Geplaatst Bokt Community
Het kan je gewoon niet ontgaan zijn: Bokt bestaat in 2026 alweer 25 jaar! In februari hebben we aangehaakt bij Valentijnsdag en vieren we de liefde op Bokt. Bokker Blue_Eyes reageerde op onze oproep voor mensen die een bijzondere vriendschap of een mooie relatie aan Bokt hadden overgehouden. Dankzij Bokt heeft Blue_Eyes nu een vriendschap met 18 andere Bokkers uit één topic! Hieronder vertelt ze je hier alles over.
Jullie zijn met een groep van 19 personen. Wie zijn jullie samen?
Wij zijn 19 vrouwen die elkaar ooit leerden kennen via een forumtopic voor zwangere (paarden)moeders hier op Bokt. Wat begon als gezellig kletsen over zwangerschappen, groeide in ruim twintig jaar uit tot een vriendschap voor het leven.
De Boktnamen die we nu nog weten (en die het oké vinden om genoemd te worden) zijn Pauline, Saskia, Lame (Arieke), Kojack (Marjolein), PardoesJessi (Paula), Blue_Eyes (Ellen), testebeest (Emelyne), Otje (Alexia), tina (Tina), Kebie (Mariëlle), blackpegasus (Manuela), guccio (Stephanie), Irre (Irma), tjeetje (Carolina), Delias (Chantal), MootjeK (Monique), Nienke1208 (Nienke) en Nanda (Rian).
“Wat toen begon als een groepje onbekenden achter een scherm, is uitgegroeid tot een hechte vriendinnengroep,” zegt Marjolein, die destijds het topic startte.
We zijn allemaal mama’s, allemaal met liefde voor paarden, en we wonen verspreid over Nederland – tot aan Duitsland en Zweden.
In al die jaren hebben we werkelijk alles met elkaar gedeeld: zwangerschappen, bevallingen, opvoedstress, puberproblemen, nieuwe banen, scheidingen, nieuwe liefdes, rouw, ziekte en inmiddels zelfs overgangsklachten. “Eigenlijk het hele leven, met alles wat daarbij hoort,” verwoordt iemand het mooi.
Wat ons bijzonder maakt, is dat niets moet. Je mag er zijn zoals je bent. “Het is geen verplicht clubje, maar een groep waar je altijd welkom bent,” zegt Marjolein.
We zijn allemaal anders, en juist daardoor zo sterk samen. Arieke: “We hadden elkaar waarschijnlijk nooit uitgekozen als we elkaar irl hadden ontmoet. Maar we zijn zo samen gegroeid en dat is mij erg dierbaar.”
Hoe leerden jullie elkaar kennen en hoe groeide dat uit tot echte vriendschap?
Bijna iedereen van ons haakte aan tussen 2004 en 2007, toen we zwanger waren of net moeder werden. In het begin ging het vooral over kwaaltjes, onzekerheden en praktische tips.
Maar al snel werd het persoonlijker. “We deden zwangerschapstesten live met de groep, soms wisten wij het eerder dan de partner,” lacht Arieke.
Bevallingen werden samen online doorstaan, met meiden die hele nachten wakker bleven om elkaar door de weeën heen te praten. Bij geboortes maakten we manden vol cadeautjes en stonden we letterlijk voor elkaar klaar. “Elke onzekerheid die je als jonge ouder hebt, kon je delen en kreeg je opgelost,” vertelt Arieke. “Heel fijn was de aanwezigheid van ProudMama, de verloskundige,” herinnert Pauline zich. Helaas is ze niet meer onder ons.
Langzaam verhuisde ons contact van Bokt naar Messenger, Facebook en uiteindelijk WhatsApp, waar we nu al jaren dagelijks praten.
De eerste ontmoetingen in het echt waren bijzonder. Arieke: “Het voelde meteen vertrouwd, maar ineens bleek er dan iemand met een zachte G te praten die je totaal anders had verwacht.” Vanaf dat moment volgden talloze meetings: verjaardagen, theeleutmiddagen, dagjes uit en zelfs grote levensgebeurtenissen als verhuizingen en trouwerijen.
“Bij mijn dochters eerste verjaardag stond de tuin vol met jullie,” herinnert Paula zich.
En toen haar man terugkwam van uitzending, stond er een hele groep met een spandoek klaar.
In de loop der jaren werd onze groep kleiner tot wat nu de harde kern is, maar juist daardoor nog hechter. Natuurlijk is er ook wel eens wat onenigheid maar de saamhorigheid overwint altijd.
Hoe is jullie contact nu?
We spreken elkaar nog steeds iedere dag via WhatsApp.
Ellen: “De één wat actiever dan de ander, maar iedereen weet wat er speelt in elkaars leven.”
“Lief en leed wordt gedeeld,” zegt Pauline. Van kleine dagelijkse dingen tot grote gebeurtenissen, niets is te gek. Ook niet als het gaat om Tena-lady-advies of aambeiencrème (al dan niet voor de wallen onder onze ogen) of vunzige praat over brommers.
In het echt zien we elkaar in wisselende samenstellingen. Wie dichtbij woont spreekt makkelijker af, maar ook grotere afstanden zijn nooit een echte barrière geweest.
Ziekenbezoekjes, steun in zware tijden, bruiloften, verhuizingen — we zijn er.
En nu staat er zelfs een groepsreis naar Zweden op de planning om onze geëmigreerde Paula daar te bezoeken. “Mijn gezin kent inmiddels het begrip ‘mijn boktvriendinnen’,” vertelt Arieke lachend. Dat herkent Emelyne: “Als mijn zoon een nieuwe bril heeft, zegt hij: ‘stuur je even een foto naar je boktmeiden? Dat vinden ze vast leuk.”
Is het lastig om te meeten met zoveel verschillende levens en woonplaatsen?
Eerlijk is eerlijk: soms is het praktisch best een uitdaging. Werk, gezinnen en grote afstanden maken het niet altijd makkelijk. “Ja, dat is lastig,” geeft Alexia toe.
Maar we maken er nooit een probleem van. Ons motto is simpel: wie kan, die kan — en wie niet kan, sluit een volgende keer weer aan.
WhatsApp vangt veel op en daarnaast is er bijna altijd wel iemand in de buurt als het nodig is. En als het echt belangrijk is, stappen we gewoon in de auto, zelfs als het uren rijden is.
“Door afstand laten we ons niet tegenhouden,” zegt Paula. Of het nu een verhuizing, verdriet, een feestje of een reis naar het buitenland is: we blijven elkaar opzoeken. Marjolein sluit af: “Als je me 22 jaar geleden had gezegd dat een forumtopic zou uitgroeien tot zulke waardevolle vriendschappen, had ik het misschien niet geloofd. Maar het is toch echt zo gelopen en daar ben ik heel dankbaar voor.”
