bereiken..

Hoe staat het paard normaal aan je hulpen? Is ze in de bak ook zo schrikachtig? Hoeveel komt ze buiten op de wei? Hoeveel voer krijgt ze? Heeft ze dit gedrag ook bij een andere ruiter?
Dat zouden de dingen zijn die ik eerst zou veranderen indien mogelijk.

CarlijnLizet schreef:

Hi,
Een ander bit is niet nodig. Het belangrijkste is, blijf ontspannen! Zo gauw ze iets eng vindt, niet denken, oliebol straks gaat ze er weer vandoor. Stel haar gerust en bijsporen hoeft niet. Laat haar rustig denken en probeer haar met je stem vooruit te krijgen. Hou ook op dat moment en ontspannen teugel.
Verder kunt u ook nog met iemand anders een buitenrit te maken. Als jouw paard het eng vind zet je haar gewoon achter het andere paard aan. Dit geeft rust en zelfvertrouwen.

Het komt vast goed. Gewoon veel ervaring op laten doen.

Gr.

ijssnuiver schreef:

Ik sluit me aan bij mijn voorgangers!
Daarnaast, gaat ze alleen aan de ren als ze voorbij iets spannends moet?
Hoe is jullie verhouding op de grond? Waarom stap je niet even af en ga je samen langs het enge obstakel...

Fleuriebeur schreef:

probeer haar niet te dwingen, maar 'vraag' het aan haar.
Blijf zelf inderdaad rustig.

Ga desnoods samen buiten wandelen om aan jullie vertrouwensband te werken!


of stap inderdaad af!

Mousmous schreef:

ik zou gewoon een martingaal omdoen, dat werkt niet in, alleen als ze zo'n aktie heeft, dan heb je meer controle. Vlieg je ook niet zo snel een drukke weg op.

ijssnuiver schreef:

Ik denk dat als jij consequent blijft afstappen en een duidelijke leider bent vanaf de grond, dat het allemaal zo klaar is.
En ga jezelf van te voren ook niet druk maken over de omgekeerde grassprieten, ook niet onbewust, dat werkt het alleen maar in de hand.

ais schreef:

Ook ik heb de ervaring dat mijn paard het fijner vindt als zijn baasje eerst langs het enge obstakel/monster gaat. Als ik het niet eng vind/het aan durf te raken/niet weg ren of niet wordt opgegeten, zal hij het ook wel kunnen lijkt hij te denken.
Overigens heeft dit ook wel eens een wisselwerking gehad. Er stond, tegen schemering, een bestelbusje op een onlogische plek in het bos, wat ik dus niet helemaal vertrouwde, paardlief wilde me wel laten zien dat ik niet bang hoefde te zijn, dat busje zou toch niets doen..

eilleen333 schreef:

MAar wat als je haar er gedurende de hele buitenrit meer bij houdt? Ik lees dat je met een losse teugel rijdt, tot je wil remmen (tot het mis gaat?)?
Als je haar de hele rit meer op contact rijdt, 'dwing' je haar meer op jou te letten ipv op de omgeving. Dan zal ze minder aandacht hebben voor dingen die eigenlijk helemaal niet eng zijn.

mystery1980 schreef:

ken het problem wel, die van mij doet dat ook wel. Vaker naar buiten gaan dan lost het probleem zich bij mij vanzelf op. De eerste ritten na een tijdje niet buitenrijden hou ik rekening met de route zodat ik de ruimte heb en niet bij te drukke wegen kom.

pien_2010 schreef:

In je laatste antwoord zit dus ook je oplossing ("Als ik dat doe loopt ze de gehele weg te dribbelen en onrustig te doen, ze is nogal enthousiast en voorwaarts buiten
Probeer zo veel mogelijk op stem en zit te rijden.")
Je merrie is dus gewoon dominant en aan het drammen. Mijn merrie had dat ook. Heb dat opgelost door gewoon buiten met lichte aanleuning, goed rug gebruik te rijden (dus juist niet losse teugel ook al werd ze daar in het begin heet en boos op net als die bij jou). Eens een overgangetje rijden. Halt houden (ojee dat was me toch erg, hoe boos kun je wezen als paard) totdat ze stopte met drammen, pasje achterwaarts rustig weg stappen, stapje wijken, travers/ renvers, SB etc. Maar ook eens lekker voluit laten galopperen, (joepie) toen de rust eenmaal terug gekeerd was en het drammen gestopt. Ik heb er een zeer fijn paard aan over gehouden. Nadeel vind ik wel dat jouw paard al 21 jaar is en dat maakt het allemaal een stuk moeilijker.
Succes TS

Nickas schreef:

Ik zou als ik jou was bij ieder eng punt waar ze langs schiet, even omdraaien en weer opnieuw er langs gaan. En nog een keer, en nog een keer, net zo lang tot ze er gewoon ontspannen langsloopt en het saai wordt er van te schrikken.
Je zal zien dat je in het begin nog veel moet heen en weren langs een 'eng' punt, maar uiteindelijk leert je paard steeds meer te ontspannen en zal minder 'schrikken' bij verkeerd waaiende grassprietjes.
Immers, ze weet dan dat ze er nog een keer langs moet, en nog een keer... en dan is het grapje toch echt niet zo leuk meer na een tijdje.

XxJustinexX schreef:

Verder TS, ik had ook zo'n paardje en wat bij mij altijd hielp. En dit klinkt echt onwijs stom. Maar ik had wel eens dat hij zomaar stilstond omdat hij iets onnozels zag en dan ineens ook een spurt erlangs nam. Scherper bit nooit aan gedacht want dat vind ik persoonlijk geen oplossing. Zelf ontspannen was ook niet de oplossing want ik zat er altijd super relaxed op , ook als hij wat zag.

Ik deed als hij iets engs zag, hem omdraaien en in zijn achteruit erlangs/overheen. En dan zodra ik voor bij het enge object was draaide ik hem om en reed ik verder. Vanaf dat moment ook geen spontane wegrace acties meer gehad bij iets wat eng was.

En het was verder ook een drammertje buiten, verschillende oefeningen doen hielp niet haha dus ik negeerde het eigenlijk min of meer als hij weer opgefokt liep te doen. Jezelf er druk over maken moedigt het alleen maar aan