Geplaatst Algemeen
Acht jaar was hij directeur sportief dressuur van het CHIO Rotterdam en hij voelt zich nog steeds één van ons. Als jong jochie kwam hij met zijn vader als publiek om te genieten van de sport. Hij bracht een deel van zijn leven door in Rotterdam. Hexagon’s Rubiquil en Hexagon’s Ollright zijn favoriet bij de vele paarden die hij gereden heeft. Maar er is zeker ook een leven naast de paarden. Voor het kerstinterview van 2025 spraken we dit keer met de kersverse manager topsport van de KNHS Laurens van Lieren.
Laurens van Lieren is geboren in het Zeeuwse Goes op 21 december 1981. Hij startte zijn carrière bij de Junioren met de paarden Dimitri en Rubiquil. Met Rubiquil was hij zeer succesvol op verschillende Europese Kampioenschappen. In 2001 noteerde het duo hun hoogste individuele klassering door een 5e plaats te behalen met de Young Riders in Iserlohn. Uiteindelijk hebben ze het samen tot de Grand Prix geschopt. Met Ollright brak hij echt door. Samen namen ze deel aan de Europese kampioenschappen van 2005 en 2007 waar ze teamzilver en teamgoud wonnen. Ook nam het duo deel aan de Wereldruiterspelen in Aken 2006, waar ze met het team zilver behaalden.
Nooit een saaie dag
We beginnen ons gesprek met de vraag hoe de dagen van Laurens er momenteel uit zien na zijn recente carrière switch. Een goede vraag constateren, we gezien de lach die klinkt in zijn antwoord: “Heel wisselend. Ik zit nu nog in de fase dat ik de paardenstapel van mijn bedrijf aan het afbouwen ben in verband met mijn nieuwe baan. Daarnaast ben ik veel op pad voor afspraken. Het is nooit saai. Overigens kan ik de paarden niet helemaal missen. Ik heb er nu nog vier en wil er uiteindelijk drie overhouden. Ik sluit zeker ook niet uit dat ik nog in de ring zal verschijnen. Zo heb ik momenteel samen met Hexagon een hele fijne zesjarige.”
Betrokken bij het CHIO
Vervolgens willen we weten of Laurens zijn voormalige collega’s in Rotterdam mist. Weer die lach. Laurens: “Natuurlijk! Ik voel me zelfs nog steeds betrokken en één van ons. Ik ben er ieder jaar gewoon nog bij en spreek buiten jou ook Annemiek van de Vorm en Joyce Lebon nog regelmatig. Ik vind het heel leuk te zien dat Carolien Lavooij aan het roer is gekomen en kijk uit naar de samenwerking met haar. Ik vind deze aanstelling een goede ontwikkeling.”
Als jong jochie in het publiek
“Ik kwam als jong mannetje al op het CHIO. Ik was niet piep, al oud genoeg om dressuur interessant te vinden. Het was zeker ruim voor 2000 en ik weet nog dat ik Ellen Bontje en Coby van Baalen in actie heb gezien. Ik schat dat ik twaalf of dertien was, in ieder geval zijn mijn eerste herinneringen van toen. Ik weet ook nog dat ik met mijn vader in de binnenbak naar de training zat te kijken en dat ik dat machtig mooi vond. Mijn vader ging altijd al naar Rotterdam om grote namen te zien en later ging ik dus mee. Ik denk dat het gevoel voor het CHIO nog is aangesterkt toen we zelf serieus mee gingen doen. Hoe mooi is het als je op de plaats waar je vroeger als fan inspiratie op deed later serieus mee mag doen als deelnemer.”
Interessant traject
“Veel later werd ik inderdaad directeur dressuur. Hoe dat zo kwam? Omdat ik een brede interesse heb en niet snel nee zeg. Ik vond het interessant en wil graag leren. Jullie toenmalige directeur dressuur Tineke Bartels polste me en daarna heb ik gesprekken gehad met Frans Lavooij en Fred Roozendaal. Die laatsten vond ik inspirerende mensen waar ik het traject graag mee aan wilde gaan.”
Typisch CHIO
“Typisch CHIO? Dat zijn zo veel dingen. Het Kralingse bos. De route van stal naar het hoofdterrein waar iedereen die je tegenkomt gedag zegt. Het publiek. De business gasten en de vele ontmoetingen. Maar ook de incrowd, de echte paardenmensen. Het CHIO heeft een mooie mengeling van paardenvolk en businesspubliek en dit is overal merkbaar, ook in het bestuur. Dit is zeker één van de krachten van het CHIO.”
Rijke historie
“Ik heb veel mooie herinneringen aan het CHIO. De eerste die ik wil noemen is de pas de deux die ik samen met mijn vader in het oude stadion in het bos heb gereden. Een hele waardevolle belevenis. Ook ben ik in Rotterdam internationaal doorgebroken met Ollright. Dit was in 2004 en hij was toen acht jaar. De kür op muziek op zaterdagavond was en is eigenlijk ieder jaar een hoogtepunt. De kür van Edward en Totilas in de stromende regen wil ik graag apart noemen. De kür die ik samen met Ernst Daniel Smit mocht jureren was ook heel speciaal en het Europees Kampioenschap 2019 hoort ook zeker in dit rijtje thuis. (plechtig) Ik kan zo nog wel even doorgaan, het CHIO heeft een rijke historie.”
NK brons naast Anky en Edward
“Het hoogtepunt uit mijn totale sportcarrière? Dat is zonder twijfel de derde plaats op het NK dressuur in 2005. Het NK vond toen nog plaats in Nijmegen in het schitterende Park Brakkenstein. Dit was echt de doorbraak van Ollright. Hij was pas negen en we waren nieuw en upcoming. Het was voor ons zelf ook een verrassing, we reden de eerste keer op het podium voor het grote publiek. En wat voor podium! We werden derde na Anky van Grunsven en Edward Gal. Rubiquil was mijn eerste succespaard en Ollright bracht mijn definitieve doorbraak. Hij was een heel bijzonder paard met veel kracht en een heel goed karakter. Een paard wat momenteel aan de top loopt en wat ik graag had willen rijden? Ik ben groot fan van Zantana RS2 N.O.P. die gereden wordt door Marieke van der Putten. Ik heb niet de illusie ik deze merrie zo goed als Marieke dat doet kan rijden, maar ik vind het een heel interessant en getalenteerd paard.”
Rotterdam
“Overigens heb ik ook veel goede herinneringen aan de stad Rotterdam. Ik heb er een flink deel van mijn leven in de buurt gewoond en gewerkt en ben er veel op stap gegaan. Pathé De Kuip, de kroegenbuurt in het centrum en diverse restaurants werden met grote regelmaat door mij bezocht.”
Feestdagen
De feestdagen staan voor de deur. We vragen Laurens wat deze dagen voor hem betekenen en hoe hij ze door gaat brengen. Even is het stil en dan antwoordt Laurens openhartig: “Dit is een emotionele vraag. Ik heb niet heel veel familie meer. Tweede kerstdag ga ik samen met mijn zoon naar Stal Hexagon in Schore. Hij vroeg daar zelf om en dat vond ik heel mooi. Tweede kerstdag naar stal was jarenlang vaste prik. Ik ben niet van het traditionele, al vind ik dat zeker ook wat hebben. Mijn vader kookte altijd als we naar Schore gingen. Iets gecompliceerder dan anders en heel uitgebreid, hij deed daar echt zijn best voor. Hazenpeper, wild, dat soort dingen. Normaal drink ik graag een biertje, maar met kerst kies ik voor warme en volle rode wijn. Kerst is voor mij samenkomen met familie en hierin is het laatste jaar heel wat veranderd. Ik zie dan ook best een beetje op tegen de feestdagen. Het gemis van mijn vader weegt hierin heel zwaar, maar er is zoals bij de meesten van jullie wel zullen weten nog meer veranderd in mijn leven.”
Meer dan paarden
Het leven van veel mensen uit de paardenwereld bestaat volledig uit paarden. We vragen Laurens hoe dat bij hem is. We krijgen een verassend antwoord: “Ook bij mij gaat veel tijd naar de paarden, maar er is zeker meer. Zo is voetbal ook een hele grote passie van mij. Zowel om naar te kijken als om zelf te spelen. Ik voetbal zowel in de zaal als op het veld. Ajax is mijn favoriete club, maar ik volg alles. Alle clubs, nationaal en internationaal, het Nederlands elftal, de buitenlandse competities, alles. (lachend). Op het veld speel ik op het middenveld, maar in de zaal ren ik in mijn fanatisme overal. Als ik eens een dag met iemand zou willen ruilen, zou ik het wel weten, ik zou heel graag eens voetbaltrainer in het betaald voetbal willen zijn. Ook kook en bak ik graag. Ik doe het niet heel vaak, maar vind het heerlijk om in de keuken bezig te zijn en lekkere dingen te creëren. Tenslotte houd ik me graag bezig met alles op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Voeding, gezondheid, energie, psychologie, dat soort dingen. Ik wil altijd veel en leg mezelf veel op en dan moet je goed voor jezelf zorgen. Mijn vader was precies zo. Hij was al heel lang ziek, maar heeft zich ook heel lang goed weten te houden. Hij deed er alles aan om “gezond” te blijven. Het ongeluk dat hij kreeg net voor de Olympische Spelen in Parijs is voor hem de nekslag geweest. Dit was echt heel erg verdrietig, want hij was super goed bezig. Na het overlijden van mijn vader ben ik nog meer geïnteresseerd geraakt in deze onderwerpen, ik wil zijn missie graag voortzetten.”
Liefde en warmte geven
Tijd om ons gesprek af te sluiten. We vragen Laurens zelf het woord te nemen. Even denkt hij na, maar al snel komt het antwoord. Beslist en weer bijna plechtig. Laurens: “Ik wil graag iedereen oproepen om stil te staan bij de kerstgedachte. Kerst is een moment om samen te zijn en te genieten en dat moeten we vaker doen, ook op wedstrijden en concoursen. Competitie staat in het Latijns voor samen strijden. Samen maak je mooie sport. Ik wil er graag aan bijdragen dit te bereiken. Laten we beseffen dat we het met z'n allen moeten doen willen we mooie sport en een goede sfeer bereiken. Geen enkele ruiter kan dit alleen. Liefde en warmte geven is de basis van alles, daar gaat het om!”
Een mooi einde aan een openhartig, gezellig en ook emotioneel gesprek. Dank voor je tijd in deze drukke, moeilijke periode Laurens, maar ook voor alles wat je al voor de Nederlandse dressuursport gedaan hebt en ongetwijfeld ook nog zal gaan doen. Veel succes met je nieuwe uitdaging bij de KNHS en heel graag tot in het Kralingse bos.
