Geplaatst Algemeen
Op een skateboard achter een paard zo snel mogelijk een parcours afleggen. Dat is horseboarding. De sport komt uit Engeland en krijgt in Nederland nog maar weinig navolging. Maar de familie Horring uit Schoonebeek zorgt met drie kinderen voor een aanzienlijk deel van het ledenbestand.
Yvette (17), Monique (15) en Jesper Horring (13) rijden wedstrijden. Vader Roel is scheidsrechter en moeder Henrieke assisteert tijdens wedstrijden. "Het is leuk om het met de hele familie te doen. Daarnaast is het horseboarden een relatief kleine sport waardoor je vaak afhankelijk bent van ouders", reageert vader Roel.
Eigen paarden in competitie
De familie heeft zelf twee paarden in competitie. De 5-jarige Haiko is een Freiberger; een klein trekpaard. Een uiterst geschikt ras voor deze sport. "Ze zijn rustig, je kan heel goed met ze werken maar ze rijden ook gewoon de ponylessen. Aan de ene kant galopperen ze heel makkelijk, maar aan de andere kant hebben ze ook de rust om te kunnen boomslepen of ploegen", legt moeder Henrieke uit.
Parcours met pionnen en balletjes
Voor een wedstrijd wordt met pionnen een parcours uitgezet. De doorgangen zijn vier meter breed. Op de pionnen liggen balletjes. Als er een balletje afvalt, kost dat vier strafseconden. Bij het missen van een poortje krijg je tien strafseconden. Om het eerlijk te houden wordt het parcours twee kanten opgereden omdat alle boarders een voorkeursbeen hebben om vooraan te zetten. In Nederland zijn meestal maar tussen de zes en tien teams actief in de competitie. "We zouden wel graag willen groeien", legt Henrieke uit. "We hebben wel aanwas van nieuwe teams, maar er vallen ook teams weg omdat bijvoorbeeld het paard wordt verkocht. Het aantal teams blijft daardoor dus redelijk stabiel en dat zijn er dus niet heel veel."
Lastig aan materiaal komen
Omdat de sport zo klein is in Nederland, is het soms ook lastig om aan geschikt materiaal te komen. "De sport komt uit Engeland dus we hebben gelukkig wel voorbeelden. En veel spullen kun je zelf namaken. De lijn waar de boarder aanhangt is gewoon een waterski-lijn", legt Henrieke uit. "Het zadeltuig is wel speciaal gemaakt. Het 'mountainboard' was de grootste uitdaging. Aangezien we in Nederland geen bergen hebben, heb ik ze in Engeland kunnen kopen."
Hoe het begon
Via een demonstratie kwamen de Horrings drie jaar geleden in aanraking met de sport en waren ze meteen verkocht. Yvette klom óp het paard en Yvette hing erachter. Jesper volgde pas later. Maar of de zusjes ook van positie willen wisselen? "Nee", zegt 'ruiter' Monique resoluut. "Want als het eng wordt dan laat ik los want ik zou zelf niet willen vallen. Maar Monique houdt gewoon net zolang vast totdat ze valt." En 'boarder' Monique - die wel aan dressuur en springen doet - moet er op haar beurt niet aan denken om tijdens het horseboarden op het paard te zitten. "Dat vind ik doodeng als er iemand achter me hangt voor wie ik me verantwoordelijk voel. Dat is natuurlijk niet zo, maar zo voel ik dat wel", besluit Monique.
Op de website van RTV Drenthe zijn een foto en een filmpje van de familie Horring te zien.
