eerst wil bijv. dat het wijken goed gaat en merk ik dan aan haar bui dat dat niet kan, dan stel ik een ander doel voor ogen en neem steeds een stapje terug.Dan heb ik zoiets van eerst maar weer normaal nageefelijk de bak doorkomen, maar als dat dan ook geneens lukt...
haha.dan ga ik soms ook gewoon naar buiten en dat is dan meestal het enige wat dan helpt.
Maar dit doe ik niet altijd ik ga ook wel door totdat iets goed lukt.
Maar op sommige momenten lijkt het net of als ik boos op haar ben, ik eigenlijk super lief moet gaan doen en smeken dat het eruit komt, heel frustrerend , maar ik denk weleens dat als ik haar een tik geef of iets dergelijks het alleen maar erger wordt.
Terwijl ik zat paarden ken die na een (flinke) correctie op hun gedrag wel goed doorlopen.
Ik denk echt dat dit toch in het bloed vanuit Wellington erin zit(de dwarsigheid en het volhouden) want dit had een andere wellington ook zo erg die ik reed.
Maar misschien zit het ook wel in de opvoeding een beetjeik weet het niet haha
@ Vera23 vervelend he die "onnageefelijkheid""? hoe rijd dat nou zo'n Happy Mouth bit?
want ik zit daar ook al langer naar te kijken omdat ik eigenlijk met een vrij scherp bitje rijd , ik rijd met een bitje wat je normaal onder een stang legt zeg maar heel klein is ie ook niet maar is net wat scherper dan een gewoon bitje.
En ik heb het idee dat als ik een conflict met haar heb tijdens het rijden dat ze alleen nog maar feller word al ik in haar mond zit, want als zij trek doe ik dat automatisch ook waardoor ze dat bit dan voelt.
weet jij de werking van zo'n happy mouth? en waar rijd je normaal mee?

ik heb haar nu 13 jaar
raar ding 
