merrieveulen schreef:de dubbelgebroken D-trens lijkt mij het meest geschikt, enkelgebroken werkt vooral sterk in op de lagen en minder op de tong, bij dubbelgebroken heb je meer verdeling van het oppervlak. zeker bij jonge paarden zie je ook vaak dat bij enkelgebroken bitten het middenstukje (scharniertje) tegen het gehemelte, wat erg pijnlijk kan zijn. zelfde geldt eigenlijk voor te dikke bitten, bij ondiepe (jonge!) mondjes is een dunner bit prettiger, er blijft dan namelijk simpelweg meer ruimte over in de mond, bijv. voor de tong.
fijne van de D-ringen is inderdaad dat je gebruik kunt maken van de kneveltrens-werking ervan. de meeste paarden ervaren dat als zeer duidelijk, en daarnaast is de mondhoek een voor paarden natuurlijk 'knopje', waarop ze signalen direct goed begrijpen.
ik heb de indruk dat ze inderdaad niet echt veel ruimte heeft in haar mond, ze heeft nogal dikke lippen en een dikke tong.zowiezo zit ik niet veel aan het bit, in en losrijden is altijd met losse/hele zachte teugel tot ze zelf contact komen zoeken.
persoonlijk zou ik niet het werk en bit tegelijk starten. doe eerst eens een bit in met wandelen en longeren, waarbij je de lijn niet aan het bit vastmaakt maar aan de neusriem. als het paard daaraan gewend is, ga je het bit erbij betrekken, en zo bouw je steeds wat verder door.
het bit is ze wel al gewend hoor, is al meerdere keren gewandeld en gelongeerd met bit in (touw wel aan het halster) longeren aan het bit wil ik niet omdat je altijd onduidelijke hulpen geeft imo.
uitprobeergedrag is inderdaad normaal, maar er is wel een verschil in verzet en uitproberen. hou dat dus goed in de gaten, en voorkom dat het bit een pesterij wordt voor het paard.
over de koperen streepjes, bij een kwalitatief goed bit is dat netjes afgewerkt en zitten er geen scherpe randen of ribbeltjes aan. ik gebruik zelf o.a. mylerbitten, die hebben dit ook. tot op heden zijn mijn beestjes er aardig blij mee.
uiteindelijk geeft het paard aan welk bit hij of zij het prettigst vindt. het enige wat wij kunnen doen is de reacties van het paard goed interpreteren en daar iets mee doen. ieder paard heeft zo zijn voorkeur, en daarmee dient rekening te worden gehouden. Bokt kan algemene adviezen geven maar uiteindelijk kan niemand voor je paard bepalen wat die fijn vindt. hou hem dus goed in de gaten en blijf objectief.
ik heb ook gevoeld langs de BA, en ik voelde absoluut geen scherpe randjes of zelfs maar een overgang, dus dat valt volgens mij wel mee.
ik denk dat het inderdaad gewoon het niet snappen wat het bit is dat ze heeft.
vandaag weer "gereden". eigenlijk effe gelongeerd, en opgestapt, met teugels aan het dubbelgebroken watertrensje.
wegstappen geen probleem, halthouden ook niet, maar draaien was direct terug gaan stilstaan,schudden en achteruit gaan.
ik heb dan een stapje terug gegaan, en de teugels vastgemaakt aan het halster, en overdreven "gestuurd" en beloond uiteraard, en daar was er geen protest op, draaide ze eigenlijk heel braaf en vlotjes. ook de rem werkte nog goed, dus ik denk dat ik voorlopig gewoon op halster begin (met hoofdstel erover, kwestie dat halster niet teveel schuift en ze wel bit associeert met werken)
en dan gewoon stilletjes aan het bit erbij neem, of mss zelfs wel volledig bitloos ga.
al bij al ben ik erg trots op mijn paard! tweede maal dat ik erop zit al linksom en rechtsom los gestapt!