Geplaatst Algemeen
Rijden op de neckrope, hier tijdens een demonstratie van Jesse Drent en Antares tijdens
HE Pro 2023. Foto: Marlies Trap Fotografie
Als je op je paard zit, maar het dier heeft geen hoofdstel om, dan gaat er meestal iets niet goed. Maar voor Jeremy Reynolds was dit juist de bedoeling. De 43-jarige Reynolds is een ervaren enduranceruiter die op 29 juli voor de vijfde keer de ééndaagse 100 mijl (160,9 kilometer-red.) Western States Trail Ride won, een rit die voorheen bekend stond als de Tevis Cup, samen met zijn Arabische merrie Tresasured Moments (DA Adios+ x Hidden Treasure). Hij reed de oudste endurancerit in Noord-Amerika, die ook vaak wordt beschouwd als de meest uitdagende, met “Treasure” op alleen de neckrope.
“Normaal gesproken draagt ze een dun touwhalster”, legt Reynolds uit. Samen met zijn vrouw Heather Reynolds, die ook endurance rijdt, runt hij Reynolds Racing in Dunnellon, Florida. “Ik zou willen beweren dat ik een goede ruiter ben, maar eigenlijk heb ik gewoon een goed paard en ben ik in staat om naar haar te luisteren, en te zien wat zij fijn vindt.”
Jeremy had oorspronkelijk het plan om de neckrope alleen te gebruiken tijdens het eerste deel van de Tevis-route. Deze leidt langs de beruchte, ruige en soms verraderlijke Western States Trail in de Sierra Mountains in Californië. Hij begon zijn 13-jarige paard al eerder dit jaar voor te bereiden op deze unieke uitdaging. Na vele succesvolle trailritten besloot hij om van start tot finish op de neckrope te rijden. “Dit paard is erg gevoelig en we zijn goed op elkaar afgestemd”, zegt Jeremy. Hij vertegenwoordigde de Verenigde Staten in verschillende internationale endurance-teams. “Ze is ook erg snel, ik heb ook aan de andere kant van de oceaan prijzen met haar gewonnen. Ze luistert ontzettend goed naar mij.”
Jeremy’s goede band met Treasure is wellicht nog verder verstevigd door de vele duizenden mijlen die zij in de tien jaar samen al hebben afgelegd, maar hij geeft toe dat het voor hem liefde op het eerste gezicht was. Hij leerde Treasure kennen als driejarig renpaard, hij werkte toen als hoefsmid voor een renstal. “Ik herinner mij die dag nog goed: ze stond er prachtig op en ik vond gelijk alles aan haar geweldig, van haar bouw tot aan haar uitstraling”,[i] kijkt hij terug. [i]“Ze leek wel door mij heen te kijken, en ik hield daarvan. Ik was toen al gecharmeerd van haar en na haar race voor driejarigen kon ik haar kopen. Ik heb echt geluk gehad dat het mogelijk was haar te krijgen.”
Treasure en Jeremy maakten hun debuut in Tevis in 2017, ze werden derde en wonnen ook de Haggin Cup voor het paard met de beste conditie. Jeremy’s vrienden Bob Gauthier en Sarah Hunt voltooiden daarna, in respectievelijk 2018 en 2019, deze rit met Treasure. Met Jeremy in het zadel wonnen ze de rit in 2021. Na het succes van dit jaar is de naam van Treasure toegevoegd op de prestigieuze Robie Cup. Dit is een eerbetoon aan paarden die de rit minimaal vijf keer uitgereden hebben.
Tijdens de voorbereidingen op de wedstrijd van 2023 experimenteerde Jeremy af en toe met een traditionele neckrope. Hoewel hij hiermee het paard effectief kon sturen en remmen, was er geen mogelijkheid om Treasure te leiden als Jeremy ernaast liep. Dit is wel een vereiste bij de vet checks tijdens de route. In plaats daarvan ging hij samenwerken met Pamela Collen van Untamed Tack in Greenwood, Californië. Samen creëerden zij een op maat gemaakte, hybride neckrope/leidtouw. “Ik kan het middelste gedeelte losmaken, de teugels zeg maar, en dan kan ik haar leiden”. legt Jeremy uit. “Het leidtouw is lang genoeg, zodat ik eraf kan en meerennen. Het is een aanpassing die nodig was met verloop van tijd.”
De op maat gemaakte creatie heeft een lus in het midden. Hier kan het halsgedeelte aan vast worden geklikt en als hij dan het andere uiteinde er ook aan klikt, heeft hij een paar ‘teugels’, hoewel deze wel vrij kort zijn. “Om haar af te remmen, breng ik haar nek zachtjes op en neer en om te sturen gebruik ik een soort halsteugel”, vertelt hij. “Ik luister naar haar en als ik merk dat ik een reactie krijg op een bepaalde hoeveelheid druk, dan probeer ik om die druk steeds iets minder te maken. Dan krijg je een hele goede communicatie met je paard.”
Jeremy stelde Treasure en haar neckrope op de proef door tijdens hun testritten een aantal situaties, die ze ook verwachtten tegen te komen tijdens Tevis, te simuleren. “Ik heb thuis al wat testritten gereden, met frisse paarden en mensen die mij wilden helpen als ik aangaf dat ik een bepaalde route ging rijden”, zegt Jeremy. “Tijdens het oefenen bereidde ik mij voor op problemen en elke keer dat ik dat deed, was de uitkomst dat ik steeds dapperder werd. Als in de trant van ‘ik kan dit.’”
Jeremy’s vertrouwen in het paard werd gelijk bij de start van de wedstrijd in Tevis al op de proef gesteld.
“Ze is qua tempo van wereldklasse, bij de start kan ik haar daar zetten waar ik haar hebben wil”, legt hij uit. “Bij de start gingen andere paarden er met hun ruiters snel vandoor, zij draaide een oor om en wachtte op mij, zo van: ‘gaan we, of laten we hen gaan?’ Ze luisterde volledig naar mij, ik heb mijn nooit onveilig gevoeld of het gevoel gehad dat ik de controle kwijt was.”
Jeremy schrijft een deel van Treasure succes toe aan haar uitmundende motivatie om te werken. Deze karaktertrek heeft zij doorgegeven aan RR Super Cool, haar nu 7-jarige dochter van de hengst TH Richie.
“Je legt het zadel erop, ze staan daar en ze zijn klaar om te gaan”, vertelt Jeremy over het moeder-dochter duo. “Ze gaan in marstempo naar de baan of de trail, ze willen gewoon heel graag werken. Ze kennen geen stress of drukte, ze willen gewoon het juiste doen.”
Hoewel Jeremy niet verwacht dat hij de neckrope gaat gebruiken in toekomstige internationale wedstrijden, volgens hem heeft het touwhalster al genoeg geschillen veroorzaakt, wil hij er wel mee blijven rijden bij wedstrijden op nationaal niveau.
“Er is geen reden om er niet mee te rijden, omdat ze er zo goed mee gaat”, zegt Jeremy. “Het is gewoon zo leuk. Ik hou van de aandacht, maar ik denk dat het paard deze nog meer verdient, gewoon omdat ze zo speciaal is.
“Ik ben heel gelukkig en ik denk dat iedereen een Treasure nodig heeft”, voegt hij er aan toe. “Ik wens oprecht dat iedereen een paard als deze kan vinden. Het is niet zo, dat ze overal het beste in is, maar ik heb geleerd hoe ik haar moet lezen. Ze communiceert door haar oor minimaal te bewegen of haar hoofd een heel klein beetje om te draaien. Ze heeft mij zoveel geleerd.”
