Geplaatst Algemeen
Hij is voor ruiters, amazones, menners en publiek een vertrouwde stem: Claudiüs Visser. Met zijn kenmerkende aankondigingen en gevoel voor sfeer weet hij ieder concours en evenement nét dat beetje extra te geven. Maar wie is de man achter de stem? Nieuwsredactielid Banjer is hem al een aantal keer tegengekomen bij IICH Groningen en de VVV Paardendag in Uithuizen en zij was daar benieuwd naar. In dit interview vertelt Claudiüs over zijn passie voor de paardensport, bijzondere momenten langs de ring en wat er allemaal komt kijken bij zijn werk als omroeper.
* Voor wie jou niet kent: kan je jezelf voorstellen?
Mijn naam is Claudiüs Visser en ik woon al jaren in Scheemda. In het dagelijks leven werk ik fulltime in de ventilatietechniek. In mijn vrije tijd ben ik omroeper op concoursen en paardensportevenementen. Ik heb een grote passie voor de paardensport. Ik draai ook wel eens als dj op een bruiloft en heb daarnaast bijvoorbeeld zeskampen voor bedrijven verzorgd — werk dat ik altijd met veel plezier doe.
* Wat is jouw affiniteit met paarden? Rijd je zelf?
Vanaf mn 11e zit ik in de paardenwereld. Ik ben begonnen met rijden op de manege. Een paar jaar later kreeg ik een verzorgpaard en weer een paar jaar later ging ik voor iemand rijden. Ik heb op heel veel verschillende paarden gereden. Na een tijdje ben ik wedstrijden gaan rijden. Jaren later heb ik mijn eigen paard gekocht: TJ, een Lux x Voltaire. Met hem heb ik springwedstrijden mee gereden, en mijn toenmalige vriendin bracht hem uit in de dressuur. Op een gegeven moment moest ik hem verkopen en toen ben ik gestopt met officiële wedstrijden te rijden. Naast het wedstrijden rijden, heb ik manege- en privélessen lessen gegeven. Dat doe ik nog nog steeds wel, maar niet veel meer.
* Wat is jouw favoriete discipline om te zien? en om om te roepen?
Springen, zonder twijfel. Ik roep verschillende disciplines om, ook dressuur, tuigpaarden en bixie. Maar ik doe vooral springen, en dan het liefst een showrubriek, of iets anders speciaals. Springen is wat actiever, er gebeurt meer zichtbaars in de ring. Dressuur ook wel mooi om te zien, maar mijn hart ligt toch meer bij het springen. Dat houdt overigens niet in dat ik dressuur met tegenzin doe. Elke discipline heeft iets moois. Bij de dressuur vind ik de kür op muziek altijd leuk om te zien en om te roepen.
* Hoe ben je met omroepen begonnen? Heb je een opleiding gevolgd?
Ik heb geen opleiding gevolgd, ik ben er eigenlijk een beetje ingerold. Ik heb veel samengewerkt met technici van grote evenementen. We hadden een keer een open dag op manege De Dollard. De omroepster daar moest ineens weg, en toen moest ik spontaan invallen. Zo is het begonnen. Ik zat daar met een heel rood hoofd, maar inmiddels heb ik daar geen last meer van.
* Wat maakt een omroeper een goede omroeper?
Dat is een moeilijke vraag. Ik denk dat je vooral moet luisteren naar het publiek. En je moet ook nooit een ander kopiëren, je moet altijd je eigen manier van omroepen houden en dichtbij jezelf blijven. Ik durf ook gerust dingen te zeggen die anderen niet durven zeggen. Je moet ook goed in kunnen schatten wanneer je wel iets zeggen en wanneer niet. Soms is het beter om stil te zijn.
* Hoe kom je aan je omroepklussen? Moet je dan ergens aanmelden/in een database staan?
Mijn klussen komen vooral via via. Ik maak eigenlijk nooit reclame; de mond-tot-mondreclame doet zijn werk wel. Je leert overal mensen kennen, en voor ik het weet gaat de telefoon weer Zoals ook nu, want tijdens ons gesprek krijgt Claudiüs prompt een nieuwe aanvraag binnen.
* Hoe bereid je je voor op je omroepklussen?
Niet. In het begin, toen het serieuzer werd, schreef ik alles nog uit. Dat doe ik al lang niet meer. Ik kom, pak de microfoon en doe mijn ding. Juist die improvisatie vind ik het leukst. Natuurlijk wil ik wel weten bij welke rijvereniging ik ben, op welke manege of locatie en hoe het evenement heet. Maar verder laat ik het vooral op me afkomen. En als er iets omgeroepen moet worden, dan is het aan de organisatie om mij van de juiste informatie te voorzien.
* Hoe gaat het omroepen in zijn werk en waar zit/sta/loop je tijdens de concoursen/evenementen?
Ik zit naast het juryhok, en bij de tuigpaarden sta ik in de ring. Dat is niet zo vaak. Ik sta waar ik moet staan.
* Op welke concoursen en evenementen ben je allemaal spreker/omroeper?
Dat is een hele lijst, het zijn er teveel om allemaal op te noemen. Ik zal me beperken tot de concoursen en evenementen in het noorden, maar ik kom eigenlijk door heel Nederland.
- IICH Groningen
- Tolbert
- Eext
- Joure
- Oosterwolde
- Appingedam
* Zorgt de organisatie voor de apparatuur, of moet je dat zelf meenemen/verzorgen?
De organisatie zorgt voor de benodigde apparatuur en middelen, ik hoef het gelukkig niet zelf mee te nemen.
* Zijn er kledingvoorschriften voor jou als je als omroeper werkt?
Nee, eigenlijk niet. Ik zorg dat ik er netjes bijloop. Ik vind dat je op grote concoursen er netjes bij moet staan. Je kan natuurlijk niet in je joggingbroek met gympies aankomen.
* Wie is de bekendste ruiter/combinatie die je hebt mogen aankondigen?
Dat zijn er zoveel... Jur Vrieling is er een van, en die woont hier in de buurt. Maar ook bijvoorbeeld Marriët Smit Hoekstra. Ik heb ook heel veel goedgekeurde hengsten mogen aankondigen. KM Chalcedon en Mattias (waar Jur Vrieling op heeft gereden) zijn daar enkele voorbeelden van.
* Heb je wel eens geweigerd ergens of iets om te roepen? Zo ja, waarom?
Nee, dat niet. Ik kan heel moeilijk nee zeggen.
* Wat is het meest bijzondere of juist bizarre moment dat je hebt meegemaakt?
Dat was in Sneek, heel lang geleden. Er kwam een windhoos aan en in een mum van tijd lagen alle hindernissen omver en er vloog een springkussen door de lucht. De wedstrijd werd daarna afgeblazen.
In Zuidbroek, de vorige locatie van IICH, heb ik gezien dat een paard een been brak. Dat is niet fijn om te zien, het zijn vreselijke momenten. Ik kan heel slecht tegen dierenleed. Ik vind het heel erg als een paard bijvoorbeeld in de hindernis valt en over de kop gaat. Dan ben ik stil. Als de ruiter medische hulp nodig heeft, wacht ik tot ambulance weg is. Dan zeg ik dat ze in goede handen zijn, wens ze sterkte en indien mogelijk wordt de wedstrijd heel rustig wedstrijd weer hervat.
Iets anders leuks was met Coby van Baalen. Zij had een kür laten maken door Wibi Soerjadi. Ik zat boven de ring, en ineens kwam Wibi bij me. Hij wou weten hoe de boxen enzo stonden.
* Welke blunders/bloopers heb je gemaakt?
(lacht) Dat gebeurt geregeld. Als iemand iets tegen me zegt, dan ga ik dat nazeggen. Het grappigste voorbeeld is denk ik wel dat iemand zei dat het paard van de amazone Wimpie heette, maar dat was eigenlijk de naam van haar vriend.
Heel vaak dat ik achteraf denk "wat heb ik nou weer gezegd". Ik word er niet zenuwachtig van en ik schaam me er ook niet voor. Je leert er op den duur wel mee omgaan.
* Wat wil je nog kwijt aan de Bokkers?
Het is super leuk dat ik een interview mocht doen. Ik vind het leuk om over mijn werk te vertellen en kan wel uren doorgaan. Het is weer eens iets anders. Wil je ook omroeper worden? Doe het gewoon eens een keer.
