Geplaatst Bokt Community
In mijn vorige blog heb ik wat meer verteld over mijzelf en waarom ik de juryopleiding ben gaan doen. Deze keer wil ik jullie graag meenemen op wedstrijd. Dan niet vanuit het perspectief van de ruiter, maar vanuit het perspectief van de jury. Beide zijn mooie rollen en er is veel overlap, maar er zijn ook zeker wat verschillen. Veel leesplezier!
Goed om te weten: ik ben dan wel een KNHS-official, maar alles wat ik hier schrijf is op persoonlijke titel, ik spreek dus niet namens de KNHS.
Een van de mooiste plekjes om te jureren: de Amaliahal van het KNHS-centrum
Weken of soms zelfs maanden voor een wedstrijd word ik al gevraagd door de wedstrijdorganisatie om te jureren. Meestal hoor ik dan ook al voor welk dagdeel en/of welke klasse ik ben ingedeeld. De startlijst ontvang ik meestal een week tot enkele dagen van tevoren, maar vaak zoek ik hem zelf al even online op. Dan weet ik hoe laat ik ongeveer moet beginnen, uit welke proeven en klasses mijn rubriek bestaat en hoe laat ik ongeveer klaar ben. Wie er meedoet, maakt voor mij niet uit. Voor sommige juryleden is dit wel van belang. Je mag als jurylid namelijk niet de instructeur zijn van een deelnemer of eigenaar zijn van een deelnemend paard. Dan mag het betreffende jurylid de rubriek helaas niet jureren.
12.00 uur - De voorbereiding
Vandaag mag ik een middagrubriek jureren. Dat vind ik altijd fijn, want dan kan ik in de ochtend mijn eigen paard al doen. Na een ochtend jureren ben ik soms zo gaar of verkleumd, dat ik daar niet altijd meer puf voor heb. Dus een middagrubriek is top!
Ik werk thuis nog even een bak yoghurt weg en lees tegelijkertijd nog even de proeven door die ik die middag mag jureren. De proeven hebben vaak kleine verschillen, die voor het jureren van belang zijn. Zo moet een combinatie bij de ene L2-proef de gehele diagonaal in middendraf afleggen en in de andere proef op dezelfde lijn slechts enkele passen middendraf tonen. Het is voor mij als jury goed om te weten wat bij welke proef wordt geëist, zodat ik daar ook gericht op kan punten en commentaar op kan geven. Ook is de opdeling van de oefeningen per proef verschillend. Bij de ene proef moet ik één cijfer geven voor halthouden, achterwaarts en voorwaarts rijden. Bij een andere proef is dit in twee of zelfs drie cijfers opgedeeld. Even de proeven vooraf doorlezen, is dus zeker geen overbodige luxe.12.45 uur - Aankomst op locatie
Ik kom aan op de wedstrijdlocatie. Mooi dichtbij, ik hoefde maar een half uurtje te rijden. Als jurylid wordt je reistijd niet vergoed, maar je mag wel een kilometervergoeding vragen van €0,30. Hartstikke netjes dus! Ik krijg een kop koffie en een map met protocollen.
Die controleer ik altijd even. Meestal liggen ze keurig op volgorde en ontbreekt er niks, maar je wil niet in het juryhok tijdens een volle rubriek ontdekken dat er een protocol ontbreekt.In de kantine ontmoet ik ook mijn schrijver, een lid van de organiserende vereniging. Ik neem af en toe een eigen schrijver mee, maar meestal krijg ik iemand toegewezen vanuit de vereniging. En eigenlijk vind ik dat heel leuk! Je leert zo veel mensen kennen en voert vaak leuke gesprekken tussen het jureren door.
13.10 uur - Vlak voor de rubriek start
Onze rubriek gaat bijna beginnen. Samen met de schrijver zoeken we onze plek in het hokje op. Ik controleer of ik netjes bij de C zit en of de pennen het doen. Inmiddels heb ik een goedgevulde jurytas met allerlei handigheidjes. Een klembord voor als je in de auto moet schrijven, handschoenen voor open juryhokjes in de winter, zonnebrandcrème voor als ik met één arm in de zon zit, een zonnebril voor als ik in de herfst tegen een laaghangende najaarszon in moet turen en dus 23 blauwe pennen voor noodgevallen. Mij krijg je niet meer gek!
Ik check altijd of de schrijver al eerder heeft geschreven en of hij of zij handig is met optellen. Meestal gaat dat prima, soms heeft iemand wat meer hulp nodig. Als de punten maar op de goede plek komen, het commentaar is van ondergeschikt belang. Daardoor komt het soms ook dat je de ene keer een van mij een protocol krijgt met vijf opmerkingen en wat onderstreept en de andere keer met twintig opmerkingen, dat heeft ook te maken met de vaardigheid van de schrijver. Ik zet er wel altijd zelf samenvattend commentaar onder en hoop dat ruiters daarmee aan de slag kunnen.
13.15 uur - We gaan beginnen!
De rubriek start en we zitten er al meteen goed in. Vandaag hebben we M1 combinaties die steeds twee proeven bij ons rijden. De eerste proef is best pittig, vooral het galopstuk gaat snel en is technisch lastig. De tweede proef heeft een meer gelijkmatige opbouw. Dat verschil is bij de meeste ruiters ook terug te zien in de punten, de meeste deelnemers hebben in de tweede proef meer punten gereden. Vorige week jureerde ik deze proeven bij een ponyrubriek en vond het daar ontzettend verfrissend om te zien hoe onbevangen ponyruiters bepaalde lijnen inzetten. Gebroken lijn 8 tot 10 meter in contragalop? Hoppa, op naar de X en weer omstellen naar de hoek. De paardenruiters in de rubriek van vandaag zie ik juist heel voorzichtig en behouden de gebroken lijn inzetten, waarbij de meeste net aan de 8 meter komen. En juist in dat voorzichtige rijden, zie ik paarden tempo en balans verliezen en achter of helemaal omspringen. Ik ben geen instructeur, dus ik laat het bij deze waarneming. Maar zoals ze in Twente zeggen: Mangs bu’j te bange
Meestal lukt het om na de proef de punten even snel op te tellen. Deze noteer ik dan op een lijstje, zodat ik die later kan vergelijken met de uitslagenlijst. Helaas kom ik bij iemand uit op een totaal van 179,5… Heb ik verkeerd geteld? Nee, het klopt echt.
Gatver, dat vind ik ook ontzettend jammer. Toch zet ik er geen half puntje bij. Het is een wedstrijd en als ik het eerlijk wil houden, moet ik dan iedereen er een half puntje bij doen. Daar kan ik natuurlijk niet aan beginnen. Ik hoop dat deze ruiter deze score kan relativeren, aan de slag gaat met de tips en de volgende keer een dikke winstpunt rijdt. 
Tijdens het jureren komt er regelmatig iemand om de protocollen op te halen. Vaak met de vraag of we nog wat willen eten of drinken. Ik hoef niet vol naar huis, maar een kop koffie of een tosti houdt je wel scherp tussendoor! We hebben ook tien minuten pauze in deze rubriek. We lopen iets uit, dus van die tien minuten blijven er zeven over. Gelukkig zit het toilet 20 meter van ons juryhokje af, dat gaan we redden! Dat is overigens niet altijd het geval. Ik weet nog goed dat ik bij een SGW de dressuur mocht jureren, maar het dressuurterrein lag een flink stuk van het hoofdterrein af. En ja, ik moest dus plassen. Ik wil normaal best achter een bosje gaan zitten, maar dat leek me niet heel handig als official in functie met een KNHS-badge om.
Dus ik moest een sprintje trekken naar de toiletwagen op het hoofdterrein. Als een hijgende kameel kwam ik weer aan bij de auto, maar wel op tijd voor de eerste combinatie na de pauze. Misschien moet er toch ook een luier in mijn jurytas… Of een plastuit? Tips zijn welkom! 
Klaar voor de volgende combinatie.
16.50 uur - Na afloop van de rubriek
Als mijn rubriek erop zit, neem ik alle spullen weer mee naar het wedstrijdsecretariaat. Zij gaan de laatste proeven verwerken en ik neem even plaats in de kantine. Dat is een mooi moment om een praatje te maken met wat deelnemers. Sommige ruiters en amazones heb ik al vaker gesproken en dan is het erg leuk om even bij te kletsen en te horen hoe het gaat. Heel soms komt er ook iemand verduidelijking vragen of praten over de beoordeling van de gereden proef. Ik vind dat zelf altijd erg leuk. Liever dat je met een vraag bij me komt dan dat ik later op de socials lees dat je niets begreep van het commentaar. Ik vind het dan wel fijn om het protocol even te lezen voor ik in gesprek ga. Een deelnemer zonder paard en cap herken ik niet altijd meteen, maar als ik kan lezen welk commentaar ik gegeven heb, kan ik de combinatie wel weer voor de geest halen. Dus gewoon doen hoor! Als je het vriendelijk vraagt en open het gesprek in gaat, dan willen veel juryleden graag met je in gesprek.
Deze wedstrijd was een indoor met één rijbak. Ik was het enige aanwezige jurylid. Bij wedstrijden met meerdere ringen, gebruik ik dit moment van de dag ook om de punten te vergelijken met mijn collega-jurylid. We bespreken de opvallende combinaties en of we op één lijn zitten. Soms hebben we een punten- of plaatsingsverschil. Dat wil je eigenlijk voorkomen, dus in zo’n gesprek proberen we uit te zoeken waar dat aan ligt. Soms hebben we iets allebei anders gezien, maar het kan ook liggen aan een vermoeider paard in de tweede proef of juist een nerveus paard in de ring waar de kantine aan grenst. Ik vind deze gesprekken altijd heel waardevol, zo kunnen we van elkaar leren.
Voor de prijsuitreiking (in de praktijk soms ook weleens daarna) krijg ik de uitslag te zien, controleer deze met mijn eigen lijstje en zet mijn handtekening ter goedkeuring. Na de prijsuitreiking blijf ik altijd nog even. Volgens het reglement zijn juryleden tot een half uur na de bekendmaking van de uitslag nog in dienst. Het kan zijn dat er toch nog een vraag is bij een ruiter, een foutje wordt ontdekt of iets anders aan de hand is. Na afloop neem ik afscheid van het wedstrijdsecretariaat en krijg de juryvergoeding. Die bevat de kilometervergoeding en €5,50 per uur. Ik rond dit bedrag vaak naar beneden af, de kosten zijn voor verenigingen vaak al hoog. Rijk word ik er zeker niet van, maar ik vind het een nette compensatie voor het werk en de gemaakte kosten. Denk hierbij alleen maar aan de geïnvesteerde tijd en kosten voor de juryopleidingen.
17.25 uur - Weer naar huis
Ik stap weer in de auto, het is tijd om naar huis te gaan. Ik heb fijne combinaties gezien, veel tips kunnen geven en mooie punten kunnen uitdelen. Ik hoop dat alle combinaties zich kunnen vinden in mijn feedback en kijk ernaar uit om ze over een tijdje weer te zien en hun ontwikkeling zo een beetje te kunnen volgen. Vanavond ga ik met de voetjes op de bank, want morgen begint de werkweek weer.
En ja, voor alle ruiters moet de situatie zo gelijk mogelijk zijn, dus iedereen kreeg extra koplamplicht bij C. Sorry nog daarvoor 
