Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-16 17:13

oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-16 17:13

Zoals de vraag luid.. Tot hoever ga je met onze oudjes?

Ik ben in bezit van 2 oudjes.
Een d pony inmiddels 27 mankeert nooit wat.
En een kwpn van begin 20. Heeft arthrose een slechte weerstand. Valt swinters enorm in waardoor ze veel andere problemen krijgt.

Ik zie inmiddels de juiste weg niet meer.. Ze staat dof in haar vacht en is veel te mager.
Smid en dierenarts zijn kind aan huis.
Paardje heeft dan dit dan dat.

Inmiddels staat ze op ijzers omdat ze anders zwaar kreupel is door de arthrose.
Met ijzers in stap zuiver maar in het kleinste drafje stokkreupel.

Ze krijgt meerdere supplementen om op de been te blijven. Ook bezig met een vitamine kuur.

Ze krijgt 5 soorten voer waarvan seniore priores hoofdbestand is. Daarnaast grasbrok 2 soorten muesli maisvlokken en bietenpulp.

Ondanks alle zorg blijft ze kwakkelen. Deze maand had ze luis, meteen behandeld maar ze ziet eruit als kaalgeplukte kip.
Daarvoor was het koliek. Daarvoor slokdarmverstopping daarvoor weer wat en zo on..

Wanneer besluit je dat het mooi is geweest?
Ze heeft nog vol praatjes. Maar zon slechte weestand. En in het kleinste drafje loopt ze op 3 benen.

Wanneer neem je zon moeilijk besluit?

**Geplaatst**: 17-03-16 17:22

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 17-03-16 17:22

ik denk dat je al heel wat gedaan hebt om haar door de winter heen te loodsen,
maar als ze nu in het voorjaar niet opknapt, dan zal ze ook niet zoveel aan een laatste mooie zomer hebben. Een paard gaat immers pas op drie benen als vluchtdier zijnde als er echt pijn is.

vol praatjes is mooi, maar wil je uiteindelijk doorgaan tot ze het koppie helemaal laat hangen?
Het is een lastige kwestie, vooral omdat je er zoveel aan gesleuteld hebt en ze nu relatief goed staat.

de vraag is of je afscheid wilt nemen nu het 'goed' gaat, of wanneer ze weer slechter wordt en hoeveel slechter mag ze worden.

persoonlijk zou ik nu gewoon een lijstje maken.. wat ga je nog wel verhelpen, en bij welke klacht zeg je 'nu is het genoeg geweest'. en daar proberen aan vast te houden als er weer iets de kop opsteekt.

luis is zoiets, ach ja, relatief makkelijk te verhelpen en het kan ieder paard overkomen en weer goed komen. kreupel, met flinke pijnstilling kan ze misschien nog een goede zomer hebben.

maar mocht ze opnieuw zware koliek of een verstopping krijgen dan zou ik persoonlijk kiezen om haar dan te laten gaan.

**Geplaatst**: 17-03-16 17:27

Geplaatst: 17-03-16 17:27

Ik haal het hier toch maar even aan...is ze al getest op cushing ?

**Geplaatst**: 17-03-16 17:36

Geplaatst: 17-03-16 17:36

Ik heb ook een oudje, nog helemaal fit op wat lichte artrose na die prima te handelen is met een schepje glucosamine.

Maar goed paard word dit jaar 25 en ik stel mij die vraag wel eens en heb het er ook wel eens over met stalgenoten (die hebben ook oudere paarden).
Ik heb een lage grens ingesteld.

Geen behandeling meer bij Cushing en bij koliek gaan we ook niet ver.
Als hij niet meer kan liggen en kreupel gaat lopen van de artrose is het ook klaar.

Wat mij betreft ben jij al ver over mijn grens heen.
Mijn paard heeft een prachtig leven gehad en daar kijk ik op terwijl ik de beslissing zal nemen.
En na 23 samen te zijn met mijn paard denk ik dat ik heel snel weet wanneer het genoeg is.

Sterkte met je paard :(:)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-16 17:37

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-16 17:37

Ik vraag me vooral zo af wat eerlijk is? Ze is een paard dat dolgraagmeegaat. Lekker op buitenrit of wandelen of bakwerk.
Ze is geen paard om stil te staan.

Ze heeft haar hele leven altijd gewerkt. Z dressuur geweest meerdere veulens gehad.

Ze was altijd aan het keutelen op de wei.

Nu kan het allemaal niet meer. Elke dag is het afwachten hoe ze de stal uitkomt (ze staat trouwens samen met de pony in een stal van 4 bij 6).

De laatste week gaat ze weer wat beter. En is ze echt voor het eerst zuiver in stap. Daarvoor heeft ze een paar weken kreupel gestaan.

Ik vind het zo moeilijk om zon beslissing te moeten nemen..
Ze zit nog vol levenslust alleen haar lijf wilt niet meer vollop mee..

Ik weet niet goed wat nu te doen..

Ik heb haar nu 3 jaar. En van een supervrolijk fit dier is ze flink afhetakeld. Vorig jaar kwam de arthrose naar voren na een paar maand kwakkelen. Helaas ook al vrij ver gevorderd..
Dierenarts was verbaast dat ze niet eerder kreupel werd.

Het feit dat ze toont dat ze pijn heeft doet zon zeer.. Ik kan ook niet meer dan wat ik nu doe.. Ze staat in volpension en vol supplementen en zorg..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-16 17:38

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-16 17:38

Pandora2 schreef:
Ik haal het hier toch maar even aan...is ze al getest op cushing ?

Volgens mijn veearts toont ze niet als cushing paard. Ondanks de luis had ze ook een normale vacht!

Ik zal dit vd week nog eens weerleggen. Een test kan nooit kwaad.

**Geplaatst**: 17-03-16 17:42

Geplaatst: 17-03-16 17:42

In mijn ogen heb je genoeg gedaan. Blijven kwakkelen is niet fijn, niet voor jou, niet voor je paard en even nuchter bekeken ook niet voor je portemonnee.
Ik zou afwachten hoe/of ze opknapt in de zomer. Is het een fijne zomer, zou ik haar toch die laatste zomer gunnen, lekker op het land met haar vriendje. Maar elke keer slecht de winter door is in mijn ogen geen paardwaardig leven meer.

**Geplaatst**: 17-03-16 17:44

Geplaatst: 17-03-16 17:44

Iemand jaren geleden zocht contact met de paarden drogist, haar paard had weer wat. Ze zeiden mevrouw u gebruikt alles al.Je moet een paard niet op de been houden met van alles en nog wat, hoe vind jij de kwaliteit van leven nu voor Je paard?

**Geplaatst**: 17-03-16 17:46

Geplaatst: 17-03-16 17:46

Hier met vd week ook de beslissing moeten maken met mijn oudje van bijna 27 jaar oud.
Ze kreeg ineens tijdens het rijden enkele rare black outs, en na een zeer uitgebreid onderzoek ( geen cushing, perfecte ogen en oren, geen artrose, hart en bloed goed, longen ok etc etc) tot de conclusie gekomen dat we het gewoonweg niet weten wat ze nou heeft.
De keuze is gemaakt het ook niet verder te onderzoeken en de pony per direct op pensioen te doen. Het risico is te groot dat ze over de kop slaat met een ruiter erop.

Pest is, het is een werkdier, en absoluut niet gediend van weiderust, vrijheid of luieren

ze wordt nu tijdelijk door enkele verzorgers verzogd die ook met haar wandelen, longeren etc, maar ze moet binnenkort toch echt naar een nieuw huisje als weidemaatje. De plek is al gevonden zelfs. Fijn huisje bij bekenden als weidemaatje en verder weinig eisen aan haar. Heerlijk leventje zou je zeggen,maar ik weet nu al dat ze dit zelf niet lollig gaat vinden.
En die keuze is zo hard.. Ik gok dat ze zo snel achteruit gaat als ze niet meer werkt. Maar ze is gewoonweg niet geschikt voor beginners en totaal niet verkeersmak, dus durf haar ook niet uit handen verder te geven vanwege de veiligheid.
Maar pest is, dat ze net zo vitaal en gezond is als een gemiddelde 12 jarige nu, dat laat je ook niet inslapen natuurlijk.
Maar dat 'wegrotten' straks, daar kijk ik ontzettend tegenop. En dan vooral.. Wanneer laten we haar dan inslapen mocht het slecht gaan?

In jouw geval heb je te maken met enkele lichte, en enkele zware ziektes en problemen. Ik zou je hart volgen, maar ook realistisch naar je paard toe zijn. Wat is de kwaliteit van het leven nog? Hoe leuk is het doorstaan van bepaalde problemen voor zo'n oudje? Acceptabel genoeg?

**Geplaatst**: 17-03-16 17:50

Geplaatst: 17-03-16 17:50

Lees je laatste berichtje nog eens terug.

Zoals je beschrijft is ze op, ze is oud.
Waarom laat je je DA niet nog eens komen en heb je even een goed gesprek met hem.
Vraag hem/haar duidelijk wat hij/zij vind en zou doen.

Ik denk dat de cushing test ook niet zoveel zin heeft. Als ze het wel heeft zal een eventuele behandeling niets uitmaken voor de artrose wat zo te lezen het grootste mankement is.
Ook kan ze door de pijn van de artrose andere klachten krijgen. Paarden laten pijn niet zo snel zien dus als ze al zo beroerd de stal uitkomen en niet eens een stukje kunnen draven zonder stokkreupel te zijn dan zijn ze best al ver heen.
Door de pijn voelen ze zich minder fijn, gezondheid gaat achteruit en dat maakt hem de ideale luizen bewoner. -O-

Als mijn paard zo zou zijn...dan is het zijn tijd.
En helaas komt dat voor de een wat eerder als voor de ander en zal de beslissing nemen nooit leuk zijn

.

Maar zo te lezen heeft je paard wel een heel mooi leven bij je gehad. +:)+

**Geplaatst**: 17-03-16 17:55

Geplaatst: 17-03-16 17:55

Hier ook in zo'n dilemma. 21, Cushing (krijgt ze pillen voor), ongelukkig. Is ze 100% zuiver? Nee. Maar stokkreupel? Ook niet. Maar zonder pijnstilling staat ze in een hoekje in het land, is ze nukkig en bemoeit ze zich niet meer met de kudde. Met pijnstilling is dit allemaal veel beter. Kan alleen niet duidelijk achterhalen waar ze pijn heeft.

Volgens mij is ze minder slecht dan die van jou, TS. Geloof dat ik het bij die van jou beter geweten had dan bij die van mij..

**Geplaatst**: 17-03-16 18:06

Geplaatst: 17-03-16 18:06

Ik heb jarenlang met dezelfde vraag gezeten.
Ik had een oudje van 28 en hij had ook altijd wat.
Hij had cushing, was op het einde erg mager geworden en was in draf ook stokkreupel (oude peesblessure).
Maar in stap stapte hij comfortabel. et laatste jaar dat ik hem had, was hij een paar maanden erg kreupel geweest. DA wist niet wat het was. Zelfs nog rx laten nemen (ik was bang voor hoefbevangenheid en evt gekanteld hoefbeen), maar foto's waren zuiver.
Op zware pijnstillers reageerde hij niet, maar wel op bepaalde andere soorten pijnstillers. en er was geen patroon en logica in te vinden: de ene dag stokkreupel, de andere dag liep hij oke (ik moest van de da verschillende soorten pijnstillers in verschillende dosissen proberen om te zien waar hij op reageerde).
Ik stond op het punt om een besluit te nemen en hem uit zijn lijden te laten verlossen, maar ik moest 2 weken naar het buitenland. ik kon de beslissing niet nemen voor ik vertrok. Zijn ogen stonden nog veel te helder en het voelde niet 'juist'. (ik vroeg me altijd af: zou het tijd zijn? wat als ik hem nu laat gaan? zou er iets anders zijn wat ik nog kan proberen...)
Hij at nog heel goed en elke keer als ik bij hem kwam, dat zachte vriendelijke hinnikje dat me begroette.
En elke keer als ik kwam, voelde ik dat het niet juist was om hem al te laten gaan.

Mijn DA heeft altijd gezegd: als je je paard goed kent, en je durft eerlijk naar je paard luisteren, merk je vanzelf wanneer hij aangeeft dat het tijd is.

In de winter zag ik dat hij het moeilijker kreeg. 1 dag kwam ik in de vroege avond en hij lag neer (wat niet van zijn gewoonte was). Ik voelde direct dat het niet goed voelde.
Ondanks zijn stijve lijf is hij altijd vlot recht kunnen komen na het rollen of neer liggen. Maar toen zag ik dat hij niet oke was. Na 5 min stond hij uiteindelijk zelf recht, maar het ging heel moeizaam en hij trilde op zijn benen bij het recht komen. Maar hij at goed en toonde geen tekenen van koliek of iets abnormaal. Ik dacht dat hij te dicht tegen de kant was gaan liggen (in het schuilhok) en niet goed weg kon (hij was blind). S nachts 3keer gaan kijken maar hij was oke. De volgende dag ook oke. 2 dagen later lag hij (wat er gebeurd is hebben we nooit geweten... gevallen, iets gekregen (zijn hart was ook niet goed), ...) en geraakte hij niet meer recht. Hij had al een tijd geprobeerd om recht te komen. hij lag half in en half uit de schuilstal. DA laten bellen (ik was er zelf niet bij) en ze zei dat ze hem niet meer kon helpen. Dus laten inslapen.

Achteraf gezien ben ik zeker dat die avond dat hij lag en niet goed recht kon, dat dat het signaal was dat het niet meer ging. Op foto's van de laatste weken zag ik ook dat het 'licht' in zijn ogen weg was.
Hij is altijd gelukkig geweest denk ik en heeft nooit geleden, behalve misschien het laatste uur van zijn leven.

Wat ik met mijn verhaal duidelijk wil maken is: kijk goed naar je paard, want hij of zij zal het laten zien wanneer het genoeg geweest is.

In jouw situatie heb ik het gevoel dat je paard er nog niet klaar voor is. Als ze gelukkig oogt, goed eet en in stap zuiver of comfortabel is, dan zie ik persoonlijk geen reden om haar te laten gaan.
Treurt ze, staat ze de hele dag op 1 plekje of heeft ze pijn, dan zou ik haar wel laten gaan.

**Geplaatst**: 17-03-16 18:08

Geplaatst: 17-03-16 18:08

arthroosse schreef:
Ze is geen paard om stil te staan.

Juist daarom. Wat voor lol heeft je paard nu aan haar leven? Jij weet van het paard dat ze het leuk vindt om dingen te doen. Kijk eens naar een filmpje van je paard van een jaar geleden. Zie je daar het zelfde paard?

**Geplaatst**: 17-03-16 18:09

Geplaatst: 17-03-16 18:09

Ik denk dat er niets lastiger is dan zo'n beslissing nemen en uiteindelijk het toch echt een gevoelskwestie is. Wij hebben hier een oudje staan met cushing die een steeds ernstigere vorm van dampigheid krijgt. Super lastig, wanneer is een paard té benauwd? We hebben nu besloten dat we haar het warme weer van de zomer niet gaan aandoen, maar blijft ontzettend lastig.

**Geplaatst**: 17-03-16 18:09

Geplaatst: 17-03-16 18:09

Een paard dat niet eens meer een drafje kan maken omdat het dan stokkreupel loopt heeft pijn, veel pijn. En dat is dan nog niet eens de enige kwaal die het dier heeft.
Van een afstandje is het makkelijker praten uiteraard, maar ik denk dat je al genoeg hebt gedaan. Als het lijf op is houdt het helaas op.

Ik heb ooit in dezelfde situatie gezeten; paard dat nog niet zo oud was, nog graag wilde, maar kreupel bleef van artrose en HKO. Hij had pijn, ik heb hem laten gaan.

**Geplaatst**: 17-03-16 18:10

Geplaatst: 17-03-16 18:10

De mijne wordt begin april 24. Op slechte tanden en wat stijf uit de stal komen heeft hij verder nergens last van. Ik rij hem nog gewoon thuis in de bak, bij de verenging, maak een sprongetje en rij buitenritten. Er moet wat meer voer in dan in een "normaal paard" maar verder doet hij het goed. Ik ben echt heel gek op hem maar als hij erbij loopt zoals jouw paard ts, dan is het wel klaar. En eigenlijk daarvoor al. Ik denk dat het paard gewoon op is. Als je goed kijkt dan geeft je paard het zelf wel aan dat het genoeg is. Vaak pakt je gevoel dit wel op, ondanks dat je het eigenlijk liever niet wilt. Ik kijk met angst uit naar het moment, maar als het zover is heb ik me wel voorgenomen om voor mijn paard te kiezen en niet voor mijzelf omdat ik liever geen afscheid wil nemen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-16 18:41

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-16 18:41

Ik weet het zelf gewoonweg niet meer..

Mijn veearts vind dat ze er heel slecht bijstaat kwa conditie.
Waar mijn hoefsmid weer wat minder over praat.
Mijn hoefsmid vind de kreupelheid zorgwekkend (komt dan ook zelfs op vrije zondagen indien nodig om een verloren ijzer terug te plaatsen zoals afgelopen zondag, echt de beste smid die er is ♡ ).

Ikzelf weet het niet meer..

Stalhouder denkt dat het wel goed komt. Evenals mn beste maatje aka verzorger.

Zelf zie ik het somberder.. Arthrose cerbeterd niet. Kan enkel slechter worden..

**Geplaatst**: 17-03-16 18:44

Geplaatst: 17-03-16 18:44

arthroosse schreef:
Het feit dat ze toont dat ze pijn heeft doet zon zeer.. Ik kan ook niet meer dan wat ik nu doe..

Als ik met pijn in mijn hart naar mijn paard kijk, is voor mij de grens bereikt. Voor mij is dat dé graadmeter. Ik moet met plezier naar m'n paard kijken.

Als het míj pijn doet, en er niets aan te doen is... dat kan je toch niet (blijven) aanzien?

Met deze opmerking van jou, zou ik zeggen: de grens is bereikt.

**Geplaatst**: 17-03-16 18:49

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 17-03-16 18:49

Als ik je verhaal zo lees TS, zou ik voor mijn paard de meest eerlijke (en moeilijke) keus maken, en haar laten gaten.
Echter is het niet mijn paard, maar jouw paard, en kan alleen jij deze knoop doorhakken.

Maar precies wat Ibbel zegt, je moet met plezier naar je paard kunnen kijken, en niet met pijn.

**Geplaatst**: 17-03-16 18:55

Geplaatst: 17-03-16 18:55

.Ik heb ook een oudje gehad, die zich heel lang goed gehouden heeft.
Maar elke winter was het toch kielekiele en hoopte ik dat het in de zomer weer beter ging.
Ze had zware atrose, maar een heel happy paard.

Toen ik haar niet meer kon rijden zag ik haar flink achteruit gaan, en vond ik haar een paar weken later in haar stal en kon ze niet meer opstaan.
Ze is toen ook direct ingeslapen.

Achteraf heb ik spijt dat ik veel signalen van haar gemist heb.
Ze was al langere tijd op, en ik denk dat ik niet een minder goede eigenaar was geweest als ik haar eerder had laten inslapen.

Als het dier blijvende pijn heeft, ben ik van mening dat je het moet laten inslapen.
En niet laten leven omdat jij het zielig vind. Een paard denkt nooit zover, die leeft in het nu.

Mocht jouw paard geen pijn hebben, kijk het dan aan tot het mooiere weer. Als hij dan niet meer opknapt denk ik dat hij je al heel veel signalen gegeven heeft.

Wat je wel moet onthouden, is dat je geen slechte eigenaar bent omdat je het paard laat inslapen.
Je hebt zat geprobeerd, het houd ook een keer op.

Kijk goed naar je paard, hij vertelt het je wel.

**Geplaatst**: 17-03-16 18:58

Geplaatst: 17-03-16 18:58

Herkenbaar verhaal. De mijne had een aantal kwaaltjes, stuk voor stuk behandelbaar met wat extra zorg en supplementen. Maar ongemerkt ga je steeds verder. Poedertje hier, kruidenmixje daar... Alles om ze een zo fijn mogelijk leven te geven. En dan ineens kosten ze handen vol geld en sta je elke dag als een heks een mengsel te brouwen met alles dat ze moeten hebben. Met liefde overigens hoor, laat daar geen twijfel over bestaan. Toen ook de stapritjes en wandelingetjes niet meer gingen heb ik hem laten gaan. Hij was ook geen paard dat gelukkig werd van een leven op de wei. Hij had eczeem, artrose en was dampig. Hij is 25 geworden.

Als ik je berichten zo lees... Laten gaan is ontzettend moeilijk, maar misschien is het tijd...

**Geplaatst**: 17-03-16 19:04

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 17-03-16 19:04

De zomer moet de gemakkelijkste periode zijn. Kijk of ze een beetje wil opknappen en geef haar de zomer dan nog. Maar als ze het zelfs in de zomer nog moeilijk heeft, dan denk ik dat je afscheid moet nemen. Gun jezelf nog even de tijd om tot een beslissing te komen. Dit kun je niet forceren.

**Geplaatst**: 17-03-16 19:16

Geplaatst: 17-03-16 19:16

Ik herken je zorgen en je twijfels. Mijn pony is ook ouder en heeft nogal de nodige problemen gehad. Voor mij is het dan ook belangrijk om vooraf m'n grenzen vast te stellen, deze te delen met de mensen om mij heen zodat ik tzt een goed besluit kan nemen.

Mijn grenzen zijn:
- geen operaties met narcose
- geen chronische pijnstilling
- chronische pijn (dus ook kreupel lopen)

Een voor mij wijze uitspraak die ik ooit op bokt las was inslapen is welzijnsneutraal. Je paard hecht geen waarde en fijn pensioen. Die leeft in het hier en nu. Daarom kan je voor het welzijn van je paard het paard niet te vroeg in laten slapen. Wel te laat. Ik hoop dan ook van harte dat ik tzt op tijd die keuze kan maken. Ik zie dat als een grote verantwoordelijkheid naar mijn pony toe. Hij heeft zijn leven lang gewerkt (en nu nog steeds) en verdient het niet om pijn te lijden of langzaam af te takelen.

Als ik mijn grenzen vertaal naar jou paard, zou ik ervoor kiezen om afscheid te nemen. Echter jij moet bepalen wat jou grenzen zijn en wat jij nog paardwaardig vindt en wat niet.

**Geplaatst**: 17-03-16 19:18

Geplaatst: 17-03-16 19:18

arthroosse schreef:
Ik weet het zelf gewoonweg niet meer..

Mijn veearts vind dat ze er heel slecht bijstaat kwa conditie.

Mijn hoefsmid vind de kreupelheid zorgwekkend.

Ikzelf weet het niet meer..

Stalhouder denkt dat het wel goed komt. Evenals mn beste maatje aka verzorger.

Zelf zie ik het somberder.. Arthrose cerbeterd niet. Kan enkel slechter worden..

Je veearts benoemt niet voor niets dat ze er zo slecht bij staat.
Ik vind dat icm met de zorgwekkende kreupelheid toch wel heftig. Voor mij zou het genoeg zijn om de beslissing te maken.
Sterkte.

**Geplaatst**: 17-03-16 19:29

Re: oud paard. tot hoever ga je?

Geplaatst: 17-03-16 19:29

Wat adviseert je veearts eigenlijk? Heb je diens mening al gevraagd?

Nomineer dit bericht ×