Bokt.nl

Over de Regenboog

jolmer20 schreef:

Mijn liefste Pepje
23 jaar geleden kwam ze in mijn leven als manege pony. Als ware rodeo pony ging je door de bak. Ik vond het geweldig!
Pepje werd verkocht, maar bleef op de manege. Na een aantal maanden mocht ik haar bijrijden.
Uiteindelijk werd ze weer te koop aangeboden. Ik heb mijn ouders lief aangekeken en jawel hoor. Pep werd van mij!
In de aankomende jaren heb ik zoveel van haar geleerd. Ze was de meeste bitchy merrie ooit. Maar tegelijkertijd de liefste merrie ooit. Lieve Pep, dankjewel voor alles. Hoevaak je mij niet getroost hebt, hoeveel kinderen je niet blij gemaakt hebt. Hoeveel mensen het vertrouwen in paarden weer teruggevonden hebben door jou. Je was een wereld pony. Ik mis je meer dan dat iedereen weet.

lobbie schreef:

Eindelijk! Na 100 jaar zeuren (ik was pas 11) kwam mijn droom uit. Mijn eigen pony! Een prachtige en ontzettend lieve 6 jarige zwarte merrie. Heerlijk om jou uren lang te borstelen, manen vlechten, rijden, wandelen, mennen, penny boekjes lezen, zwemmen.
Wat ben jij altijd een steun geweest in mijn leven.
Als mijn ouders vroeger 'stom' deden huilde ik bij jou uit.
Als ik ging stappen kwam ik s'morgens brak naar je toe.
Als ik liefdesverdriet had huilde ik bij je uit.
Toen mijn eerste dochter geboren werd kwam je haar zachtjes begroeten.
Wat er ook in de afgelopen 23 jaar gebeurde jij was er altijd! En nu, nu moet ik leven zonder jou. Ik schrijf dit in tranen, onbeschrijfelijk hoeveel pijn het doet en hoeveel verdriet ik heb. Lobke mijn lieverd, Ik mis je, ik hou van je en tot ooit ❤️

Muronia schreef:

Hallo,


Hoe kun je nou hier iets schrijven over een afscheid die je nog minstens 25 jaar niet wilde nemen. Waar je nooit op had gerekend te moeten nemen. Van mijn liefste Elonia die zo veel voor me heeft betekend in de korte 4 jaar die ze oud mocht worden. Mijn Groninger paaswondertje, zilveren bokt merrieveulen 2021, lieve grote vriendelijke reus met je prachtige grote pluis-oren. We moesten nog zoveel samen beleven. Je had 15 maart moeder moeten worden van je knappe zwarte zoontje Moritz, maar wat een mooi avontuur had moeten worden liep uit op een drama. Je zoontje mocht niet levend op de wereld komen en ook voor jou bleek de bevalling te zwaar en zo moesten we na een dag met man en macht proberen jou weer in de benen te krijgen, het vreselijke besluit nemen om je te laten gaan. Dat je maar een geweldige lieve moeder voor Moritz mag zijn daar op die grote groene weides meisje.

Ballard_L schreef:

Op 9-3-2025 heb ik helaas Roadie moeten laten inslapen aan een dunne darm draaiing. Roadie was ontzettend veelzijdig, van buitenritjes tot Z dressuur, van crosstrainingen naar neckrope rijden: hij deed alles voor me! Bovenal was hij al 10 jaar mijn beste vriendje ik zal hem ontzettend missen, maar koester al de mooie herinneringen die we samen hebben gemaakt!

Jasia schreef:

You are no longer where you were, but you are everywhere I am ♡

Lieve Bikkel, mijn eerste mini, mijn mammoet, mijn vriendje, mijn eeuwige baby, mijn alles... Zoveel liefde in zo'n kleine verpakking, onvoorstelbaar. En dan ineens zo onverwacht wordt "er was eens.." bittere werkelijkheid. Bikkel, geen dag is meer hetzelfde zonder jou. Je maatje Cheveyo is nog zichtbaar van slag, Meesje moet ineens de verstandigste mini spelen, Anneloes mist haar eeuwige veulen aan haar zijde en ik.. ik voel verdriet omdat ik jou moet missen, maar ook dankbaarheid dat ik jou heb mogen kennen. Dankjewel lieve Bikkel, voor alles ♡