Geplaatst Bokt Community
Het heeft iets langer geduurd, maar hier is dan mijn volgende blog
De afgelopen weken hebben er toch weer heel veel dingen gespeeld. Zo heb ik, zoals jullie wellicht al hebben meegekregen, op 13 maart Pablo moeten laten gaan.
Daarnaast ben ik na mijn kaakbreuk weer volledig aan het werk gegaan en door het wegvallen van Pablo ben ik aan het brainstormen gegaan over wat ik met de stalling wil doen, wat ik nu huur. Maar omdat dit alleen nog maar hersenspinsels zijn en er nog helemaal niks concreets is, laat ik dit onderwerp voor nu even rusten en wil ik jullie in deze blog meenemen op verschillende avonturen van de vele fotoshoots die ik de afgelopen jaren heb mogen doen.
Ik weet nog heel goed dat in de tijd dat fotomeetings en shoots ineens helemaal in waren, ik best wel eens positief jaloers was op iedereen die al die schitterende foto's deelden. Mijn "modellenleven" begon een paar weken nadat ik Diablo had gekocht. Ik weet nog dat er een oproepje was geplaatst voor model gezocht, in mijn omgeving. Niet veel later stond Maureen Stegeman bij mij op stal en heeft toen van Diablo prachtige foto's gemaakt.
Later, toen ik mij in het personage Zorro begon te verdiepen en Diablo goed zadelmak was, heb ik opnieuw op een oproepje van een fotografe gereageerd en die heeft mijn eerste Zorro foto's gemaakt.
Naarmate Diablo steeds meer begon te leren en doordat er op dat moment veel modellen/portofolio oproepjes verschenen, kwam ik met steeds meer fotografen in contact en begon ook mijn portofolio uit te breiden. Op een gegeven moment werd ik zelfs benaderd door fotografen om voor hun model te mogen staan. Echt zo gaaf was dat
. Een "kleine" selectie van alle shoots:
Tijdens 1 van de shoots werd er gevraagd of Diablo kon steigeren.. Helaas op dat moment nog niet. Maar omdat hij niet wilde stilstaan en ik hem even iets duidelijker vroeg om stil te staan, kwam hij maar omhoog... Dit herhaalde zich vaker en zo kwamen de eerste steigerfoto's met Diablo
Diablo zijn eerste gecontroleerde steiger. Check mijn blije gezicht
Tijdens een andere shoot, ook Zorro, brak mijn teugel
Diablo kwam omhoog en ik voelde dat hij naar voren wou springen. Dit wilde ik voorkomen en wilde hem naar rechts sturen. Op dat moment dat ik stuurde, brak de teugel en ineens waren we in volle galop de bocht al om Op het eerste deel begreep ik niet waarom mijn rem het niet meer deed, tot ik de teugel ophaalde en het uiteinde in mijn hand had... Vervolgens zie ik een wandelaar met zijn hond op het pad, dus riep ik pas op!!! Die man dook met zijn hond de bosjes in en zag alleen nog maar een stofwolk voorbij komen 
Uiteindelijk op het eind van het pad vertraagde Diablo en toen hij andere paarden in de weide zag staan, ging hij over in draf en kon ik hem op de linkerteugel op een cirkeltje zetten tot hij stil kwam. Rustig kon ik afstappen, bekeek de schade en ben lopend weer terug gegaan naar de plek waar ik de fotograaf had achtergelaten 
Daar aangekomen, stond de man met de hond er ook. Mij 100 maal verontschuldigd, maar de man moest er wel om lachen. Hij vroeg nog: waar stond de fotograaf, toen je mij voorbij stoof en hij zei ook nog: Ik heb nog nooit een Fries zo hard zien gaan 
Ik had in het najaar van 2021 een keer een shoot. Ook als Zorro en ik had mijn vaste commandant Kjeld (Gothico @bokt) gevraagd om mee te gaan. We hadden de mountainbike mee genomen, zodat Kjeld niet hoefde te lopen vanaf stal naar het bos. We waren lekker aan het shooten en de fotograaf wilde nog een paar foto's maken zonder Diablo, waarin Zorro en de commandant in gevecht waren. Dus Diablo aan een boomtak vastgebonden en 10 meter verderop zijn we die shots gaan maken. Ineens zie ik Diablo niet meer op de plek staan waar ik hem had neergezet. Dus gelijk rustig naar hem toe gelopen, zijn naam roepen en fluiten. Normaal komt hij wel
Nu draaide hij zich naar mij om, stak 2 middelvingers op, draaide zich om en ging er in draf vandoor 
Gelijk de mountainbike gepakt er in volledig kostuum achteraan gegaan... Gelukkig was het bult af Ik kwam mensen onderweg tegen en vroeg: zwart paard gezien?? Ja die ging die kant op.. Vervolgens hebben die zich waarschijnlijk gedacht: wtf gebeurt hier dan Maar goed, ik kwam het bos uit en zag in de verte dat ze Diablo al te pakken hadden. Die zag gras, een ander paard en besloot toen dat het een mooie plek was om zijn vlucht te beëindigen. Van zijn hoofdstel was niet veel meer van over. Het bit met teugels en 1 bakstuk had ik onderweg al opgeraapt, het kopstuk met 1 bakstuk vond ik iets verderop en Diablo had alleen nog zijn neusriem om.. Ik kreeg van iemand een touw aangereikt en zo ben ik met Diablo aan de fiets weer terug gegaan naar de plek waar ik wederom de fotograaf en Kjeld had achtergelaten We hebben nog even wat na besproken en maar besloten dat het een mooi avontuur was geweest. Maar nou komt misschien nog wel het mooiste van deze hele gebeurtenis: Een goede vriend van mij woont daar in de buurt. Ook hij doet/heeft wel eens Zorro met een Fries gecosplayed. Daar kreeg ik het volgende bericht van:
De foto's zijn overigens wel echt fantastisch geworden
Het mooie was dat Diablo op een gegeven moment gewoon precies wist wat er van hem werd verwacht. Ik zette hem neer en zo bleef hij staan en draaide zelf zijn hoofd naar verschillende richtingen.
Ook tijdens een portret met alle 4 de paarden was het soms een uitdaging. Omdat het altijd moeilijk was om iemand erbij te regelen, deed ik ook alles alleen. Met de 4 musketiers samen naar de overkant lopen voor een familieportret. We deden het. Al was het lastig om ze alle 4 met de neus uit het gras te houden en dan zelf ook nog het gezicht in een goede plooi te houden
Ik ben dan ook echt alle fotografen onwijs dankbaar voor de moeite die ze hebben genomen om ons op de gevoelige plaat vast te leggen. Niet de minste namen zijn langs geweest. Maar ook de mensen die net zijn begonnen en we hebben zelfs iemand blij kunnen maken, die rolstoelgebonden is. Zij was bij verschillende mensen al afgewezen, omdat ze een handicap heeft. Iedereen verdient het om te doen wat zij of hij wilt doen. Beginnend fotograaf of iemand die het al jaren doet, iemand die de duurste of juist de goedkoopste apparatuur heeft, iedere fotograaf/iedereen met een camera is bij ons welkom.
Afgelopen jaar heb ik mij niet meer opgegeven voor shoots. Ik heb geen trailer meer, dus naar locatie komen wordt lastiger en eigenlijk vindt ik het voor een paard een onnodige verplaatsing. Ik stond op de vorige stalling aan het bos met veel verschillende mooie plekken. Helaas waren er fotografen die wilde dat ik met Diablo naar een bos bij hun in de buurt kwam. Een paard verplaatsen heeft meer voeten in aarde, dan een fotograaf die zich moet verplaatsen. En ik snap ook echt wel dat fotografen ook hun kosten voor alle dure apparatuur een keer terug willen verdienen, maar een paard onderhouden kost ook het nodige
Wat mij misschien nog wel het meest verbaasde was een oproepje begin dit jaar. De fotograaf wilde graag foto's in de sneeuw maken, maar dan moest ik wel met paard naar haar locatie komen, want zelf vond ze het te spannend om in de sneeuw auto te rijden... Ik heb vriendelijk bedankt Nogmaals voel ik mij echt vereerd dat ik met zoveel verschillende fotografen heb mogen samenwerken en ik ben mij er ook zeker van bewust dat ik misschien een beetje erg verwend ben met al hun verschillende en schitterende foto's. Maar die laatste zette mij wel aan het denken...
