Bokt.nl

Schilderij en foto: janouk

Foto: Marjan Schaftenaar

MarjanB schreef:

Dag lieve Kaatje….

Je was het paard,
Het paard, dat ik in het begin soms vervloekte
Het paard, dat in paniek weg kon rennen
Het paard, dat vertrouwen kreeg
Het paard, waarmee ik een rondje in het bos ging stappen maar wat in werkelijkheid lekker galopperen werd
Het paard, dat me ongelofelijk veel geleerd heeft
Het paard, dat stalgenoten bang maakte
Het paard, dat door pensioneigenaren werd bestempeld als niet sociaal
Het paard, waarvoor we een huis met grond kochten
Het paard , dat hier aan huis opbloeide
Het paard, dat veel pijn had,
Het paard, dat alles voor me deed
Het paard, mijn vriendinnetje
Hét paard, Kaat…

Mijn spekkie, mijn draak.. je was op..

Foto: John Ponsteen

Signe schreef:

Afscheid van een icoon

De kleine tinker Blizz heeft zijn hoefafdruk op vele harten achtergelaten. Westernriding, WE, dressuur hij deed het allemaal. Maar het liefste liet hij zijn kunsten zien aan publiek op demo`s, shows en fantasyfairs. Een klein dapper vikingpaardje dat ging liggen op commando en zich dan liet aaien door vele kinderhandjes. Ja het is een gemis nu hij er niet meer is, maar het gat wordt opgevuld door de duizenden herinneringen en impressies die hij achterlaat.

SaraViavia schreef:

Nazarano, een mooie Spaanse ruin met een hart van goud. Zo voorzichtig met beginnende ruiters en kindjes, alsof hij wist dat ze kwetsbaarder waren… Hij wist wat liefde betekende, in tegenstelling tot de mensen die hem in het verleden al zijn littekens hebben toegebracht. Hij heeft zoveel leed over zich heen gekregen in Spanje, maar bij ons had hij eindelijk een liefdevolle plek met veel kindjes, paardenvriendjes, knuffels, aandacht, poetsbeurten en ontspannen ritjes.. We zagen hem veranderen, opbloeien en genieten.. Helaas mocht het nog geen 1,5 jaar duren.
Nadat hij kreupel werd en onderzoeken uitwezen dat de prognose zeer slecht was hebben we de keuze genomen hem te laten gaan. We hebben hem de laatste twee weken op de pijnstillers gezet en flink verwend met muesli, snoepjes, poetsbeurten en knuffels. De laatste dagen ging de pijn al door de pijnstillers heen en hebben we de dosering opgehoogd. Op de dag van het inslapen liep hij zelfs door de dubbele dosering al stokkreupel naar de wei waar hij zou worden ingeslapen. “Het is de juiste beslissing”, wist ik.
Lieve Naza, wat heb je toch een pech gehad in je leven. Je was lief, moedig, vergevingsgezind en een vriend voor iedereen. Ik mis je!

Furst schreef:

Op 8 november moest ik helaas afscheid nemen van mijn liefste Furst. 7 jaar hebben we samen genoten en heeft hij mij enorm veel geleerd. En ik hoop dat ik hem het beste leven heb kunnen geven dat ik kon. Ik vind het bijzonder dat Furst in mijn leven was. En voor de mooie herinneringen. Lieve Furst, het ga je goed daar in de groene weides vriend. Hopelijk ben je goed aangekomen over de regenboog. Ik mis je. Maar ik hou ook ontzettend veel van je.
Furst en ik zoals we waren. Mijn circuspony!

_nfcd schreef:

I keep myself busy
with things to do.

But every time I pause
I still think of you.

I still miss the sound of you neighing sweetly as always.
My dear Halita, I promise you will never be forgotten.

lovelance schreef:

Ruperta is bijna 10 jaar lang bij mij geweest. Ze was een paard waar ik ontzettend trots op was. Ze was zo ontzettend mooi, groot en sterk. Ik voelde mij veilig bij haar en volgens mij ook andersom. We zorgden voor elkaar. Helaas had zij, zoals vele schimmels, melanomen ontwikkeld, zelfs al op jonge leeftijd. Nu ze bijna 20 was wilde ik haar verder lijden besparen en heb haar uit liefde laten gaan. Ik mis haar ontzettend.

Stephany

We wensen alle eigenaren heel veel sterkte met dit verlies.