KWPN
Fokkerij
Met maar liefst vier fokproducten in de finales van de KWPN Kampioenschappen voor Jonge Springpaarden in Exloo, zette familie Ten Kate hun fokkerij onlangs in de kijker. Vader Jan ten Kate legde het fundament voor de fokkerij met de Karandasj-dochter Ofieterma, dochter Janine van den Berg leidde al meerdere fokproducten op tot 1.30/1.35m-niveau en kwalificeerde zich voor de tweede keer voor het WK in Lanaken met de Dallas VDL-zoon Lutalo TK.
De behaalde fokkerijresultaten zijn opvallend, zeker gezien het feit dat bij familie Ten Kate maximaal één veulen per jaar geboren wordt. Als amateurruiter leverde Janine van den Berg-ten Kate al verdienstelijke prestaties en haar dochter Daphne (17) volgt reeds in haar voetsporen. ‘Opa en oma’ Jan en Hilly ten Kate staan als fokkers te boek van de talentvolle springpaarden, die stuk voor stuk teruggaan op stammoeder Ofieterma. Met zijn allen genieten ze van hun gezamenlijke paardenhobby.
Ofieterma
Op vierjarige leeftijd kruiste de Karandasj-dochter Ofieterma (uit Fieterma ster van Maykel, fokker Harm Wink uit Dwingeloo) het pad met familie Ten Kate. “Ik was toen al een fanatieke ruiter en een kennis van ons vroeg mij om een vierjarige merrie een tijdje door te rijden met oog op verkoop, ze was net zadelmak. Toevallig had ik net een stal vrij, dus zo is Ofieterma bij ons gekomen.”
Eerste sprongetjes
“Het plan om haar korte tijd door te rijden zodat ze verkocht kon worden, veranderde gelijk toen ik de eerste sprongetjes met haar maakte: dat deed ze zó elastisch. En later ontdekten we dat ze alleen maar beter werd, naarmate de hindernissen hoger werden. Dus toen hebben we Ofieterma zelf gekocht en ben ik haar gaan opleiden tot op 1.35m-niveau”, blikt Janine terug.
Rondje bokken
“We hebben veel gewonnen op dat niveau, en ze liep heel vaak nul. Van nature was Ofieterma ontzettend energiek. We zeiden wel eens tegen elkaar: ‘als ze een mens was, had ze echt ADHD’. Op concours begon ze altijd met een rondje bokken, dat was gewoon vaste prik want ze was heel speels. Mensen vroegen me weleens of ik daar nooit eens zat van werd, maar het hoorde gewoon bij Ofieterma. Als ze al die overtollige energie kwijt was, kwam ik weer aan rijden toe. Dus dat heb ik ook nooit geprobeerd te veranderen, dat was waarschijnlijk ook niet gelukt, want ze had duidelijk een eigen willetje.”
Fokkerijpassie
Dat de Terma-stam van wijlen Harm Wink een rondom bewezen moederlijn is, was Jan ten Kate toen ook al duidelijk. Hij had eerder al gefokt met een Ladalco-merrie en toen bleek dat Ofieterma het zo goed deed in de sport, laaide de fokkerijpassie gelijk weer op. Gezien haar eigen kwaliteiten en goede pedigree was de move van sport naar fokkerij een verstandige zet. “Janine heeft haar tot op landelijk 1.35m-niveau gereden en moest op een gegeven moment stoppen met rijden, omdat ze zwanger was van Daphne. Ofieterma had al goede prestaties geleverd en we hadden goed contact met Marcel de Boer, die het wel zag zitten om haar ook internationaal uit te brengen.”
Nooit teleurgesteld
“Hij heeft haar enkele maanden gereden en op negenjarige leeftijd hebben we Ofieterma voor het eerst laten dekken. Sportief gezien had ze ons al veel hoogtepunten gebracht. Zo herinner ik me nog goed dat Janine met haar deelnam aan een shownummer op de hengstenshow van Wilting in Wachtum. Dat was een puissanceproef met aardig wat deelnemers en daar wist ze goed mee te komen. Ofieterma heeft ons werkelijk nooit teleurgesteld, zeker nu we zoveel goede paarden uit haar gefokt hebben”, vertelt Jan. Ofieterma heeft tien veulens gebracht bij familie Ten Kate en ze is drie maanden geleden op 27-jarige leeftijd ingeslapen.
Alle kleuren
“Qua kleurvererving is Ofieterma echt een toverbal gebleken: alle kleuren hebben we de afgelopen jaren wel voorbij zien komen. Slechts één keer was ik toch wel wat teleurgesteld in de kleur, want Muppet TK is een roodschimmel en dat vind ik echt verschrikkelijk”, lacht Jan, die dan ook niet lang twijfelde om hem te verkopen. “Marcel de Boer kende natuurlijk zowel de moeder als de vader van Muppet, dus die verkoop was snel geregeld. Als fokker ben je er compleet van afhankelijk waar je fokproduct terechtkomt, en ik ben blij dat hij hierdoor in goede handen is gekomen. Hij wordt daar goed opgeleid en het was mooi dat hij de finale bereikte. Hoewel hij daar door een kleine miscommunicatie met zijn ruiter helaas niet tot een superresultaat is gekomen. De potentie is er wel, dus we blijven hem volgen.”
Vier finalisten
Naast Oivaterma (v.Global Express), Muppet TK (v.Hampshire VDL) en Lutalo TK (v.Dallas VDL) bereikte nog een fokproduct van familie Ten Kate afgelopen augustus de finale in Exloo. Ofieterma’s laatste nakomeling is de Grand Slam VDL-dochter Novaterma TK, en zij liep in de finale onder Janine tegen één springfoutje aan. “Het kampioenschap in Exloo is er zeker eentje om niet snel meer te vergeten. Mijn vaders fokkerij heeft ons heel fijne paarden opgeleverd. Het rijden van de jonge paarden wissel ik thuis af met Daphne en het is heel leuk om deze hobby te kunnen delen.”
Vechtlust
“Ik probeer de paarden zo goed mogelijk op te leiden. Ik ben blij dat iedereen zich er voor inzet dat we deze hobby kunnen voortzetten, zeker nu ik dat samen met onze dochter kan doen. We hebben geluk dat Ofieterma zo goed heeft gefokt en qua karakter lijken haar nakomelingen duidelijk op haar. In de omgang was Ofieterma ontzettend braaf, en dat zien we ook bij haar nakomelingen. In de ring zijn ze er altijd en hebben ze veel vechtlust: die instelling hebben ze duidelijk van hun moeder meegekregen”, vertelt Janine.
Mooi voorbeeld
“Als trouwe supporters proberen mijn vrouw en ik, Janine en de kleinkinderen altijd veel vertrouwen mee te geven, en we zijn ervan overtuigd dat er dan veel mogelijk is. Mijn broer had geen interesse in school, maar is uiteindelijk met zijn team wel meerdere keren wereldkampioen geworden in de motorsport. Hij is wat dat betreft een mooi voorbeeld. ‘Waar een wil is, is een weg’, zeg ik altijd. We zijn competitief ingesteld, hoewel het plezier dat we aan de paarden beleven natuurlijk altijd voorop staat voor ons. Ik verwacht en hoop dat we de komende jaren nog veel mooie momenten gaan meemaken met de paarden”, besluit Jan ten Kate.