Bokt.nl

Over de Regenboog

8nnemiek schreef:

Zo onverwacht, want ondanks je leeftijd, je grijze haren en je slechte gebit voelde jij je nog altijd die 4-jarige hengst en scheurde je nog steeds als een idioot bokkend door de wei zodra het etenstijd was.
Je bent meer dan 20 jaar lang mijn beste maatje geweest. Je pittige en eigenwijze karakter stond ons niet in de weg om bijna telepathisch samen te werken. We voelden elkaar aan, je volgde me als een hondje, en ik hoefde de route maar te denken en jij liep em.
Helaas kwamen de dierenartsen en kliniek er maar niet uit waar jouw vage koliekklachten vandaan kwamen.
Na een paar goede dagen waarin je weer helemaal jezelf was, en we je nog even hebben kunnen verwennen, kreeg je een veel zwaardere koliekaanval, en hebben we afscheid moeten nemen. Het is een kleine troost dat je rustig bent gegaan, terwijl je echt een vechter was. Je vertrouwde me.
Bedankt voor alles wat je me hebt geleerd. Ik ga je missen.
Mystic is 25 jaar geworden.

Jolliegirl schreef:

Er zijn te weinig woorden om duidelijk te maken hoe trots ik op je ben.
Zoveel kinderen leren paardrijden, mij gedragen alsof ik op een troon zat.. gespeeld..gerend...en als laatste nog mijn dochter van 7 maanden op je rug mogen hebben...

Je laatste eigenaren had ik contact mee, zij vroegen of ik de laatste foto's zou willen maken. Volmondig heb ik ja gezegd en wat zijn er prachtige platen uitgekomen.

Een laatste aai...een laatste foto...het was goed zo...

Lieve Nop, bedankt voor alle mooie tijden vol plezier. Je trouw.. je liefde..je eerlijkheid en je gekke streken. Er is menig draad gesneuveld...en menig merrie heeft voor je moeten rennen
De croissantjes vrat je door mn raam uit mn auto.. en ook een bakje patat was niet veilig

Ik heb van je genoten! Bedankt vriend!

FernandoO schreef:

Dank je wel lieve Pip (Pippi, Pippeloen, kleine meid, Solaan) voor het altijd maar je best doen. Ondanks dat je eigen lichaam altijd pijn deed en wij dat te laat doorhadden. Dank je wel dat ik heb mogen leren van je, om het leven te nemen zoals het op dat moment is. Hoe het is om te zweven. We konden samen de wereld aan. Nog nooit zo'n paard mogen liefhebben als jij. Hoe moeilijk het soms ook was, ik zou het nooit willen vergeten. We gaan je enorm missen meiske, gelukkig is je kleine meid er nog om je herinnering levendig te houden. Dag lieve meid Tot de volgende keer

Zertab schreef:

Lieve Bo,

Iets langer dan een jaar geleden kwam jij op mijn pad. Helaas heeft onze tijd veel te kort geduurd, maar je was gewoon op. Je geest wilde nog wel, maar je lichaam gaf aan dat het genoeg was.
Als ruiter was ik totaal het vertrouwen in mijzelf kwijt, maar jij liet mij weer geloven in mijzelf. Liet mij zien wat paardrijden zonder angst is. Voor mij ben je meer dan een simpele pony. Je was mijn kleine, gouden vriendin. Dankjewel voor alles lieve Bo. Ik ga je missen.