Jan van Meever: "Fokkerspremies zijn een mooi initiatief"

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Nieuwsredactie

Berichten: 17304
Geregistreerd: 20-04-16

Jan van Meever: "Fokkerspremies zijn een mooi initiatief"

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 29-10-23 08:57

KWPN
Fokkerij

Afbeelding
Afbeelding ter illustratie. Foto: Renate Zuidema Fotografie


'Vriend van het KWPN' Jan van Meever kreeg de liefde voor paarden en pony’s met de paplepel ingegoten. Ondanks dat hij net als menig fokker ook met tegenslag te maken heeft gehad, bleek die liefde hardnekkig en draagt hij het KWPN een warm hart toe. Hij neemt ons in vogelvlucht mee door zijn leven, van eerste shetlandpony tot bevlogen springpaardenfokkerij.

De aanvang van een leven met paarden begon voor Jan van Meever niet bepaald probleemloos. Als zesjarig jochie beloofde zijn grootvader hem een pony en ging daarvoor speciaal naar de paardenmarkt in Ameide. Helaas kreeg hij daar een trap van een pony, waaraan hij trombose overhield. In die tijd, en dan praten we over ruim zestig jaar geleden, nog een heel ernstige aandoening, waaraan grootvader uiteindelijk overleed.

Nog steeds dezelfde
"Er kwam een andere pony en mijn vader gaf mij met Sinterklaas een aantal goede rijlessen cadeau. Toen ik uit deze pony groeide, volgde een onstuimige Arabische volbloed. Springen en crossen deed hij als de beste, maar dressuur was een drama. Toen mijn benen te lang werden voor een pony, kochten we bij Kees de Jong de merrie Jebufa van Fresco. Met haar sprong ik tot 1.35 m; een geweldig paard! Inmiddels was ik getrouwd, had meerdere paarden staan en weinig geld. Mijn vrouw stelde me voor de keuze: ‘Die paarden weg of ik!’ Daar moest ik toen wel even over nadenken, maar heb toch voor mijn vrouw gekozen en ik heb nog steeds dezelfde.”

Paardenliefde in de genen
Begin volgend jaar hoopt Jan 70 jaar te worden. Inmiddels hebben zijn zoons het staalbedrijf overgenomen en heeft hij meer tijd voor de paarden. “Mijn liefde voor deze viervoeters komt niet uit de lucht vallen, want mijn vader was een boerenzoon en mijn moeder een boerendochter, die elkaar leerden kennen tijdens de Utrechtse Paardendagen. Mijn ene grootvader was Niek van de Grift, in zijn tijd een bekende hengstenhouder. Hij ging onder meer op pad met Reclame, en mijn andere grootvader van de Van Meever-tak had trekpaarden.”

Beste Werkpaard
“Ik heb nog een medaille van de Hollandsche Maatschappij van Landbouw uit 1844, verdiend door mijn overgrootvader. Hij had het Beste Werkpaard tijdens de tentoonstelling in Leiden. Alleen de reis ernaartoe was toen al een hele onderneming, lopend vanuit Meerkerk naar Leiden. Vroeger heb ik de jongens veel meegenomen op concours, maar ze hebben niet het geduld om een paar uur naar een springparcours te kijken. Renpaarden en dravers daarentegen vindt mijn oudste wel leuk, dus daar hebben we er ook verschillende van.”

Vrienden van het KWPN
“Fokkerspremies zijn een mooi initiatief, al is het in mijn ogen meer een taak voor de hengstenhouders: zij zijn immers het meest gebaat bij een bloeiende fokkerij. Voor het overige zou ik mijn vrienden zeker introduceren bij het Vrienden van het KWPN. Het is goed als je jezelf betrokken voelt bij het ­stamboek en de sfeer binnen de club is heel positief, dat is belangrijk. Eind vorig jaar zijn we bij Riant Equestrian geweest voor een bijeenkomst. Heel goed georganiseerd door het KWPN.”

Incasseringsvermogen
“Zelf koop ik regelmatig jonge paarden en fok jaarlijks enkele veulens, alleen maar springpaarden overigens. Je moet als fokker wel een lange adem en een groot incasserings­vermogen hebben, want met je beste paard kan zomaar iets mis gaan. Nog niet zo lang geleden werd ik ­geïnterviewd over de resultaten van mijn merrie Fumanda. Op de dag dat dit interview werd gepubliceerd in het KWPN Magazine overleed ze aan koliek; de keerzijde van de fokkerij. Maar voor­alsnog vind ik het te mooi om ermee te stoppen.”