Mijn gepensioeneerde dame (Z-dressuur geweest, klassiek gebouwde KWPN-er van 1.75) is sinds een klein jaartje van haar voorijzers af. Wij hebben hiervoor gekozen omdat ze in de fok is (dus veulentje aan de voet heeft 's zomers) en ze kampioen ijzer-af-trapper is
. Ze is bekend met voorbeen blessures namelijk: rechtsvoor checkligament (hoog) en linksvoor dieper buiger ter hoogte van het hoefbeen en oppervlakkige buiger/checkligament. Hierdoor kan ik haar dus niet meer beweging geven om bijvoorbeeld de kwaliteit van haar hoeven te verbeteren. Mijn smid zegt dat ze prachtige sterke hoeven heeft en ik moet zeggen dat ik haar nog nooit op brokkelen of scheuren heb kunnen betrappen in de 10 jaar dat ze bij ons is.
Tegenwoordig rijden wij 1 (soms 2) keer per week door het bos. Mooie vlakke zandpaden, dus ideaal voor stapritjes (echt alleen stap).
Nu het dilemma: ik moet de oprit af stappen voordat ik op het zandpad ben en daar liggen veel kleine kiezelachtige steentjes/eikels waarop mevrouw duidelijk 'auw' zegt als ze er eens eentje onder haar voet krijgt.
Op asfalt/bospad heeft ze nergens last van.
Zal ik de aanschaf van hoefschoenen overwegen en zo ja, zijn er mensen die een bepaald merk/model kunnen aanraden? Zijn er misschien nog oplossingen die ik over het hoofd zie? (Behalve niet meer uitrijden.)
Alvast bedankt!
.