Geplaatst Fokkerij
In een recente editie van Horse Inside blikken Laurens van Lieren en Daniel Mosterdijk samen met topamazone Dinja van Liere en Tsjalling de Boer van Stal fan de Kadyk onder andere terug op de KFPS Hengstenkeuring. Daarmee samenhangend komen de verschillen tussen KWPN- en Friese dressuurpaarden aan de orde.
Tsjalling de Boer behoeft als hengstenhouder en fokker van Friese paarden geen introductie, en ook van Dinja van Liere als olympisch dressuuramazone zal iedereen gehoord hebben. Laurens van Lieren is ook Grand Prix-ruiter; hij is tevens commentator voor NOS Sport en technisch directeur van een aantal hippische evenementen. Daniel Mosterdijk fokt op kleine schaal KWPN-paarden en koopt jonge hengsten op en maakt de besten klaar voor KWPN- of NRPS-hengstenkeuringen. De rest wordt opgeleid en verkocht.
Uniek: topruiters op Friese hengsten
Van Friese paarden en de KFPS-fokkerij hebben drie van de vier gesprekspartners geen kaas gegeten. Zij kijken dus met een andere blik naar Friese paarden (en zijn en passant jaloers op onze Hengstenkeuring). Via stalamazone Franka Loos van Stal fan de Kadyk werden vier topdressuurruiters geregeld om vier jonge hengsten voor te stellen op de HK. En zo kwam het dat Dinja tijdens het Hengstenbal het (dressuur)paradepaardje van het stamboek reed, Murk 540; Franka Loos presenteerde de pas goedgekeurde Sicco 550 en Hans Peter Minderhoud de evenoude Syme 551. Kirsten Brouwer zat in het zadel van Menso 542.
Opstappen en wegrijden
Dinja steekt haar enthousiasme over de kwaliteiten van Murk 540 niet onder stoelen of banken. ‘Het was super dat ik op hem mocht; als ik Franka was, had ik gezegd “die houd ik lekker zelf!” Murk 540 is natuurlijk top voor elkaar; het is gewoon opstappen en wegrijden; abnormaal eigenlijk. Hij biedt heel veel aan. Geweldig zoals het publiek reageerde. Het was een kort maar krachtig optreden; we kwamen er alle vier enthousiast vanaf.’
Volgens Dinja beweegt Murk 540 een heel eind richting hoe we een ideaal dressuurpaard willen zien tegenwoordig. Verschillend zijn het de conditie en de aanleuning die het verschil maken. ‘Ik vroeg aan Franka of ik dan niet eerst een keertje moest komen kennismaken met de hengst, maar ze dacht dat we heel goed bij elkaar zouden passen. Maar de hoeveelheid werk die ze aankunnen is wel anders; je moet ze anders benaderen. Ze lopen sneller leeg en de spieren verzuren sneller.’
In bescherming nemen
Tsjalling beaamt dat. ‘Dat is bekend bij Friese paarden; ze gaan altijd maar door en door en geven niet op, maar als je daar als ruiter in meegaat, krijg je dat op den duur op je bordje. Je moet dus eerder een stappauze inlassen.’ Dinja springt daar op in: ‘Ja, we reden een kwartier los voor ons blokje tijdens het Hengstenbal, daarvan hebben we 12 minuten gestapt. Ze lopen zichzelf leeg, en je moet ze tegen zichzelf in bescherming nemen.’
Verbinding en achterhand
Op de vraag of Murk 540 dit jaar opnieuw deelneemt aan het WK-selectietraject, reageert Tsjalling positief. ‘We denken dat ook Sicco 550 hoge ogen zou kunnen gooien. Maar zo’n traject is een heel ding; je moet naast het geschikte paard ook een fijne ruiter hebben die het spelletje kent. En bij een WK-paard moet alles kloppen. In de aanleuning en in de verbinding wil een Fries paard nog weleens wat te strak zijn en de achterhand moet er goed onder komen, en dus dragend zijn in plaats van stuwend.’