Bokt.nl

Sussanne schreef:

Even uit mijn meeleeshoekje. Ik lees steeds maar negatieve verhalen. Maar tja dit is ook echt bokt. Het meest opvallend vind ik het verhaal dat het paard de dupe is. Euhm, in welke opzicht? Het paard is uit de handelsstal,, komt bij een meid die ontzettend gek op hem is. Die er alles aan zou doen om hem een goed en pijnloos leven te geven. Dit is een ding wat ik uit haar verhalen lees. Iets waar de meesten keihard over heen zijn gaan vallen. Naïef? Misschien blind? Zou kunnen, liefde maakt blind. Maar. Een keuring is een moment opname. Een röntgenfoto niet. Daar was het goed op. Dus dit meiske neemt de gok. En ik geef haar gelijk. Het kan fout uitpakken, maar ook goed. Alleen dat hoor je bijna niet. Jammer. Objectief kan ik de meesten niet noemen die het paard ongezien de grond in trappen, omdat hij bij een handelsstal weg komt, die een slechte naam heeft. Waarom heeft hij een slechte naam? Omdat als er wat met het paard is, dat op bokt komt. Want juist die mensen zoeken steun bij een forum. Niet de mensen die blij zijn met hun paard. Die mensen zeggen ik heb een nieuw paard en ik ben er wijs mee, wordt er door gevraagd waar dat paard weg komt? Negen van de tien keer niet.
Waar komt het paard terecht als het niet bij iemand komt die gek is met het paard? Bij de volgende handelaren, misschien bij de slacht? Nee het paard zou vast niet de dupe zijn. Je portemonnee zou de dupe kunnen worden, maar tja is dat niet bij elk vooral levend wezen die je koopt?
Waarom wordt ik hier zo fel op? Omdat ik bijna hetzelfde heb meegemaakt.
Ik was verliefd op het ras de merens. Maar voor mij qua prijs onbereikbaar. Tot ik mijn huidig paardje tegen kwam op marktplaats. Ze was voor de prijs en ik had zoiets, wat zou daar mee zijn? Niks zei de man. Ze is alleen veel te dik. Ik ben gaan kijken, en ik heb nog nooit eerder zo'n dik paard gezien. Eigenlijk had ik me om moeten draaien, maar ik was er toch, dus liet haar voorrijden door de dochter van de eigenaar. Ze had een te klein zadel een bokkebit die overigens veel te laag in de mond hing. Dit heb ik nog veranderd voor ze ging rijden. Dit beste paardje kon niet draven. In draf kon ze de benen niet vooruit krijgen. Toch wilde ik zelf rijden. Niet draven en al helemaal zonder zadel. Ik had een paar rondjes gestapt en deze man dacht dat ik niet durfde te rijden, omdat mijn kennis mee liep. Dit was omdat ik met hem over dit paard wilde praten.
Ook over een eventuele keuring. Hij zei direct, die keuring komt ze nu niet door.
Twijfel... ik stuurde weer richting de eigenaar, madame ging vol op de rem. Ik heb haar overtuigd met veel rust om toch door te lopen (tja ik was toch bang, dacht hij) nee ik niet, het paard wel. Ik stap af, doe even wat korte grondoefeningen als wijken voor druk en wil haar terug geven aan de eigenaar, ze draait zich om en sjouwt zo weer naar mij toe. Tja weg twijfel, ik was verkocht.
Ik heb haar zonder te keuren gekocht, de gok genomen, en vooral door iedereen voor gek verklaard. Er waren er maar twee, nee drie die wel in haar geloofden. Mijn man, mijn kennis, maar nog het meest, ik geloofde in haar. En zij in mij.
We zijn nu een dik half jaar verder, en ik heb een merens die al 150/200kg lichter is, er mag nog veel meer vanaf. Ik heb haar een keer de fysio bij gehad, omdat een instructrice, met een pendel, zei dat ze last van de pezen had, wat dus uiteindelijk niet zo was. Ze loopt super zonder te kreupelen, heeft pit en glanst de pan uit. Ze is gezond en heeft ondanks ze weinig conditie heeft, toch een uur mee gedaan aan een clinic, waarbij ze het zo spannend vond, dat we een uur gedraafd hebben. Maar de volgende dag op spierpijn na, toch nog steeds goed liep.
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen is TS. Volg je gevoel, ondanks dat ie misschien wat gekleurd is. En tja mocht het verkeerd uitpakken, dan is dat zuur, maar dan zul je in ieder geval nooit spijt hebben dat je je droompaard hebt laten lopen. Zonder dat je niet zeker wist of het niet goed zat. En dat je hem weer naar die handelsstal terug hebt gestuurd. Want hoe je het went of keert, het is en blijft een levend dier met gevoel, en niet een auto waar wat aan mankeerd.
Ik wens je echt heel veel geluk met je paardje! En krijg geen spijt van je beslissing, want dat is niet nodig. Het is nooit fout om je gevoel te volgen! Of het goed of fout uitpakt, je leert overal van!

Ps sorry voor mijn ellendige lange tekst.