Algemeen

De nieuwsredactie ontving een bericht van een Bokker die een onaangename ontmoeting met de wolf heeft gehad. Deze Bokker wil graag anoniem blijven dus hierbij het verzoek om dit te respecteren.
Hieronder volgt haar verslag.
Ik had gister een onaangename ontmoeting met de wolf (zie de laatste melding uit Garderen van Geen wolf). Zij hebben mijn melding echter heel beperkt opgeschreven. Ik heb geen behoefte aan openbaarheid, maar misschien wel van waarde het hier in het topic anoniem te plaatsen?
Dit is wat er is gebeurd:
Vandaag, 2 augustus 2025 liep ik rond 11:30 met mijn paard (550 kilo) en middelgrote jachthond (25 kilo) in het bos bij Garderen, toen ik rond 11:30u omkeek en ineens zag dat een wolf ons op 10 meter was genaderd. Hij stond stil en keek mij aan. Ik probeerde hem weg te jagen door te sissen en te roepen, maar hij bewoog niet, ging niet weg. Toen ik even opzij keek om te kijken of mijn paard en hond ok waren kwam hij dichterbij.
Ik ging hard schreeuwen en maakte me groot en wapperde met mijn handen om hem weg te jagen, maar hij nam geen afstand. Omdat ik dacht dat hij zich misschien geïntimideerd voelde besloot ik rustig weg te lopen, waarbij ik het oogcontract even verbrak toen ik me omdraaide. Hij kwam direct en vlot achter ons aan. Hij naderde tot ongeveer 5 meter afstand. Mijn paard raakte angstig. Ik besloot een grote stok te pakken om hem weg te jagen en mezelf evt. te kunnen verdedigen. Daarvoor moest ik even bukken, waarbij de wolf direct weer dichterbij kwam, tot ongeveer 2 meter. Ik sloeg met de grote tak meermaals hard op de grond, deed een stap richting de wolf en schreeuwde hard tegen de wolf, terwijl ik armbewegingen maakte, in de hoop hem te verjagen, maar hij ging geen centimeter terug. Elke keer als ik even oogcontact verbrak, bijv. omdat m'n paard bewoog en ik daardoor afgeleid was, liep hij weer een beetje dichterbij, waarbij hij mij starend aankeek.
Het was heel beangstigend dat ik helemaal geen indruk op hem maakte en hij steeds dichterbij kwam. Ik ritste mijn regenjas open om ermee te wapperen, omdat ik hoopte dat hij hiervan zou schrikken. Maar ook dit maakte geen enkele indruk. Ik besloot achteruit te lopen terwijl ik oogcontact bleef maken.
Hij volgde ons op 2 meter afstand en was ondanks schreeuwen en stok niet op afstand te krijgen. Op een gegeven moment leek hij iets te vertragen waardoor de afstand wat groter werd. Ik hoorde achter mij mensen praten. Het waren 2 mensen met grote kleurrijke paraplu's. Dit leek de reden dat de wolf nu wel afstand hield. Hij liep nog wel een tijd met ons op, op ongeveer 20 meter afstand.
Deze lieve mensen boden mij aan met mij mee het bos uit te lopen, zodat ik veilig naar huis kon.
Als je haar mening over deze ontmoeting en over wolven wil lezen kan je dat in dit bericht lezen.