Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-03-16 11:03

Geplaatst: 19-03-16 11:03

arthroosse schreef:
Je verwoord dat heel goed. Ze is samen met die pony mijn enige familie.

Het doet zon zeer de gedachte haar te moeten missen..

Ik kan in deze niet rationeel denken. Ik zie zelf de juiste keuze niet..

Ik ben wel de enige die twijfelt betrefd inslapen. Om me heen vond iedereen dat ze een kans verdient. En het nog niet mag.
Ze zeggen dat ze haar zien opknappen.

Ikzelf weet het allemaal niet goed meer.. Ikzelf zie niet echt verbetering..

Het leven is kostbaar. Als het echt niet meer gaat is het wat anders, maar de jouwe kan nog een fijne oude dag hebben.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-03-16 11:39

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst door de TopicStarter : 19-03-16 11:39

De molenhoek jou eerste stukje van de reactie vind ik zwaar ongepast!!

Tot nog toe ben ik de enige die erover denkt er een einde aan te maken.

Zowel veearts als hoefsmid als stalhouder als stalgenoten vinden het nog niet haar tijd.

Hoe kun jij dan vanaf een afstand vertellen dat ik het te ver heb laten komen?

Ik heb op aanraden olie besteld. Om haar wat voller te krijgen. Ik ben even de naam van het preziece spul kwijt. Maar dit heeft bij anderen goede resultaten geboekt!

Ik ga ook maandag weer met mijn veearts bellen en haar de vraag stellen wat zij zou doen als ze over deze keuze moest nadenken.
Tot nog toe is zij hier niet over begonnen.

En ik ben er pas aan gaan denken nu het de afgelopen 2 maanden steeds slechter gaat.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-03-16 11:41

Geplaatst door de TopicStarter : 19-03-16 11:41

Ik lees al jullie reacties en ik ben dankbaar voor jullie verhalen en ideen!

Ik ben zelf nogal van slag om al dit. Ik slaap er slecht van en ik weet gewoon echt niet meer wat ik met alles aan moet.

Ik reageer niet op elke post,maar ik lees ze allemaal!
Dankjewel allemaal!

**Geplaatst**: 19-03-16 11:51

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 11:51

Je vraagt eigenlijk naar 'de bekende weg'.

Door deze vraag te stellen geef je zelf al aan te voelen welke kant het op gaat en dat je daar dichtbij zit.
Twijfelen en vragen stellen in zo'n situatie is heel normaal en siert je. (Echt!)
Je twijfelt nu, als het moment daar is weet je het.
Tot die tijd wens ik jullie beiden heel veel sterkte en ook zoveel mogelijk plezier met elkaar.
Jouw paard mag blij zijn met jou als eigenaar!

**Geplaatst**: 19-03-16 11:55

Geplaatst: 19-03-16 11:55

Ik snap je dillema heel goed, heb zelf ook een oudje. Afgelopen winter was ze stokkreupel, peesblessure, en ik ben voor mezelf gaan bedenken hoeveel tijd ik haar zou geven om weer beter te gaan lopen. Het is moeilijk om een grens te stellen en ook ik ben bang om toch te ver te gaan.

Misschien is het een idee om haar 2 weken op pijnstilling te zetten om te kijken of ze dan veranderd? Dat kan een indicatie zijn van de pijn die ze zou hebben zonder pijnstilling.

**Geplaatst**: 19-03-16 12:05

Geplaatst: 19-03-16 12:05

Ik heb twee jaar geleden mijn pony van 34 laten gaan.
Het gekke was dat mijn pony in de winter beter was dan in de zomer, omdat ze het gras, wat korter was geworden niet meer kon eten.
Wat een drama! Ging 5 keer per dag er heen om slobber/ pulp ( iets van subli) te voeren.
Verder zat ze ook onder de tumoren (het was een schimmel)
Nou dan sta je ook te janken...

Ik liep er elke dag een rondje mee en overdag liep ze buiten.
Ook altijd fief en dr eigen willetje.
Op dr 25 jaar nog een peesklap gehad en bovenop gekomen.
Tot ze koliek kreeg. Haar overlevings kans was 20%..

Toen heb ik haar laten gaan...

Heel veel stekte.
Je weet zelf echt wel wat juist is...

**Geplaatst**: 19-03-16 12:12

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 12:12

Je mag die foto's wel naar mij mailen/appen hoor!

Ik heb ook een oudje en ben dan geen dierenarts ofzo, maar ik kan wel zeggen of ik vind dat ze er nog goed uit ziet/ geschrokken ben.

Ik pb je wel even mn email

**Geplaatst**: 19-03-16 12:34

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 12:34

Wat naar ts

. Maar wel super goed dat je er zo mee bezig bent.
Ik maak uit je verhaal op, dat ze snachts op stal staat. Is het geen idee haar 24/7 vrijheid te geven? Ik merkte bij mijn paard (met lichte arthrose) namelijk heel veel verschil toen ze snachts niet meer op stal stond opgesloten, maar gewoon kon lopen wanneer ze wilde.
Staat ze op pijnstillers? (kweet niet zeker meer of je dat al gezegd had). Zo niet, dan is duivelsklauw misschien een optie.
Ik zou persoonlijk, als ze nog zo vol levenslust is, het betere weer even afwachten. Knapt ze dan niet op, kun je dan de keuze maken. Knapt ze wel op, tsjah, dan moet je je afvragen of je dit nog een keer wil doorstaan. Het kan zijn dat ze met een goede zomer fit genoeg is voor de winter, maar ook dat het dan weer bergafwaarts gaat. Maar helaas weet je dat nooit van tevoren.

**Geplaatst**: 19-03-16 12:59

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 12:59

Ik vind dat niet ongepast. Volgens mij weet jij maar al te goed dat het niet goed zit maar door al maanden het ene na het andere kwaaltje te behandelen en de dierenarts met regelmaat komt is het een soort van normaal geworden. Want ze heeft al al die kwaaltjes gehad, wat is 1tje meer dan? Aan jouw beschrijving te lezen is dit paard op. Het idee dat 1 van mijn paarden niet meer kan draven of galopperen, elke maand weer medicatie nodig heeft omdat die gewoon op is, dat breekt gewoon mijn hart. Houden van is ook loslaten. En sorry, maar ook al ken ik jou inderdaad niet, als in jouw beschrijving lees kan ik niet snappen hoe iemand zijn paard dat wil en kan laten doorgaan.

**Geplaatst**: 19-03-16 13:18

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 13:18

Ik snap je dilemma. Heb het zelf afgelopen jaar met mijn paard beleefd terwijl ze nog niet zo oud was. ze was toen 13jaar. Had artrose en hierdoor weinig kracht in haar achterhand. Dit maakte dat ze moeilijk kon lopen. Ze was geen paard die rustig in de wei kon oud worden. Na een maand op de wei en wandelen en gewoon aandacht was ze niet meer te genieten. Steeds willen spelen in de wei en dan weer op drie benen staan van de pijn. Dit was het moment dit ik heb besloten haar te laten gaan. Ze kon niet accepteren dat haar lijf niet meer wou en bleef hiertegen vechten met alle gevolgen die daarbij komen. Dat vond ik geen paard waardig bestaan voor haar.

**Geplaatst**: 19-03-16 13:42

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 13:42

Wat een ontzettend moeilijk dilemma heb je.
Als een van mijn paarden niet meer pijnvrij kan draven of op andere wijze chronisch pijn heeft, zou daar de grens liggen. Tuurlijk kan een oudje wat stijf zijn of eens niet helemaal lekker lopen, maar zodra ze over een langdurige periode pijn laten zien, dan wordt het toch een ander verhaal.
Het lijkt me helemaal moeilijk als de omgeving er anders over denkt. Dat maakt de keuze des te moeilijker, want je wordt er toch door beïnvloed.
Wellicht kun je je verhaal nog bij een andere dierenarts voorleggen?
Ik wens je veel succes en sterkte.

**Geplaatst**: 19-03-16 14:11

Geplaatst: 19-03-16 14:11

Overweeg je dan maandag toch ook die cushing test ? Ben ik weer hoor...sorry

Dan heb je hier alvast zekerheid over, en indien ja, dan is misschien een hele hoop ellende opgelost met de pillen.
Ook al vindt je DA dat ze er niet als een cushie uitziet... voor mij zijn de leeftijd, slechte weerstand, doffe vacht en mager echt wel reden genoeg om die test ertegenaan te gooien.

**Geplaatst**: 19-03-16 14:34

Geplaatst: 19-03-16 14:34

Oh wat herkenbaar.. ik worstel hier ook mee. Er staat hier mijn geweldige oude ponybeest van dit jaar 28. Vol artrose, cushing verdacht, slecht eten, ligt veel maar kan wel in de benen komen. Zwabbert wat met de achterhand als ze de eerste passen uit de stal komt. En valt nu met verharen best snel heel ernstig in..

Maar.. zet ik haar voor een sulky'tje..dan herken je haar niet meer: nergens last van! Draven en zelfs galopperen voor de wagen, bijna niet te houden.

Kom ik thuis dan zakt ze langzaam weer weg in haar ouderdom.

Ik weet het niet hoor. Ouderdom en wanneer er een einde aan te maken is zo moeilijk! Voor mijzelf de grens getrokken bij: niet meer op gewicht te krijgen, niet meer in de benen willen komen en niet meer vrolijk te krijgen (ook niet voor een sulky).

Heel veel succes TS! Vroeg of laat staan we als paardeneigenaren allemaal voor deze keuze. :(:)

**Geplaatst**: 19-03-16 14:35

Geplaatst: 19-03-16 14:35

Lastig hoor, laatst zat ik daar ook in met mijn oude merrie (23 jaar). Sinds het najaar is ze weer slechter gaan lopen, deze winter is ze op zich goed doorgekomen. Maar laatst had ze ineens een ontsteking onder haar tong.
Dus op antibiotica en pijnstillers. Met die combi was ze verdacht vrolijk. Dus nu krijgt ze ook duivelsklauw bij. Doet haar goed.
Als we er toen met die ontsteking niet achter gekomen waren wat dat was, dan had ik haar ook laten gaan. Die beslissing had ik feitelijk al genomen (maar niemand verteld, doet me toch wat om dat op te schrijven).
Dit paard is nu anderhalf jaar bij me, is gekomen als oudje met een peesblessure en hier enorm opgeknapt. Tja.

Wat ik je wel wil meegeven: het gaat niet om wat staleigenaren, stalgenoten en hoefsmeden vinden. Zij hoeven immers niet constant in de zenuwen te zitten en de boel te betalen. Zij hebben heel makkelijk praten.
Het gaat om jou, wat jij vindt.

En heel eerlijk: ik denk echt dat mensen over het algemeen té lang wachten met het laten inslapen.
Ook voor veel paarden met cushing is de kwaliteit van leven, ondanks medicatie, vaak niet best, vind ik. Daarom zou ik die test niet eens laten doen.

**Geplaatst**: 19-03-16 14:47

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 14:47

Het feit dat je dit topic plaatst en je zorgen zo uit denk ik dat je stiekem wel weet hoe ver het is...
Ik wens je veel sterkte

**Geplaatst**: 19-03-16 14:48

Geplaatst: 19-03-16 14:48

Als ik dit lees gaan veel mensen hier toch echt erg ver met hun dieren.
Ieder voor zich natuurlijk en er is ook geen echt goed of fout, maar als ik het zo lees lopen en een boel trieste hoopjes paard rond....

Het pas in laten slapen als een paard niet meer in de benen kan komen is in mijn ogen veel te laat. Kans is nl heel groot dat je er niet bij bent als je dier gaat liggen en weer wil opstaan, met als gevolg een gevecht van uren (?) voor je het dier uit zijn/haar lijden van verlossen. Geloof me, heb het meegemaakt, is niet voor herhaling vatbaar.

Hier op stal ook iemand met een oudje, trots vertellen dat het paard al 37 is, maar ondertussen kukelt ze regelmatig om ivm epilepsie, en is het een treurig hoopje botten dat de hele dag van het ene op het andere been wiebelt. Maar eigenaresse blijft volhouden dat "ze er nog zo lekker bij staat" en dat "ze echt zelf wel aangeeft als het genoeg is". Dat laatste ben ik het mee eens, maar dan moet je wel de signalen oppikken....

**Geplaatst**: 19-03-16 15:01

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 15:01

TS: ik denk dat je stalgenoten je ook moed willen inpraten met: "het is nog niet zo ver, ze is er nog niet aan toe", en dat ze de moed niet hebben om rechtstreeks tegen je te zeggen: "ik denk dat je gelijk hebt, ik zou haar in laten slapen" - bang misschien voor jouw reactie (dat je misschien van streek raakt, of boos wordt). Ik kan me zo maar voorstellen dat je dat als stalgenoot niet makkelijk doet.

Beste wat je kunt doen is met je DA overleggen, wat hij/zij zou doen. Die moet je een eerlijk/vakkundig en paardwaardig advies kunnen geven.

Maar ik denk, met velen die hier al gereageerd hebben, op basis van wat je hier schrijft, dat je paard op is, en pijn heeft, en dat, nogmaals, op basis van wat je schrijft, het eerlijk zou zijn je paard te laten gaan.

**Geplaatst**: 19-03-16 15:23

Geplaatst: 19-03-16 15:23

Heel bot gezegd: het moet paardwaardig blijven...

Waar is die grens? Geen idee... Is grijs. Heb een verzorgpaard gehad die ook ouder was, werd ook niet dikker, viel zo veel af in de winter, was gewoon zielig. Stopten we ook vanalles in, maar die had verder niets dan alleen het mager worden.

De laatste zomer kregen we hem ook niet meer "opgevuld"... Toen is er voor gekozen om zo niet de winter in te gaan. In mijn ogen terecht. Paardje was gewoon op.

Heel bot, als mijn pony altijd ergens last van heeft, dan is het voor mij over. Ik kan zijn leven blijven rekken omdat ik het graag wil. Maar wat is het voor een pony als ie altijd maar ergens last van heeft?
Als ik naar mezelf kijk, ik zal ook nooit mijn eigen leven laten rekken, zou er liever dan voortijdig een einde aan maken dan rekken ten koste van mijn kwaliteit van het leven.

Stijf worden en alles, strammer zijn, prima.. Maar ik kijk altijd naar de kwaliteit van... Steeds iets hebben waar ze last van hebben.. tjah.. Hoe hard het ook is... Dat moet na een tijdje stoppen. Constant pijn = stoppen.

**Geplaatst**: 19-03-16 15:39

Geplaatst: 19-03-16 15:39

Je schrijft steeds je weet het niet.
Maar ik denk dat je het eigenlijk wel weet.
Houden van is ook los laten als het zo ver is,en dat is toch zeker bereikt.
Je veearts zegt het niet voor niks,maar zegt het voorzichtig want wilt je natuurlijk niet voor je hoofd stoten.
Ts sterkte en ik denk dat je het ergens van binnen wel weet

**Geplaatst**: 19-03-16 15:46

Geplaatst: 19-03-16 15:46

Vorig jaar heb ik met hetzelfde dilemma gezeten, pony werd echt oud, kreupelde regelmatig en had allerlei kwaaltjes. Het was wachten op wat hem het eerste op ging breken. Ook hij was nog vrolijk, elke dag weer blij naar buiten, hinniken als ik aan kwam en heerlijk een blokje mee wandelen, het lievelingetje van stal. Hij zag er door speciale voeding super uit en toch, zat het mij niet lekker. Wanneer is de grens bereikt, de volgende koliekaanval of slokdarmverstopping, dat vroeg ik me toen echt af, hij krabbelde overal wel weer bovenop.
Op een gegeven moment ging hij echt slechter lopen, zijn achterhand wilde niet meer goed mee en hij kwam niet meer goed met zijn vriendjes mee op de wei, toen heb ik de knoop doorgehakt. Hij wilde nog wel, was vrolijk en zag er goed uit, maar mijn onderbuikgevoel zei me dat het genoeg was, ik wilde hem niet laten aftakelen tot een hoopje ellende.
Nog een prachtige afscheidsshoot gedaan en het bizarre was, op het moment dat ik de knoop had doorgehakt en besloten had dat het binnenkort genoeg zou zijn ging hij ineens hard achteruit, net of het voor hem ook genoeg was zo.
Uiteindelijk kon hij de dag voor zijn inslapen niet meer opstaan op de wei en is het alsnog een dag eerder gebeurd dan 'het plan' was, maar ondanks zijn levenslust was het ook voor hem goed zo, dat voelde ik aan alles.
En ja, ik mis hem nog elke dag, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem terugdenk. Maar wel elke keer met een glimlach om de mooie herinneringen.

Kijk naar je paard, niet alleen met je ogen maar ook met je hart, wil je voor hem dit leven zoals het nu gaat, vind jij het nog paardwaardig en kun je volmondig zeggen dat je paard het goed heeft op deze manier? Te vroeg bestaat niet voor paarden, te laat wel.

**Geplaatst**: 19-03-16 16:42

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 16:42

Ouderdom is een natuurlijke fase in het leven. Je kunt dan minder, maar dat hoort er bij. Ik vind het absoluut fout om bejaarden, mens of paard, te bestelen van hun laatste levenstijd. Er is behalve het lichaam ook de ziel, en het ervaren van liefde en vriendschap als je oud bent is ook waardevol. Voor ts is het dan ook nog voordelig dat haar omgeving en stalgenoten allemaal vinden dat haar paard nog recht en kans op leven heeft; dat is moeilijker als je op een prestatiegerichte sportstal staat waar alles weg moet wat niet meer optimaal functioneert. Dan moet je het in leven houden van je oudje nog rechtvaardigen ook! Ik vind dus dat elk levend wezen uniek is, en elk leven kostbaar, en dat je nog lang genoeg dood kunt zijn. Als het iemands tijd is dan gaat hij zowiezo, daar hoeven mensen niets aan te forceren.

**Geplaatst**: 19-03-16 16:47

Geplaatst: 19-03-16 16:47

Ik ben het eigenlijk wel eens met DeMolenHoek.
Ik kan me voorstellen dat je het niet bewust zo ver hebt laten komen. Dat is er langzaam ingeslopen. Maar probeer eens met een onafhankelijke blik te lezen wat je schrijft.. Stel dat iemand anders dat zou schrijven over een paard dat je niet kent.. Wat voor advies zou je diegene geven?

**Geplaatst**: 19-03-16 16:50

Geplaatst: 19-03-16 16:50

Mijn volbloed merrie liet ik gaan met 13 jaar oud. Zij gaf me van de ene op de andere dag aan dat het genoeg geweest was. Ben nog een week verscheurd geweest tussen m'n hart en m'n hoofd. M'n verstand en gevoel zeiden twee compleet andere dingen maar uiteindelijk is de beslissing juist geweest.

Mijn goudklomp merrie van nu 17 heeft in elk geval aan 1 knie een meniscus blessure, en misschien zelfs aan beide. Tegen haar heb ik hetzelfde gezegd "zolang ze blij is en het leven aan kan mag ze blijven. Zodra het over is, hoeft ze het maar te fluisteren".

Het is een gevoel wat enkel jij kan voelen.

**Geplaatst**: 19-03-16 16:51

Geplaatst: 19-03-16 16:51

anjali schreef:
Als het iemands tijd is dan gaat hij zowiezo, daar hoeven mensen niets aan te forceren.

Dat is in sommige gevallen wel erg makkelijk gedacht. Dat kan namelijk ook betekenen dat je een mens of dier veel pijn laat hebben (sterven is vaak niet vredig en pijnvrij) ... dat ga ik mijn paard echt niet aan doen. (en dat zou ik mijn andere geliefden ook niet aan willen doen).

Als je verantwoordelijk bent voor een dier... ben je ook verantwoordelijk voor het einde en dat je het lijden niet gaat lopen rekken omdat je zelf niet durft (of het vertrouwen hebt dat het universum het wel voor je oplost)

Ouderdom is wel een natuurlijke fase in het leven... maar dood is dat net zo goed... leven is niet automatisch meer waard dan de dood.

Rechtvaardigen dat je je oudje in leven houdt of rechtvaardigen dat je je oudje laat inslapen... beide zou niet moeten... de keus is aan de eigenaar... die hoort in te schatten of het dier nog kwaliteit van leven heeft.

**Geplaatst**: 19-03-16 17:10

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 19-03-16 17:10

ik heb ook een kwpn'er van 10 met lichte artrose (pas ontdekt). Hij is echt mijn maatje maar manken is gewoon een teken van pijn. Een dier laten afzien voor je eigen plezier van haar bij je te houden vind ik persoonlijk dier onwaardig. Daarom zou ik ook van het moment dat mijn paard constant mank loopt beslissen er een einde aan te maken ookal doet het voor mij pijn. Voor het diertje is dat het beste.

Nomineer dit bericht ×